صدف سرداری
روزنامهنگار
صدف سرداری
۲۶ اسفند ۱۴۰۴
همه چشمانتظار «ملیکا» بودند
هیچ جنگی نیست که از آن غیرنظامیان در امان باشند. هیچ جنگی بدون آوارگی و ویرانی نیست. از آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، چندین و چند ساختمان مسکونی در تهران ویران شدهاند و هر روز به شمار غیرنظامیان مجروح و کشتهشده اضافه میشود. این گزارش روایتی است از یکی از ساختمانهای مسکونی در خیابان طالقانی، در کوچهای به نام ملکالشعرای بهار که روز دوشنبه، ۲۵ اسفندماه، در اثر انفجار آوار شد و حالا جایش را تلی از خاک و اطرافش را خانههای شیشهشکسته و ماشینهای مچالهشده گرفته است.
صدف سرداری
۲۰ اسفند ۱۴۰۴
مرگ در میان آوار اخبار
«احمد امیننظر»، نقاش معاصر در سکوت و بیخبری درگذشت
صدف سرداری
۱۷ اسفند ۱۴۰۴
جریان زندگی در قلب بحران
در یکی از گروههای پیامرسان داخلی درباره کتاب و فیلم صحبت میکنند. چند نفری به یکدیگر میگویند که برای عبور از این روزها باید کتاب خواند و دوام آورد. در تهران هم چند کتابفروشی در خیابان کریمخان و میرزای شیرازی، فعالیتشان را از سر گرفتهاند. پایتخت حالا نه آنقدر پر از ترافیک و شلوغی است و نه آنقدر خالی و خلوت مانند روزهای جنگ دوازدهروزه. مردم در زیر سایه انفجار و موشک ناچارند زندگی کنند؛ هرچند دیگر نه با روانی سالم بلکه با اضطرابی مداوم و تمامنشدنی و منتظر برای شنیدن انفجار در گوشهای از شهر. آیا در این روزها میتوان از تابآوری و دوامآوردن سخن گفت و اینها نشانهای از تداوم زندگی است؟ «امیرحسین جلالینوشن»، روانپزشک، در گفتوگو با «پیام ما» این موضوع را بررسی میکند.
صدف سرداری
۱۶ اسفند ۱۴۰۴
آتشبس در میان قصهها
در روزهای جنگ درباره مراقبت از کودکان مدام صحبت میشود؛ مراقبت از طریق صحبتکردن، در آغوشگرفتن و بازیکردن و غیره. جهان ذهنی آنها باید امن باشد، حتی اگر بیرون از خانه و در خیابان ناامنی مداوم جریان دارد. «علی جانبالهی»، فعال حوزه کودک و بازیپرداز، از ایده خود در این روزها برای مراقبت عاطفی از کودکان به «پیام ما» میگوید و روایت یک روز از اجرای این ایده را شرح میدهد.
صدف سرداری
۱۳ اسفند ۱۴۰۴
برج آزادی نماد ایران است
روایت یک عکاس از انفجارهای روز چهارم در تهران
صدف سرداری
۱۲ اسفند ۱۴۰۴
ما مردم همدیگر را داریم و بس
صدف سرداری
۴ اسفند ۱۴۰۴
به نام صیانت، به کام محدودگران
در روزهایی که مردم ایران با تعلیق درباره آینده کشور و تورمی افسارگسیخته مواجهاند و امسال برای دومینبار محدودیت دسترسی به اینترنت بینالملل را تجربه کردهاند، نمایندگان مجلس شورای اسلامی بهدنبال تقنین طرحی برای اعمال محدودیتهای جدید در فضای مجازی هستند. طرح «قانون حمایت و رسیدگی به تخلفات حوزه صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی» در آبانماه امسال و بیسروصدا اعلام وصول شد و اگرچه از آن با عنوان ساماندهی فعالیتهای صوتی و تصویری در فضای مجازی یاد میشود، اما نگاهی به جزئیات طرح نشان میدهد هرگونه تولید محتوای صوتی و تصویری نیاز به مجوز از «صداوسیما» دارد و قرار است تمام اختیارات به این نهاد واگذار شود تا نقش ناظر و رقیب را همزمان بازی کند. طرحی که از همان ابتدای کلیدخوردنش گفته شد بهنوعی نسخه بهروزرسانیشده طرح «صیانت» مجلس یازدهم است و حالا بسیاری از آن با عنوان «صیانت ۲» یاد میکنند. «افشین عزیزی»، کارشناس حقوق رسانه و وکیل دادگستری، در گفتوگو با «پیام ما» جزئیات این طرح را واکاوی میکند و از مخدوششدن مرز میان ناظر و رقیب بهدنبال اجراییشدن آن میگوید.
صدف سرداری
۱ اسفند ۱۴۰۴
زیستن با مرگ
سوگ این روزها تمام نمیشود. اندوه و رنج در هوا معلق است و ما فقط برای یک نام سوگواری نمیکنیم؛ برای تداوم فقدانها سوگواریم. در چنین روزهایی، سوگواری از یک آیین خانوادگی به تجربهای جمعی تبدیل شده و مرز میان عزای ما و عزای دیگران فرو ریخته است. اندوه معنای دیگری پیدا کرده و عزاداری به آیینی تمامنشدنی بدل شده که در آن جامعه میکوشد رنج خود را بلند و عمومی بیان کند. بسیاری از آیینهای سوگواری که امروز میبینیم، تاریخی طولانی دارند. «ژیلا مشیری»، پژوهشگر پژوهشکده مردمشناسی، از لایهمند بودن الگوی سوگواری در ایران و آداب و آیینهای آن در طول تاریخ میگوید.