طرح جاده سلامت از ایده‌های جالب و ماندگار جوانان خوش‌فکر اعضای گروه مردمی کمپین پاریز بود. روایت ما درباره کاشت درختان در یک جاده جنگی در شهر مرزی نودشه است؛ جاده‌ای خاکی که ابتدای آن از دل قبرستان شهر می‌گذرد و از آنجا می‌توان نظاره‌گر کوه بزرگ شاهو بود که با کاشت این درختان روحی تازه به این مکان بخشیده است. 

کمپین پاریز دقیقاً از همان روزهای ورود بیماری مسری و کشنده کرونا به ایران با هم‌فکری و مشورت جوانان دغدغه‌مند نودشه برای پیشگیری و آگاه کردن از این بیماری تشکیل شد و به‌درستی خدمات خوب و ماندگاری را برای مردم انجام داد. در ابتدا، این کمپین شماره حسابی را برای انجام کارهای مورد نظر خود با هدف جذب کمک‌های مردمی اعلام کرد. بعد از تهیه اقلام مورد نیاز در امور مربوط به کرونا در راستای پیشگیری از این بیماری، در اولین سالگرد تشکیل کمپین در اسفندماه سال ۱۳۹۹ که هم‌زمان با هفته درختکاری نیز بود، مدیران کمپین تصمیم گرفتند با مقدار پولی که از کمک‌های مردمی به کمپین مانده بود، فعالیتی ماندگار انجام دهند. بنابراین، با خرید ۸۰ اصله نهال بومی منطقه طی فراخوانی با حضور کودکان، بانوان، خانواده‌ها و جوانان نودشه در مسیر جاده آرامستان که در حال حاضر جاده سلامت نام‌گذاری شده است، اقدام به کاشت نهال‌ها کردند. مردم به‌طور خودجوش با پرچین کردن اطراف نهال‌ها از آنها مراقبت و آبیاری می‌‌کردند. البته از قدیم، این جاده تقریباً دو کیلومتری با چشم‌اندازهای بسیار زیبایش همواره مورد استفاده خانواده‌ها به‌ویژه بانوان دوستدار طبیعت، برای پیاده‌روی قرار گرفته است.

با توجه به دشواری‌های آبرسانی به نهال‌ها با تانکر سیار در سال اول آبیاری، در دومین سال عمر نهال‌ها، باز هم با کمک و همیاری مردم، بانیان و متولیان این فعالیت، اقدام به حفر کانال و لوله‌گذاری (آبیاری قطره‌ای) به طول ۷۰۰ متر کردند و برای همیشه آب مورد نیاز را پای درختان رساندند.

با توجه به نبود هرگونه امکانات اولیه برای استراحت در این جاده خاکی، کمپین پاریز در ادامه اهداف طبیعت‌دوستانه خود، دوباره با همت و کمک مردم شهر، اقدام به ساخت چهار سکو طبق معماری بومی منطقه در کنار بعضی از درختان کرد. ازآنجاکه این منطقه همواره با برودت سرما در زمستان همراه است، این امکان وجود دارد که برخی از این نهال‌ها خشک شوند. بنابراین، هرسال نهال‌هایی جایگزین آنها می‌شود. بعضی از کودکان شهر برای درختان جاده سلامت اسم انتخاب کرده‌اند و هرچند وقت یکبار به آنها سر می‌زنند و با درختان خود به گفت‌وگوی کودکانه می‌پردازند و با همدیگر بزرگ می‌شوند. گاهی اوقات هم زنانی که گروهی به پیاده‌روی می‌روند، در سایه درختان جوان استراحت کوتاهی می‌کنند.

به امید ساخت جاده‌های سلامت بیشتر برای مردمان طبیعت‌دوست سرزمین‌مان.