برخی از کشورهای تحت تحریم به‌دلیل محدودیت‌ها در دسترسی به فناوری‌ها، تجهیزات، منابع مالی و همکاری‌های بین‌المللی، با مشکلات زیست‌محیطی روبه‌رو شده‌اند. این مشکلات ممکن است پس از رفع تحریم‌­ها نیز همچنان برای سال‌­های طولانی، مسائل زیست‌محیطی را به‌دنبال داشته باشد. به‌عنوان مثال، کوبا یکی از کشورهایی است که تحت تحریم‌های گسترده‌ قرار دارد. سیستم‌های مدیریت پسماند، تصفیه فاضلاب و کاهش آلایندگی در کوبا به‌دلیل مشکلات مالی و محدودیت‌های فناوری با چالش‌های جدی روبه‌رو است.

عراق به‌ویژه پس از جنگ‌های متعدد و تحریم‌های بین‌المللی، با مشکلات شدید زیست‌محیطی مواجه شده است. مشکلاتی نظیر آلودگی‌های نفتی، گردوغبار، کاهش منابع آبی و آلایندگی‌های صنعتی، عراق را به یکی از کشورهای آسیب‌دیده از تحریم‌ها در حوزه محیط‌زیست تبدیل کرده ­است.

لیبی با مشکلاتی همچون آلودگی‌های نفتی، مشکلات آب‌شیرین‌کن، کاهش سطح آب‌های زیرزمینی و همچنین کاهش سطح جنگل‌ها مواجه است.

کره‌شمالی با مشکلات بسیاری در حوزه محیط‌زیست مواجه است که بخش زیادی از آن ناشی از کمبود فناوری‌های نوین و محدودیت‌های تجاری است. آلودگی هوا، مشکلات آب‌وفاضلاب و از بین رفتن منابع طبیعی از جمله چالش‌های زیست‌محیطی است که این کشور با آن مواجه است. تحریم‌ها باعث شده‌اند کره‌شمالی نتواند پروژه‌های حفاظتی و احیای منابع طبیعی خود را به‌درستی اجرا کند.

در سوریه شاهد آلودگی هوا، تخریب زیستگاه‌های طبیعی، کمبود منابع آب و از بین رفتن جنگل‌ها و منابع طبیعی هستیم.

تحریم‌ها بر صنعت نفت ونزوئلا تأثیر گذاشته و بسیاری از تجهیزات و فناوری‌های مورد نیاز برای استخراج و پالایش نفت و همچنین فناوری‌های لازم برای کاهش آلایندگی‌های این صنعت، به‌سختی وارد می‌شود. مشکلات زیست‌محیطی در این کشور شامل آلودگی‌های نفتی، بحران آب و از دست دادن منابع طبیعی است.

یمن نیز به‌دلیل جنگ داخلی و تحریم‌های اعمال‌شده علیه دولت این کشور، با مشکلات زیست‌محیطی متعددی روبه‌رو است. از جمله این مشکلات می‌توان به آلودگی‌های محیطی، تخریب منابع آبی و کاهش منابع طبیعی اشاره کرد.

تحریم‌ها از جمله چالش‌های عمده‌ای هستند که ایران نیز طی سال‌ها با آن مواجه بوده است. این تحریم‌ها به‌ویژه در حوزه اقتصادی، سیاسی و تجاری، تأثیرات عمیقی بر بخش‌های مختلف کشور داشته‌اند. بااین‌حال، شاید یکی از حوزه‌هایی که کمتر مورد توجه قرار گرفته، تأثیرات تحریم‌ها بر محیط‌زیست ایران است. یکی از مهمترین اثرات تحریم‌ها بر محیط‌زیست ایران، محدودیت‌ها در دستیابی به فناوری‌های نوین و تجهیزات پیشرفته برای مدیریت منابع طبیعی است. بسیاری از صنایع و پروژه‌های زیست‌محیطی در ایران به تجهیزات و فناوری‌هایی نیاز دارند که به‌دلیل تحریم‌ها، واردات آنها به کشور با مشکل مواجه شده است. این مسئله به‌ویژه در زمینه‌های مدیریت آب، انرژی‌های تجدیدپذیر، تصفیه فاضلاب، مدیریت زباله و کاهش آلایندگی صنعتی خود را نشان داده است.

ایران با بحران کم‌آبی دست‌وپنجه نرم می‌کند. با وجود اینکه مدیریت بهینه منابع آبی نیازمند فناوری‌های پیشرفته است، تحریم‌ها مانع از ورود تجهیزات و تکنولوژی‌های مورد نیاز برای بهبود این وضعیت شده است. به‌عنوان مثال، سیستم‌های نوین آبیاری و تصفیه آب که در بسیاری از کشورهای پیشرفته وجود دارند، برای استفاده در ایران به‌دلیل تحریم‌ها به‌سختی در دسترس هستند. این امر موجب شده است بسیاری از منابع آبی به‌طور غیربهینه مصرف شوند که این وضعیت، فشار بیشتری به اکوسیستم‌های آبی کشور وارد کرده است.

