واقعیت زیست روستایی را نادیده نگیرید

واکنش مدیرکل محترم غله و خدمات بازرگانی استان بوشهر به مطالبات روستاییان و یادداشت انتقادی اخیر پیرامون قطع و کاهش سهمیه آرد روستایی، پیش از هر چیز نشان داد که ایشان یا یادداشت را به‌دقت مطالعه نکرده‌اند یا ترجیح می‌دهند با پاسخ‌های کلیشه‌ای و تکرار عبارت «ضوابط کشوری»، از پاسخ‌گویی به متن واقعیت طفره بروند.

جناب مدیرکل؛ ما در یادداشت قبلی («نان را از سفره روستاییان دریغ نکنید») به‌صورت شفاف نقدهای وارد بر این طرح و تعارض آن با اقتضائات زیست روستایی را برشمردیم و همچنان بر تمام آن دلایل پافشاری می‌کنیم. اما از آنجا که به نظر می‌رسد ابعاد زندگی واقعی در روستاها از قاب اتاق‌های اداری دیده نمی‌شود، چند نکته دیگر را صریحاً یادآور می‌شویم:

۱- نادیده گرفتن بدیهیات انسانی:

 اگر بانوی خانه بیمار شد، تکلیف نان خانواده چیست و از کجا باید تأمین شود؟

مدیران در پشت میزهای اداری با فرمول صفر و یکیِ «یا آرد یا نانوایی» تصمیم می‌گیرند؛ گویی در روستا هیچ حادثه غیرمترقبه‌ای رخ نمی‌دهد! از شما می‌پرسیم: در خانه‌ای که پخت نان سنتی به همت زنان خانه‌دار انجام می‌شود، اگر این بانوی زحمتکش دچار بیماری، جراحی یا بارداری شد، اعضای آن خانواده باید گرسنه بمانند یا برای یک نان اضطراری از نانوایی، جریمه شوند و سهمیه ماهانه‌شان مسدود شود؟! این چه تدبیر و ضابطه‌ای است که کوچک‌ترین انعطافی برای روزهای ناچاری و بیماری اهالی قائل نیست؟

۲- تنوع ذائقه حق مردم است، نه تخلف!

آقای مدیر؛ اگر یک روز اعضای خانواده‌ای هوس کردند به‌جای نان خانگی، نان سنگک، بربری یا فانتزی بخرند و سر سفره بگذارند، تکلیف چیست؟! آیا تنوع ذائقه در تصمیمات شما «جرم» تعریف شده است؟! با کدام منطق عقلانی و انسانی، خرید چند قرص نان از نانوایی را به پای «استفاده هم‌زمان و تخلف از ضوابط» می‌گذارید و چوب حراج به سهمیه ماهانه آرد خانگی خانواده می‌زنید؟ این‌که به‌خاطر خرید یک نان متفرقه، دست به تنبیه‌کشیدن و قطع سهمیه آرد روستا بزنید، اوج کج‌سلیقگی اداری است!

۳- اگر کسری آرد دارید، صادقانه بگویید!

پناه بردن به کلیشه‌هایی نظیر «مشکلی در تأمین آرد نیست» و سپس انداختن تقصیر به گردن روستایی، دردی را دوا نمی‌کند. اگر استان یا شهرستان با کسری سهمیه یا سوءمدیریت در توزیع روبه‌روست، با مردم شریف و نجیب شفاف سخن بگویید. اما شایسته نیست کمبودهای احتمالی را پشت توجیهات سامانه‌ای پنهان کنید.

مطالبه پایانی:

به‌جای صدور جوابیه از راه دور، یک بار به دل روستاها بیایید، پای درد دل زنان و مردان بنشینید و از نزدیک ببینید که این تصمیمات نسنجیده چگونه کرامت خانوارها را به چالش کشیده است. انتظار مردم، احیای فوری و بی‌قیدوشرط سهمیه‌های آرد خانه‌پز و اصلاح این ضوابط سخت‌گیرانه و غیرمنطقی است.