محسن زینیوند، پژوهشگر باستانشناسی
تصویری از زندگی ایرانیها در پشتکوه ایلام
از اهمیت ترجمه کتاب «هکلان و پرچینه» اثر «لویی واندنبرگ» میگوید
۲۲ دی ۱۴۰۱، ۰:۴۶
|پیام ما| در دشتهای دهلران چه میگذرد؟ این سوالی است که بخشهایی از آن را، «لویی واندنبرگ»، یکی از باستانشناسان و خاورشناسان مهم بلژیکی در کاوشی که دهه ۴۰ انجام داده، به آن دست پیدا کرده و گزارش این دادههای کمیاب و کمنظیر را ارائه داده است. بعدها شاگردان او «اِرنی هرینک» و «برونو اُوِرلت» آن را با دقتی بینظیر در سال 1996 م. به چاپ رساندند. گورستان های هَکَلان و پَرچینه کهنترین و مهمترین شواهد باستانشناختی از دامداران کوچرو باستان و در نوع خود بینظیر هستند. محسن زینیوند با ترجمه این کتاب فرصت مطالعۀ این اثر مهم را برای بسیاری از دانشجویان و پژوهشگران علاقهمند فراهم کرده است. او باستانپژوهی است که در زمینۀ شناخت جوامع بشری در گذشته مطالعه و پژوهش میکند. در حال حاضر دانشجوی دکترای باستانشناسی دانشگاه تهران بوده و به زودی از رسالهاش در رابطه با دورۀ روستانشینی زاگرس مرکزی را دفاع میکند. حوزه فعالیت او، غرب ایران و عمده تمرکزش بر درۀ سیمره و دشت دهلران در استان ایلام امروزین است. با او گفتوگویی کردیم درباره چاپ کتاب «هکلان و پرچینه» که به تازگی از سوی انتشارات دادکین منتشر و روانه بازار شده است.
چرا این کتاب را برای ترجمه انتخاب کردید؟
به واسطۀ حوزۀ تخصص و منطقهای که در آن کار میکنم اغلب به این کتاب مراجعه کرده و میکنم؛ این کتاب با اینکه حدود 25 سال پیش منتشر شده و صرفاً یک گزارش کاوش محسوب میشود اما مجموعهای از یافتههای فرهنگی را از بافت گورستانی ارائه میدهد که نظیر آن را در فلات ایران به ندرت میتوان یافت. شاید اصلیترین عاملی که مرا ترغیب کرد تا این کتاب را ترجمه کنم نه به واسطۀ متن گزارشی آن بلکه فراوانی آثار ارائه شده و دفعات مراجعه به این کتاب بود؛ چراکه نیاز است همواره این یافتهها را مشاهده و به خصوص برای مقایسه به آن رجوع کنیم و این کار حتی با وجود نسخههای الکترونیکی به شدت دشوار و باعث سردرگمی میشود. ضمن اینکه یکی دو تا از این کتاب در کتابخانههای تخصصی همچون پژوهشکده باستانشناسی و موزه ملی ایران موجود است که دسترسی برای تمامی دانشجویان و پژوهشگران دیگر نقاط ایران بسیار سخت است.
چه کسانی باید این کتاب را بخوانند؟
شواهد و مدارکی که در این کتاب ارائه شده است پایهای برای مطالعات پیش از تاریخی به خصوص دورۀ مسوسنگ یا به عبارتی دوران روستانشینی در ایران محسوب میشود که هر دانشجو و یا پژوهشگر متخصص یا علاقهمند به میراث گذشتهگان بایستی به آن رجوع کنند.
هکلان و پرچینه از نظر بافتی که در آن قرار گرفتهاند متفاوت است. به این دلیل که هیچ زیستگاه مسکونی در کنار آنها شناسائی نشده است. از این رو، پژوهشگران معتقدند این دو گورستان مربوط به عشایر کوچرو هستند
درباره نویسندگان این کتاب و دورهای که کاوش کردند، توضیح میدهید؟
در واقع، لوئی واندنبرگ باستانشناس بلژیکی نخستین فردی بود که به طور جدی توجهاش به گورستانهای پشتکوه معطوف شده بود. تمرکز او روی اشیای مفرغی لرستان بود و از همین روی بیشتر گورستانهای عصر مفرغ و آهن را مورد کاوش قرار میداد. در ادامه فعالیتش در پشتکوه، این دو گورستان دورۀ مس و سنگ را نیز کاوش کرد. مرگ زود هنگام او باعث شد نتواند گزارش نهایی از فعالیتهای میدانیاش منتشر کند؛ این امر به وسیله دو تن از شاگردان او یعنی ارنی هرینک و برونو اورلت پی گرفته شد و تاکنون 8 مجلد از کارهای میدانی او تحت عنوان «اسناد کاوش لرستان» منتشر کردهاند که کتاب هکلان و پرچینه نخستین جلد از مجموعه مورد ذکر است.
