اهالی روستای نوشیروانکلای بابل امسال 1200 نهال کاشتند. مراسم درختکاری در این روستا قدمتی 21 ساله دارد. اولین بار در سال ۷۸ بود که جشن بزرگ درختکاری با حضور روستائیان و مهمانانی متشکل از اعضای وقت جبهه سبز تهران و تشکل‌های محیط زیستی بابل و زنده‌یاد دکتر غلامعلی بسکی در روستای نوشیروانکلای بابل برگزار شد. اولین جشن از داخل مدرسه ابتدایی روستا آغاز شد و کودکان و نوجوانان در طرح مشارکت فعال داشتند. سخنرانان دعوت شده به مراسم همگی از این حرکت زیبای روستائیان استقبال کرده و معتقد بودند این کار می‌تواند الگوی خوبی برای سایر روستاها باشد. همان زمان زنده‌یاد دکتر بسکی در هنگام کاشت درخت در حالی که بسیار خوشحال و هیجان زده بود، خطاب به مسئولان گفت که از حرکت زیبای روستائیان بیاموزند. او ادامه داد هر کسی شاخه درختی را بشکند، مانند این است که بال فرشته‌ای را قطع کرده است.
ایده اولیه طرح توسط جمعی از اهالی روستا مطرح شد و نهال‌های چنار، زبان گنجشگ، اقاقیا و سایر گونه‌های گیاهی تامین شد. این حرکت مردمی از آن موقع تاکنون ادامه دارد و اهالی روستا هر ساله در موسم درختکاری در فضاهای خالی روستا نهال می‌کارند. روستائیان با مشارکت بسیار خوب از درختان مراقبت کرد و در تابستان آبیاری را انجام می‌دهند، طوری که این روستا و روستای همجوار آن یعنی قصاب ذالکان هم اکنون به روستای سرسبز با طراوت بدل شدند. برای مراسم امسال گونه‌های بومی‌ شامل بلوط، افرا، شیردار، نم‌دار، آزاد، اوجا، وولی، زبان گنجشک انتخاب شده بود.
نکته مهم مشارکت شورای روستا در این مراسم بود که می‌تواند برای سایر شوراهای روستایی هم به عنوان یک الگوی عملی در حفظ تنوع زیستی مطرح شود. اما شاید با خواندن این خبر این سوال در ذهن مخاطبان شکل بگیرد که در مقابل سرعت بالای تخریب جنگل‌های شمال و قلع‌و‌قمع بی‌رویه بهترین گونه‌های درختان، حرکت‌های این‌چنینی چه تاثیری می‌تواند دشته باشد؟ ساکنین روستای نوشیروانکلا اعتقاد دارند که شمال کشور با درختان و پوشش گیاهی زنده است. یکی از آن‌ها به «پیام‌ما» می‌گوید: «ما با این کار به دولت‌مردان اعلام می‌کنیم که شما دست از طبیعت و زیست بوم‌ ما بردارید، ما خودمان برای نگهداشت آن برنامه‌ریزی می‌کنیم».