یکی دیگر از پیامدهای تحریم‌ها، افزایش آلایندگی‌ها در صنایع مختلف است. تحریم‌ها بر واردات تجهیزات و فناوری‌های کاهش آلایندگی مانند فیلترهای هوا و سیستم‌های تصفیه صنعتی تأثیر گذاشته است. درنتیجه، بسیاری از صنایع آلاینده و همچنین خودروها در ایران نتواسته‌اند از جدیدترین فناوری‌های پاک و کارآمد استفاده کنند و این امر به افزایش آلاینده‌ها در هوا، خاک و آب منجر شده است.

محدودیت‌ها در حوزه حمل‌ونقل نیز تأثیرات منفی بر محیط‌زیست داشته‌اند. عدم دسترسی به فناوری‌های به‌روز برای حمل‌ونقل عمومی و وسایل نقلیه پاک، موجب افزایش تعداد خودروهای شخصی و درنتیجه آلودگی هوا شده است. ایران در بسیاری از کلانشهرها به‌ویژه تهران، با مشکلات حادی در زمینه آلودگی هوا روبه‌رو است که بخش عمده‌ای از آن ناشی از خودروهای قدیمی و آلاینده است که به‌دلیل تحریم‌ها قادر به نوسازی ناوگان حمل‌ونقل عمومی نبوده‌ایم.

تحریم‌ها همچنین بر تلاش‌های حفاظت از جنگل‌ها و تنوع‌زیستی ایران تأثیر منفی گذاشته‌اند. بسیاری از برنامه‌های حفاظتی و پروژه‌های احیای جنگل‌های زاگرس و هیرکانی به‌دلیل مشکلات مالی و ناتوانی در تأمین منابع مالی و فناوری‌های پیشرفته با دشواری روبه‌رو بوده‌اند. کاهش بودجه‌های دولتی به‌علت تحریم‌ها باعث شده است بسیاری از سازمان‌های محیط‌زیستی ایران نتوانند برنامه‌های خود را به‌درستی اجرایی کنند.

اگرچه تحریم‌ها مشکلات عمده‌ای ایجاد کرده‌اند، اما همچنان فرصت‌هایی برای استفاده از حمایت‌های جهانی در راستای محافظت از محیط‌زیست ایران وجود دارد. در این راستا، چند راهکار می‌تواند به کشور کمک کند تا از ظرفیت‌های بین‌المللی بهره ببرد.

سازمان‌های جهانی مانند بانک جهانی، صندوق بین‌المللی پول و برنامه محیط‌زیست سازمان ملل UNEP به کشورهای درحال‌توسعه در زمینه پروژه‌های محیط‌زیستی کمک‌های مالی و فنی ارائه می‌دهند. ایران می‌تواند با مشارکت در پروژه‌های بین‌المللی زیست‌محیطی و استفاده از منابع مالی این سازمان‌ها، مشکلات زیست‌محیطی خود را کاهش دهد.

با وجود تحریم‌ها، انتقال فناوری‌های سبز و پایدار از طریق کانال‌های بین‌المللی ممکن است. کشورهایی که در زمینه فناوری‌های انرژی‌های تجدیدپذیر، مدیریت منابع آبی و کاهش آلایندگی صنعتی پیشرفت کرده‌اند، از این توانایی برخوردارند که در بهبود وضعیت محیط‌زیستی به ایران کمک کنند. کشورمان از طریق قراردادهای همکاری و پروژه‌های مشترک، می‌تواند از سد تحریم­‌ها عبور کنند و به فناوری‌های نوین دست یابد.

عضویت و مشارکت فعال در کنوانسیون‌های بین‌المللی محیط‌زیست مانند کنوانسیون تغییراقلیم پاریس، کنوانسیون تنوع‌زیستی و کنوانسیون مقابله با بیابان‌زایی، امکان استفاده از مزایای همکاری‌های بین‌المللی را فراهم می‌­کند. این مشارکت‌ها به ایران کمک می‌­کند سیاست‌های زیست‌محیطی خود را بهبود بخشد و درعین‌حال از تجربه کشورهای پیشرفته استفاده کند.

ازآنجاکه مشکلات زیست‌محیطی مرزهای ملی نمی‌شناسند، ضروری است ایران روابط دیپلماتیک خود را با کشورهای همسایه و کشورهای صاحب فناوری در زمینه محیط‌زیست گسترش دهد. این روابط به انتقال تجربیات و منابع مالی برای پروژه‌های زیست‌محیطی مشترک منجر می‌­شود.

سرمایه‌گذاری در پروژه‌های انرژی‌های تجدیدپذیر، مدیریت منابع آبی و حفاظت از تنوع‌زیستی از جمله زمینه‌هایی است که لازم است مورد توجه سرمایه‌گذاران خارجی قرار گیرد. با ایجاد محیطی مناسب برای سرمایه‌گذاری در این حوزه‌ها، ایران قادر خواهد بود منابع مالی و فنی مورد نیاز برای مقابله با چالش‌های زیست‌محیطی را تأمین کند.