این کاوشها روشنگر چه مسائلی از دوران مسوسنگ در ایران است؟
جوامع انسانی دورۀ مسوسنگ برای نخستین بار درگذشتگان خود را بیرون از بافت مسکونی دفن میکردند. این دو گورستان شاهد خوبی برای این گذاره است. نمونههای دیگری همچون شوش و اخیراً چگاسفلی در بهبهان نیز شناسایی و کاوش شدهاند؛ اما هکلان و پرچینه از نظر بافتی که در آن قرار گرفتهاند متفاوت است. به این دلیل که هیچ زیستگاه مسکونی در کنار آنها شناسایی نشده است. از این رو، پژوهشگران معتقدند این دو گورستان مربوط به عشایر کوچرو هستند. فراموش نکنیم که همان عشایر نیز کمپهای استقراری داشتهاند که ما نتوانستهایم آنها را شناسایی کنیم. بایسته است که منطقۀ پهله و زرینآباد در شمالغربی دهلران مورد بررسی هدفمند قرار بگیرد که با اطمینان بیشتری در این رابطه صحبت کنیم.
آیا این کاوشها باید ادامه پیدا کند؟
پرسش بسیار خوبی بود. نخست بایستی این دو گورستان که در وضعیت حفاظتی مطلوبی قرار ندارند را حفظ و مراقبت کنیم؛ سپس، به این دلیل که کاوش در این دو گورستان به شکل سنتی و در شرایط نامطلوبی صورت گرفته، لازم است که مجدداً این دو محل کاوش شوند که علاوه بر مستندنگاری دقیق به خصوص از اجساد متوفیان و نمونهبرداری برای آزمایشهای گوناگون در رابطه با کمیت و کیفیت زندگی این جوامع آگاهی به دست آوریم. ضمن اینکه در رابطه با تاریخگذاری مطلق نیز میتوانیم بهروز شویم.
برچسب ها:
ایلام، باستانشناسی، پشتکوه، دهلران، لویی واندنبرگ، محسن زینیوند، هکلان و پرچینه
نظر کاربران
نظری برای این پست ثبت نشده است.
مطالب مرتبط
بلاتکلیفی دانشآموزان در سایه جنگ
کنکوریها در انتظار یک تاریخ قطعی
حمله خرس به دو نفر در منطقه حفاظتشده مانشت و قلارنگ ایوان
به بهانه برگزاری دادگاه پژمان جمشیدی؛ چرا درک فرد آزاردیده از تجاوز و همراهی با او برای ما مشکل است؟
سمت درست تاریخ
محل قلعه تاریخی نهاوند شناسایی شد
گفتوگو با «سید فؤاد توحیدی»، پژوهشگر موسیقی نواحی درباره ریشههای جغرافیایی و فرهنگی نغمههای جنوب
نغمههایی که از دریا میآینــــــد
«محیطزیست از نگاه هنرمندان» منتشر شد
نگاهی به دغدغههای محیطزیستــی از دریچه تصاویر
در گفتوگو با «مهرداد زوارهمحمدی» معمار و پژوهشگر مطرح شد
خیابان؛ عرصه مشترک یا میدان تقابل؟
بنبست آموزش
دراما در زمینِ سوخته
سینمای ایران و لکنت در روایت بحرانهای اقلیمی
شهرکرد؛ از شهر ملی تا قطب جهانی نمد
وب گردی
- «سهم ما از قدردانی»؛ حمایت ویژه هتلهای دُنسه از قهرمانان امداد
- درخواست ایجاد مسیر دوچرخهسواری ۱۰۰ کیلومتری در قم
- چند روز بعد از سمپاشی ساس از بین میرود؟ (راهنمای کامل سمپاشی ساس + قوی ترین سم ساس)
- باغ پرندگان تهران کجاست؟ معرفی، ساعت کاری و آدرس
- مقایسه قیمت ورق شیروانی، سیاه، استیل و گالوانیزه در یک نگاه
- درخواست برقراری دورکاری و تعطیلی پنجشنبه برای کادر غیرعملیاتی (پشتیبانی) درمان سازمان تأمین اجتماعی
- طریقه ی ساخت دستگاه واکس زن برقی
- خرید لوازم یدکی لودر فابریک
- حضور فعال شرکت کرچنر سولار گروپ ایرانیان در نمایشگاه بینالمللی انرژیهای تجدیدپذیر
- جدیدترین تغییرات قیمت ارزهای دیجیتال و تحلیل رفتار بازار جهانی بیشتر
بیشترین نظر کاربران
شهرکرد؛ از شهر ملی تا قطب جهانی نمد
پربازدیدها
1
رقص سوگوارانه؛ کنشی مقاومتی
2
رقص عزا
3
مبارزه با جستوجوی گنج
4
هوای آلوده با موتورهای منسوخشده و آلاینده خودروهای داخلی
5
گنجِ گمشده زیر چرخ لودرها




دیدگاهتان را بنویسید