کتاب «سازمان‌های بین‌المللی: اصول و چالش‌ها» روز پنجشنبه در خانهٔ اندیشمندان علوم انسانی و با حضور «محمدجواد ظریف»، «رضا اسلامی»، «حسین اعلایی»، «زهرا نژادبهرام» و پژوهشگران و دانشجویان حقوق و روابط بین‌الملل رونمایی شد.
این کتاب که زیر نظر مهدی ذاکریان تدوین شده است، به موضوعاتی مانند چندجانبه‌گرایی و قدرت ایده، نقش دیپلماسی چندجانبه بر امنیت بین‌المللی، سازمان‌های بین‌المللی و تحول حاکمیت، یونسکو و ترویج فرهنگ صلح پرداخته است. وزیر سابق امور خارجهٔ کشورمان به‌عنوان یکی از نویسندگان این کتاب در این جلسه با نگاهی به آخرین تحولات منطقه گفت: «اسرائیل می‌خواهد ایران را تهدید معرفی کند. بسیار خوشحالم که رهبری در سخنرانی روز سه‌شنبه برنامهٔ اسرائیل را منتفی کرد. این یک ضرورت برای امنیت ملی ایران بود. من نمی‌توانستم باور کنم‌ که یک مقام رسمی اسرائیل این‌گونه صحبت کند و رسماً انجام جنایت جنگی را تأیید کند و از تنبیه جمعی شامل گرسنگی دادن و قطع برق و آب حرف بزند. واقعاً نیاز است یکبار دیگر مفاهیم را بررسی کنیم و ببینیم چه بر سر بشریت و انسانیت آمده که از کشته شدن انسان‌ها احساس خوشحالی کنند. از هیچ مرگی نباید خوشحال شد. جهان امروز در یک تحول بی‌سابقه‌ای است که باعث می‌شود با دنیایی که از توازن قوا به‌سوی جهان دوقطبی حرکت کرد، قابل‌مقایسه نباشد.»

کنش دیپلماسی چندجانبه برقراری توازن میان مشروعیت و محدودیت است. این واقعیت روابط بین‌الملل است. مشروعیت با گروه تولید می‌شود نه با یکجانبه‌گرایی

به گفتهٔ او دیگر دولت تنها کنشگر در هیچ حوزهٔ روابط بین‌الملل نیست: «کنشگرانی وارد بحث شده‌اند که حتی در حوزهٔ امنیتی هم با دولت‌ها رقابت دارند. امروز بازیگران غیردولتی از جمله شرکت‌های خصوصی امنیتی می‌توانند سلاح‌های کشتار جمعی بسازند. به اینکه رئیس‌جمهور آمریکا با رؤسای شرکت‌های هوش مصنوعی جلسه می‌گذارد و این جلسه محرمانه اعلام می‌شود باید توجه کرد. دولت‌ها دیگر به‌تنهایی نمی‌توانند چالش‌ها را حل کنند.»او در بخش دیگری از صحبت‌هایش گفت: «دیپلماسی چندجانبه ابزار مشروعیت جمعی است. شما نمی‌توانید قدرت را تغییر بدهید. درست است که ما از حاکمیت برابر سخن می‌گوییم، اما واقعاً تساوی حاکمیت به‌معنای تساوی قدرت نیست. کوبا و ایالات متحده که هم‌قدرت نیستند. هرچند هر دو یک رأی دارند. اتفاقی که در سازمان‌های بین‌المللی رخ می‌دهد مشروعیت دادن به کنش‌ها و محدود کردن کنش‌های فردی است. رژیم صهیونیستی از ابتدای تشکیلش با امنیتی‌سازی حیات پیدا کرد. ابتدا بحث هولوکاست را مطرح کرده، به‌مقدار زیادی باج گرفته و بعد به کار خود ادامه داده است. هیچ بازی امنیتی‌ای بدون سابقه به نتیجه نمی‌رسد. هولوکاست یک واقعیت است، اما آن جنایت مجوز جنایت نسل‌کشی فلسطینی‌ها نیست. از نظر حقوق بین‌الملل نمی‌توان به توجیه جنایت علیه شهروندان، علیه شهروندان یک طرف دیگر جنایت کرد. این بازی امنیتی با هولوکاست شروع شد، اما امروز با استفاده از تصویرسازی تروریسم ادامه دارد. به‌گونه‌ای که در واکنش به اقدام یک فلسطینی یک شهر ویران می‌شود. از بعد از جنگ کویت اسرائیل از ایران به‌عنوان یک تهدید برسازی کرد. اسرائیل برای حیاتش نیاز به برسازی دشمن داخلی و دشمن خارجی دارد. اسرائیل می‌خواهد ایران را تهدید معرفی کند. بسیار خوشحالم که رهبری در سخنرانی روز سه‌شنبه برنامهٔ اسرائیل را منتفی کرد. این یک ضرورت برای امنیت ملی ایران بود.»
به گفتهٔ ظریف و در توضیح ضرورت انجام مذاکره در مسائل بین‌المللی، در دیپلماسی دوجانبه مثلاً مذاکره با عراق شما اگر در مذاکرات شرکت نکنید، عراق نمی‌تواند به‌تنهایی برای شط‌العرب تصمیم بگیرد. اما در دیپلماسی چندجانبه اگر در مذاکرات مربوط به دریای کاسپین شرکت نکنید، به ضرر شما تصمیم خواهند گرفت: «شما FATF را نمی‌پذیرید، پالرمو و CFT را نمی‌پذیرید، اما مقررات سختگیرانه‌تری را مجبور می‌شوید اعمال کنید. یعنی با پولشویی مبارزه می‌کنید و گزارش کامل آن را ارائه می‌دهید، اما در تصمیم‌گیری‌ها نقشی ندارید. نه شما می‌توانید با عدم حضور مانع اعمال مقررات بین‌المللی شوید و نه می‌توانید با حضور خود همه‌چیز را تعیین کنید.»
محمدجواد ظریف همچنین گفت: «کنش دیپلماسی چندجانبه برقراری توازن میان مشروعیت و محدودیت است. این واقعیت روابط بین‌الملل است. مشروعیت با گروه تولید می‌شود نه با یکجانبه‌گرایی. ممکن است بگوییم مشروعیت اصلاً اهمیت ندارد. اگر مهم نیست چرا اینقدر برای مشروعیت فشار متحمل می‌شویم؟ مگر این نیاز به شجاعت دارد؟! پشت میز قرار گرفتن شجاعت می‌خواهد. برای گوشت قربانی شدن شجاعتی لازم ندارید. باید از کشورتان دفاع کنید. اجازه ندهید روندها بدون شما شکل بگیرد. در تابلوی اعلانات می‌نویسند برای یاد گرفتن روش فروش منافع ملی به کلاس ظریف مراجعه کنید! کل توافق موقت ژنو‌ سه صفحه بود. آمریکایی‌ها برای قبولاندن روایت خود یک صفحه گزاره برگ از آن سه صفحه را بلافاصله در اختیار رسانه‌ها قرار دادند. مطبوعات ایران تحلیل‌های خود از توافق ژنو را بر محور گزاره برگ یک صفحه‌ای آمریکا قرار دادند. واشنگتن‌پست یک هفته بعد در گزارشی گزاره برگ آمریکا از توافق ژنو را مورد انتقاد قرار داد و نوشت حذفیات این گزاره برگ بیش از واقعیت است، برجام ثابت کرد که روایت آمریکایی‌ها در آن گزاره برگ غلط است؛ اما هنوز در خبرگزاری فارس و غیره به آن گزاره برگ استناد می‌شود.»