ایستگاه بازی امن در میانه جنگ

یادداشت

عاطفه نامداری

روزنامه‌نگار

بازخوانی تجربه اوکراین در مواجهه با کودکان بهت‌زده

ایستگاه بازی امن در میانه جنگ

27 خرداد 1404، 21:59

در دل جنگی که خانه‌ها را ویران و شهرها را خاکستری کرده بود، ون‌های سفیدرنگی در خیابان‌های اوکراین به چشم می‌آمدند که نه برای امداد نظامی یا انتقال مجروحان، بلکه برای تسکین ذهن‌های کوچک حرکت می‌کردند.

این ون‌ها بخشی از طرح مشترک یونیسف و وزارت رفاه اوکراین بودند؛ ابتکاری که سلامت روان کودکان جنگ‌زده را نه به عنوان مسئله‌ای حاشیه‌ای، بلکه به عنوان یک ضرورت امنیت ملی در نظر گرفت. در هر ون، تیمی متشکل از روان‌شناس، مددکار اجتماعی و مربی آموزش‌دیده مستقر بود. آن‌ها در مناطق درگیری، کمپ‌های پناهجویان و حتی روستاهای تخلیه‌شده، مستقر می‌شدند تا با کودکان گفت‌وگو کنند، برای‌شان قصه بخوانند، نقاشی کنند و فضای «بازی امن» فراهم کنند.

در یکی از گزارش‌های یونیسف درباره این طرح، آمده است: «کودکان معمولا نمی‌توانند از وحشت حرف بزنند، اما می‌توانند آن را نقاشی کنند. یا با یک اسباب‌بازی، اضطراب‌شان را بازسازی کنند. هدف ما این بود که این سکوت را قابل شنیدن کنیم.» (UNICEF Ukraine Response Report, 2023)

این برنامه، تنها مداخله‌ای عاطفی نبود. روان‌شناسان در پایان هر جلسه، علایم اضطراب یا PTSD را ثبت و در صورت نیاز، کودک را به خدمات درمانی تخصصی ارجاع می‌دادند. در کمتر از یک سال، بیش از ۱۰۰هزار کودک از خدمات این ون‌ها بهره‌مند شدند؛ آن هم در شرایطی که بسیاری از مدرسه‌ها و مراکز روان‌شناسی کشور تعطیل یا نابود شده بودند.

آنچه این پروژه را به یک پدیده حمایتی برای کودکان تبدیل کرد، نه فقط نوآوری در ابزار (روان‌درمانی سیار)، بلکه باور به این اصل بود که سلامت روانی کودک، یک «لوکس غیرضروری» در بحران نیست، بلکه خط اول جبهه‌ بازسازی اجتماعی است.

به اشتراک بگذارید:

برچسب ها:

اوکراین، سلامت روان، کودکان، وزارت رفاه