در باب سخنان اخیر آیت الله سید احمد خاتمی؛
چه خوش بی‌مهربانی هر دو سر بی

عصر ایران – آیت الله سید احمد خاتمی در خطبه های اخیر نماز جمعه ادبیاتی را به کار برد که می تواند الگوی مناسبی برای گفتمان حاکم بر خطبا و تریبون داران در دوران جدیدی باشد که به قول ایشان، دورانی است که باید «تلاش نماییم دل‌ها را به هم نزدیک کنیم».
نکته اول این است که به رغم این که همفکران و هم‌جناحان ایشان در انتخابات مجلس تهران و بسیاری از شهرها رأی نیاوردند و همین امر هم باعث شد برخی افراد مدعی اصولگرایی، مردم را به انواع تهمت ها ، مانند «کوفی» بنوازند، ایشان چنین گفت:« اینکه اگر کسانی که رای آوردند با سلیقه ما همراه بودند بگوییم توسعه سیاسی‌شان صد است و آنجا که به سلیقه ما انجام نشد نمره ۵۰ به آن‌ها بدهیم این‌ همان تفرقه است. البته این‌ همان حرفی است که سازمان منافقین هم در اول انقلاب گفتند .آن‌ها در ابتدای انقلاب می‌گفتند مردم آگاه به کاندیداهای انقلابی رای می‌دهند و وقتی مردم به آن‌ها رای ندادند گفتند ملت ناآگاه ایران. این منش شبیه‌ همان منش است. شکر نعمت اهانت به ملت نیست. ما همه مردم را عزیز می‌دانیم. آن‌ها نظر خودشان را دادند. انتخابات هم همین است.
بعضی از ما یادمان نیست که میدان سیاست مثل میدان فوتبال است، گاهی گل می‌زنیم و گاهی گل می‌خوریم. وقتی گل زدیم نباید مغرور شویم و وقتی گل خوردیم نباید مایوس شویم. »
نکته دوم روا داشتن انصاف در تبیین تلاش های دولت است. سید احمد خاتمی از منظر گروه بندی های سیاسی در صف حامیان دولت و اعتدالگرایان به شمار نمی رود اما تصریح کرد:«شهادت می دهم مسوولان برای کاستن مشکلات مردم تلاش می کنند اما وقتی هر بشکه نفت ۲۰، ۲۵ و ۳۰ دلار می‌شود قلک ما کم می‌آورد. لازم است مجلس و مردم با هم همکاری کنند و مشکل اشتغال، اعتیاد و معیشت را حل کنند.»
نکته سوم، نقدی بود که خطیب جمعه تهران بر عملکرد اردوگاه دلواپسان در ایام تبلیغات انتخاباتی وارد کرد که سعی داشتند، گروهی از کاندیداها را به تشکیل مجلس وکیل الدوله متهم کنند اما جوابشان را از تریبون نماز جمعه تهران گرفتند: «اینکه بگوییم مجلس وکیل الدوله یا ضد الدوله شده حرف نادرستی است. بلکه نمایندگان وکلای ملت هستند و باید حل مشکلات مردم را وظیفه خود بدانند.»
همچنین دلواپسان تلاش زیادی کردند تا جریان رقیب در انتخابات خبرگان که در تهران برنده مطلق شد و در استان ها نیز رأی بالایی آوردند را به عنوان «لیست انگلیسی» معرفی نمایند.
سید احمد خاتمی، جواب اینان را این گونه داد: «به عنوان عضو هیأت رئیسه فعلی خبرگان که مورد اقبال مردم کرمان قرار گرفتم می‌گویم به حمدلله خبرگان پنجم خبرگانی کاملا ولایی است و به صراحت می‌گویم اگر نیروهایی که رای آوردند از ۴ دوره گذاشته ولایی‌تر نباشند کمتر نیستند و از این جهت به مردم اطمینان می‌دهم که خبرگان پنجم هم در جهت تقویت رهبری خواهد بود.» و نکته پایانی تأکید خطیب جمعه تهران در باب لزوم نزدیک کردن دل ها به همدیگر است که باید قبل از هر کسی، صاحبان تریبون از جمله ائمه جمعه و خود ایشان بدان توجه نمایند و در عمل پایبندش باشند: «باید بعد از انتخابات کدورت‌ها را کنار بگذاریم. ما در هفتم اسفند سی و ششمین انتخابات بعد از انقلاب را پشت سر گذاشتیم که یک جشن سیاسی است و خوب نیست کدورت‌ها، این جشن سیاسی را تلخ کند؛ بنابراین امیدواریم با کنار گذاشتن کدورت‌ها جامعه ما به یک جامعه بهشتی تبدیل شود.
تلاش نماییم دل‌ها را به هم نزدیک کنیم. به هر حال انتخابات فضای مخصوص خود را دارد. صابون انتخابات به تن من هم خورده است اما اکنون کار بزرگ اخلاق‌مدارانه این است که عده‌ای پادرمیانی کنند و کدورت‌ها را تبدیل به صفا و آشتی کنند و به جای راه‌انداختن جشن پیروزی دل‌ها را به هم نزدیک کنیم. حتی به آن‌هایی که رای نیاوردند بگوییم دستتان درد نکند که باعث شور انتخابات شدید.»
بی گمان، نزدیکی دل ها، هر چند با سخن آغاز می شود ولی با سخن به سرانجام نمی رسد و در عمل نیز باید بدان همت گمارد و البته شرط اول این همدلی نیز این است که دل های دیگران را نیز به رسمیت شناخت و سپس با آنها مهربانی کرد. نمی شود بخش مهمی از مردم، مطالبات و چهره های محبوب شان را ندیده گرفت و سپس سخن از همدلی گفت ؛ و چه خوش گفته است باباطاهر: «چه خوش بی مهربانی هر دو سر بی… که یک سر مهربانی دردسر بی.»