|پیام ما| تغییر اقلیم فقط به زمین آسیب نمی‌زند، بلکه مشاغل را هم از بین می‌برد. مطالعات اخیر موسسه بین‌المللی «دیلویت»، نشان می‌دهد بیش از ۸۰۰ میلیون شغل در سراسر زمین به دلیل تغییر اقلیم در حال نابودی‌اند. این رقم معادل یک چهارم مشاغل جهان است؛ هشداری برای سازگاری و همینطور تلاش برای گذار به مشاغل کربن صفر. این موسسه پیش از برگزاری نشست اقلیمی سازمان ملل متحد در شرم‌الشیخ گزارش خود را منتشر کرد و در این روزها که سران کشورها و شرکت‌کنندگان در COP27 در حال مذاکره هستند، یافته‌های دیلویت بار دیگر برجسته شده و گوشزد می‌شود.

«در یک زمین مرده، شغلی هم نیست.» این از مشهورترین شعارهای مرتبط با از بین رفتن مشاغل به دلیل تغییر اقلیم است. پیش از گزارش دیلویت درباره از دست رفتن مشاغل، در سال ۲۰۱۹ سازمان بین‌المللی کار سازمان ملل متحد (ILO) هشدار مشابهی درباره خطر گرمایش جهانی داده و عنوان کرده بود: «تغییر اقلیم به تنش دمایی منجر می‌شود که تا سال ۲۰۳۰، زیان اقتصادی 2.400 میلیارد دلاری و از بین رفتن ۸۰ میلیون شغل در سراسر جهان را به دنبال خواهد داشت.» ۸۰ میلیون شغلی که ILO درباره نابودی آنها هشدار داده بود، طبق مطالعه دیلویت، حالا به تهدید ۸۰۰ میلیون شغل رسیده است.

با کربن‌زدایی سریع و هماهنگ و دنبال کردن سیاست‌های درست، می‌توان تا سال 2050 بیش از 300 میلیون شغل اضافی ایجاد کرد. اینطور که لورنتس می‌گوید از این میزان، ۲۱ میلیون شغل در اروپا، ۱۸۰ میلیون شغل در آسیا-اقیانوسیه، ۷۵ میلیون شغل در آفریقا و ۲۶ میلیون در آمریکا خواهد بود

