ناراحتی رئیس اتاق بازرگانی ایران از نقص حقوق کارفرما

به گزارش اقتصادنیوز، محسن جلال‌پور، رئیس اتاق بازرگانی ایران در صفحه شخصی خود در اینستاگرام،‌ از ناقص بودن قوانین مربوط با روابط کارمند و کارفرما گله کرد. روایت این پست اینستاگرامی در ادامه آمده است:
روزهای پنجشنبه معمولاً روزهای اتاق کرمان است. این پنجشنبه که جلسه پایان ماه بود جلسه هیات نمایندگان کرمان هم داشتیم. تقریباً تمام طول روز را در اتاق کرمان حضور داشتم و به کارهای جاری اتاق با اعضای هیات‌رئیسه و هیات نمایندگان پرداختم. ملاقات‌های کاری و در نهایت، نشست با هیات‌رئیسه انجمن پسته. در یکی از ملاقات‌ها، فرد محترمی که عضو اتاق کرمان است برای طرح مشکلش به اتاق آمد و موضوعی را مطرح کرد که بسیار ناراحت شدم و پاسخی نداشتم که بدهم.
واقعیت قضیه این است که سه سال پیش در اثر اهمال یک کارمند، مشکلی در یکی از سازمان‌های استان برای بنگاه ایشان به وجود آمده که پس از سه سال رفت و آمد و دوندگی و کلی هزینه، چند روز پیش معلوم شد مشکل به وجود آمده از اساس درست نبوده و حق به جانب ایشان است. اینکه در سه سال گذشته به دلیل دوندگی‌های زیاد و صرف هزینه‌های هنگفت، این فرد چه موقعیت‌هایی را از دست داده برای من ناراحت‌کننده بود. حرف ایشان این بود که واقعاً بعد از سه سال جنگ اعصاب و رفت و آمد و کلی هزینه، اکنون به همان نقطه قبل از شروع ماجرا رسیده و نه‌تنها هزینه‌هایش جبران نشده که حتی عذرخواهی هم در کار نیست بلکه کارمند مربوطه هم در این سه سال روال عادی زندگی و کاری‌اش انجام شده و بنا به عرف سازمان مربوطه، ارتقای شغلی هم پیدا کرده‌ است و در سازمان مربوطه تنها حرفی که به ایشان می‌زنند این است که بروشاکرباش که مشکل حل شده‌است. باخودم فکرکردم چه ساختارمعیوبی در سازمان‌هایمان داریم.
چندین برابر عرف بین‌المللی، کارمند داریم که بیشتر آنها خود را ولی نعمت ارباب رجوع می‌دانند اما کمترین بهره‌وری را دارند و از آن بدتر اینکه، اگر سازمان‌ها یا کارکنان دولت با اهمال یا حتی سوء‌نیت، مشکل و مانعی برای بنگاه‌های بخش خصوصی به وجود آورند هیچ مرجع و ساز و کاری وجود ندارد که در وهله اول میزان زیان وارد آمده را ارزیابی کند و دیگر اینکه سازمان یا کارمند مربوطه را به پرداخت جریمه یا هزینه ایجاد شده وادار کند. من تا به حال نشنیده‌ام کارمند یا مدیری را به دلیل تحمیل زیان و هزینه به یک فعال بخش خصوصی جریمه کرده باشند. در حالی که هیچ‌کس پاسخگوی زیان‌هایی نیست که فعال بخش خصوصی به دلیل اشتباه یک سازمان دولتی متحمل شده‌است.
امروز بیشتر طیف‌های فکری از دو سوی چپ و راست، درباره وظایف دولت به برداشت مشترک رسیده‌اند. تقریباً همه طیف‌ها معتقدند دولت سه وظیفه مشخص دارد: تامین امنیت، بهداشت و آموزش. اما دولت امروز در همه شئونات زندگی و کسب و کار ما دخالت دارد و به شکلی نامناسب ایفای نقش می‌کند.
شما بگویید واقعاً از دولت چه انتظاری باید داشته باشیم؟ آیا دولتی این قدر مبسوط ‌الید و مبسوط ‌الاختیار اما غیر پاسخگو، خواست و سهم مردم بوده است؟