جناب وینگو، شعار بس است

مطمئن باشید ما این بازی را می‌بریم. یعنی باید ببریم و من این نکته را به بازیکنانم گفته‌ام که همه چیز دست شماست، و این شما هستید که آینده خودتان و تیم مس را می‌سازید. پس جوری بازی کنید، جوری تلاش کنید که سال‌ها بعد مردم کرمان از شما به نیکی نام ببرند.
این آخرین جمله ای بود که قبل از دربی کرمان از جناب بگوویچ شنیدیم.وینگو بگوویچ که در ابتدای فصل با هیاهوهای زیاد هدایت مس کرمان را به عهده گرفت و جانشین اکبرمیثاقیانی شد که با تعداد زیادی از بازیکنان فصل پیش مس، عازم بابل و تیم خونه به خونه شد تا اینجا هم با این تیم بابلی بیشترین شانس را به همراه پیکان برای صعود به لیگ برتر دارد.
وی که سابقه سرمربی‌گری در تیم‌های فولاد خوزستان، پرسپولیس،الوصل، پگاه گیلان،تیم ملی فوتبال امید ایران،پاس همدان و آلومینیوم هرمزگان را دارد، در تیر ماه 1394 با رویای رفتن به لیگ برتر ازمس رفسنجان جدا و به شهر لاله های نارنجی آمد و علیرغم نظر مخالفین و موافقین ،هدایت تیم مس کرمان را به عهده گرفت. موافقین معتقد بودند او مربی کارکشته ای است، چندین سال سابقه سر مربیگری در ایران و تیمهای مطرحی چون پرسپولیس و فولاد خوزستان را دارد.به فرهنگ و زبان ایرانی تا حدی مسلط است،بازیکنان را می شناسد و به چند و چون فوتبال ایرانی تسلط کافی دارد و سال قبل نیز در مس رفسنجان کارنامه قابل قبولی از خود بجا گذاشته است، اما در طرف دیگر میدان مخالفینی نیز بودند که وینگو را مربی ترسو و محافظه کاری میدانستند که فقط به فکر بازی تدافعی است که گاه گاهی نگاهی به ضد حملات می اندازد، کارنامه خیلی موفقی با تیم های ایرانی نداشته و معمولا در هر تیمی بوده یا در انتهای جدول قرار گرفته و یا به لیگ پائین تر سقوط کرده.
این نظرها در بازیهای این فصل مس تا حدودی مشخص و بارز شده و کاملا به چشم می آید،در نیم فصل نتایج نسبتا خوب مس باعث صعود این تیم به رده های بالای جدول گردید و باعث شد تا بارقه امید در دل هواداران کرمانی مس، شکوفا بشه و با دلگرمی بیشتری بازی های این تیم را دنبال کنند، به نحوی که تعداد کم تماشاگری که تعدادشان به صد نفر هم نمیرسید در ادامه بازیها به بالای 1500 و حتی در بازی اخیر با مس رفسنجان به 2000 نفر هم رسید و وقتی در تعطیلات نیم فصل چند بازیکن خوب را جذب کرد همه مردم و مسئولان کرمان تیم خود را در لیگ برتر سال آینده می دیدند،اما قصه نیم فصل دوم کاملا برعکس شد و هر بازی دریغ از بازی قبل.از دست دادن امتیازات زیادی بخصوص در بازیهای خانگی در نیم فصل دوم اصلا برای تیمی که خود را مدعی حضور در لیگ برتر میداند،مسئله خوبی نیست.باید جستجو کرد و دلیلش را تا دیر نشده پیدا کرد،وقتی همه کادر فنی قبل از بازی با مس رفسنجان، از آمادگی کامل و نشاط بالای بچه ها می گویند،وقتی همه اذعان دارند که این بازی می تواند یک فینال باشد،وقتی سرمربی تیم،جناب بگوویچ از برد صددرصدی تیمش در این بازی می گوید، پس همه میدانند که چه بازی مهمی در پیش دارند و بخوبی به این نکته هم واقفند که سه امتیاز این بازی از نان شب هم واجب تر است، پس چرا تیم با آن همه استرس و اضطراب وارد زمین میشود که در کمتر از 25 دقیقه دو گل آن هم با اشتباه ملکی و حسین خانی دریافت می کنیم،در چند شماره قبل نوشتیم که دوستان دیگر جای اشتباه وبازی محتاط و تدافعی نیست،آقای بگوویچ اگر شما هم دوست داری مردم کرمان سالهای بعد از شما هم به نیکی یاد کنند، دست از این شیوه بازی محاقظه کارانه بردارید.مسلما مسئول و پاسخگوی این نتایج در نیم فصل دوم شخص شمایید.اینکه چرا مس نتوانسته و نمی تواند مانند نیم فصل اول حداقل نتایج ابرومندی را بگیرد چیست؟باخت به مس رفسنجان آنهم در کرمان ،نتیجه ای نیست که به این زودیها از خاطر مردم و علاقمندان کرمانی برود.
پس لطفا تا دیر نشده، هرچه سریعتر دست از شعار دادن و وعده های بیهوده بردارید و با هر ابزار و روشی که خودتان به عنوان سرمربی تیم می دانید جلوی هدر رفت امتیازات و نزول هفته به هفته در جدول را بگیرید.هفته آینده و در مصاف با تیم دیگر استان مان یعنی گل گهر در سیرجان بازی دارید،این هم یک فینال دیگر است، پس امیدواریم با برد این بازی هم انتقام شکست بازی رفت در کرمان را بگیرید و هم به سه امتیاز شیرین آن دست یابید.