هشدار نابودی ۸۰ میلیون شغل
در گزارش پیشین سازمان بین‌المللی کار با عنوان «کار در سیاره‌ای گرم‌تر: اثر استرس گرمایی بر بهره‌وری و کار شایسته» آمده است که پیش‌بینی‌ها بر اساس افزایش دمای 1.5 درجه‌ای، نشان می‌دهد که تا سال 2030، به میزان ۲.۲ درصد از کل ساعات کار در سراسر جهان به دلیل دمای بالا از بین می‌رود. این سقوط البته در همه جا یکسان نیست و به‌طور نابرابر میان کشورهای مختلف پخش می‌شود. مناطقی که بیشترین ساعات کار را از دست خواهند داد، جنوب آسیا و غرب آفریقا با ۴۳.۹ میلیون شغل تا سال 2030 خواهند بود.
بنابراین، زیان‌های اقتصادی مرتبط با تنش دمایی با مضرات اقتصادی موجود در این کشورها، به ویژه نرخ بالای کارگران فقیر، کشاورزی معیشتی و نبود حمایت اجتماعی ترکیب می‌شود. با این همه، از آنجا که شدت افزایش دما در کشورها می‌تواند متفاوت باشد، تاثیر آن به‌ویژه در شهرها زیاد خواهد بود. بر اساس این گزارش در برخی از کشورهای آفریقایی با تلفات بهره‌وری ناشی از استرس گرمایی بیش از 3 درصد، اقتصاد غیررسمی تا 90 درصد از کل اشتغال را تشکیل می‌دهد و کمتر از یک چهارم جمعیت تحت هیچ گونه امنیت اجتماعی محافظت نمی‌شوند.
به طور کلی، پیش‌بینی‌های سازمان بین‌المللی کار حاکی از آن است که ۲.۳ درصد از کل ساعات کاری در آفریقا به دلیل استرس گرمایی از بین می‌رود؛ معادل بیش از 14 میلیون شغل تمام وقت.
این کاهش بهره‌وری فشار بیشتری را بر تعداد فزاینده‌ای از کارگران وارد می‌کند که در حال حاضر توسط سایر اثرات منفی تغییر اقلیم، مانند تغییر فصل بارش، بلایای طبیعی، خشکسالی و از دست رفتن تنوع زیستی تهدید می‌شوند.
یک چهارم مشاغل دنیا در معرض نابودی
بر اساس مطالعات جدید مؤسسه بین‌المللی «دیلویت» اما نگرانی‌ها فراتر از آمار پیشین سازمان جهانی کار است به‌طوری که یک چهارم مشاغل در سطح دنیا به دلیل تغییر اقلیم در خطر نابودی هستند. تهیه‌کنندگان این مطالعه البته تاکید دارند که انتشار این آمار به معنای نابودی کامل نیست و در صورت تغییر سیاست‌ها و حرکت به سمت کربن صفر، امکان ایجاد مشاغل جدید وجود دارد.
گزارش دیلویت در دومین روز کنفرانس اقلیمی شرم‌الشیخ ارائه شد. بر اساس این مطالعه تبعات تغییر اقلیم و بحران انرژی بیشتر از ۸۰۰ میلیون شغل در سراسر جهان را تهدید می‌کند و از میان همه مشاغل، حوزه‌های کشاورزی، انرژی، معدن، صنعت، حمل و نقل و ساخت و ساز بیش از همه در معرض نابودی‌اند.
برنهارد لورنتس، کارشناس آب و هوای شرکت دیلویت معتقد است که بخشی از این مشاغل به دلیل تولید دی‌اکسید کربن در آستانه فروپاشی‌اند و در همین حال دیگر بخش‌ها همچون کشاورزی نیز به دلیل تهدیداتی چون وقوع سیلاب‌ها، افزایش بیش از حد دما و همینطور یا پدیده‌های شدید آب و هوایی در معرض خطر قرار دارند.
نویسندگان این مطالعه می‌گویند این تاثیرات به ویژه در آسیا و اقیانوسیه و آفریقا شدیدتر از دیگر نقاط خواهد بود، چرا که بیش از ۴۰ درصد مشاغل در این جغرافیا، مانند کارگران در هند و چین، در گروه مشاغل آسیب‌پذیر قرار دارند.
امید به «یقه‌سبزها»
با وجود همه هشدارها اما مطالعه دیلویت می‌گوید در مناطق بیشتر آسیب‌پذیر هنوز ظرفیت بالایی برای ایجاد مشاغل جدید و رهایی از تهدیدها وجود دارد. بر اساس این گزارش در حالی که یک چهارم مشاغل در سطح دنیا به دلیل تغییر اقلیم در خطر نابودی هستند، با ایجاد شکلی عادلانه در این تحول می‌توان تا سال 2050 بیش از 300 میلیون امکان شغلی اضافه کرد.
سایت environment-analyst شده، به مطالعه اخیر دیلویت پرداخته و با هشدار درباره از بین رفتن مشاغل عنوان می‌کند که سازگاری با تغییر اقلیم، نحوه کار مردم و نحوه عملکرد شرکت‌ها را تغییر خواهد داد.
دیلویت در گزارشی با تیتر «در جهت کربن صفر خالص فعالیت کنید» تهدیدها و فرصت‌ها را برای نیروی کار جهانی برجسته می‌کند و درباره «ظهور نیروی کار یقه سبز در یک گذار عادلانه» می‌گوید: با انتقال جهان به سمت کربن صفر خالص، دسته جدیدی از کارگران در حال تکامل است؛ یقه سبزها. با کربن‌زدایی سریع و هماهنگ و دنبال کردن سیاست‌های درست، می‌توان تا سال 2050 بیش از 300 میلیون شغل اضافی ایجاد کرد.
اینطور که لورنتس می‌گوید از این میزان، ۲۱ میلیون شغل در اروپا، ۱۸۰ میلیون شغل در آسیا-اقیانوسیه، ۷۵ میلیون شغل در آفریقا و ۲۶ میلیون در آمریکا خواهد بود.
برای تحقق این وعده باید در مناطق آسیب‌پذیر، به‌ویژه در راستای «اشتغال‌زایی سبز» سرمایه‌گذاری کرد. گذار سریع به اقتصاد بدون کربن می‌تواند دستمزدهای عادلانه و درخور و شرایط کاری بهتر را تامین کند.
با ظهور نیروی کار یقه سبز در یک گذار عادلانه، دیلویت دریافت که بیش از 800 میلیون شغل‌-‌حدود 25 درصد نیروی کار جهانی‌-‌در معرض اختلالات ناشی از تغییر اقلیم، آسیب می‌بینند. در همین حال گزارش اشاره می‌کند که فرصت‌هایی برای ایجاد نیروی کار جدید «یقه سبز» با ایجاد مهارت‌های مورد نیاز برای تمرکز مجدد اقتصاد جهانی وجود دارد.
دکتر پرادیپ فیلیپ، شریک موسسه اقتصاد دیلویت که مسئول این گزارش است، می‌گوید: «تحلیل‌های ما نشان می‌دهد که ۸۰ درصد از مهارت‌هایی که برای اقتصاد بدون کربن مورد نیاز است، در حال حاضر وجود دارد.» او اضافه می‌کند که «این مهارت‌ها و نیروی کار یقه سبز، راهبران این دوره گذار هستند».
فیلیپ می‌افزاید: «با حمایت سیاست‌های مناسب از سوی دولت‌ها در سطح جهانی، ما می‌توانیم مشاغل بیشتر، نتایج بهتر برای کارگران و توزیع عادلانه‌تر فرصت‌های ایجاد شده در یک اقتصاد کربن خالص صفر ایجاد کنیم.»
این گزارش پنج حوزه اقدام کلیدی را برای تصمیم‌گیرندگان در مسیر کربن‌زدایی مشخص می‌کند و آنها را ترغیب می‌کند که: مشاغلی معادل یا با کیفیت بالاتر برای محافظت از استانداردهای زندگی ایجاد کنند، سیستم‌های آموزشی را اصلاح کنند و ارتقای مهارت و بازآموزی کارگران از کار افتاده را در دستور کار قرار دهند، از خط مشی مشخصی برای هدایت مجدد مهارت‌ها استفاده کنند و مهارت‌ها را در جایی که بیشتر مورد نیاز است به کار گیرند، اهدافی بلندپروازانه برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای تعیین کنند و در نهایت یک رویکرد سیستمی برای سیاست‌های جدید در نظر بگیرند چراکه برای پاسخ به سخت‌ترین چالش‌های اقلیمی به همکاری و هماهنگی بیشتری نیاز است.