به‌گزارش «Archdaily»؛ در سال ۲۰۱۱، «ایلاک دیاز»، بنیانگذار بنیاد MyShelter در فیلیپین، با این ایده آشنا شد و آن را برای ایجاد جنبش «یک لیتر نور» (Liter of Light) به کار گرفت؛ حرکتی برای فراهم کردن نور پایدار برای جوامعی که به برق دسترسی ندارند. در برزیل، این سازمان فعالیت خود را در سال ۲۰۱۴ آغاز کرد. تایانه کوستا، مدیر بازاریابی و شراکت‌های پروژه یک لیتر نور در برزیل، توضیح می‌دهد: «درواقع، وقتی پروژه یک لیتر نور در برزیل شروع شد، دیگر از بطری‌های PET استفاده نمی‌کرد. ما چراغ موزر را هیچ‌گاه به‌طور گسترده نصب نکردیم، به‌جز در یک اقدام اولیه در فلوریانوپولیس. از آن زمان، همواره از سیستم‌های خورشیدی استفاده کرده‌ایم.» این انتخاب به آنها امکان داد تا روشنایی در شب نیز فراهم کنند و تأثیرشان را به‌شکل قابل‌توجهی افزایش دهند. از آن زمان، این سازمان رشد کرده و حضور خود را تقویت کرده است، به‌طوری‌که تا به امروز به حدود ۱۵۰ جامعه در سراسر برزیل دست یافته‌اند. هدف آنها تأمین نور ایمن و پایدار است؛ در کنار آن، توانمندسازی جوامع در روند اجرا و در نهایت، ارتقای کیفیت زندگی و افزایش ایمنی در مناطقی که فعالیت می‌کنند.

راه‌حل‌های فناورانه و رفاه اجتماعی
نورپردازی تأثیر مستقیمی بر سلامت جسمی و روانی دارد؛ ایمنی ایجاد می‌کند و به افراد امکان می‌دهد فعالیت‌های ضروری مانند مطالعه و کار را حتی پس از تاریکی انجام دهند. گرچه ممکن است غیرقابل تصور به‌نظر برسد، تخمین زده می‌شود بیش از ۶۰۰ میلیون نفر در جهان همچنان به برق دسترسی ندارند. تایانه تأکید می‌کند: «کار ما بسیار بیشتر از جنبه فناورانه، به تأثیرات اجتماعی مربوط می‌شود. نور فقط بخش کوچکی از دگرگونی‌های بزرگی است که ما به این جوامع می‌آوریم.»
در حال حاضر، این سازمان سه راه‌حل اصلی برای تأمین روشنایی پایدار در جوامعی که به برق دسترسی ندارند توسعه داده است: چراغ‌های خیابانی خورشیدی، فانوس‌های خورشیدی، و سیستم‌های روشنایی ثابت برای فضاهای داخلی. هریک از این فناوری‌ها تأثیر مستقیمی بر ایمنی، سلامت و رفاه افرادی دارد که از آنها بهره‌مند می‌شوند.
چراغ‌های خیابانی خورشیدی که برای روشنایی فضای بیرونی طراحی شده‌اند، با استفاده از مواد در دسترس و فناوری ساده ساخته می‌شوند؛ از جمله بطری‌های PET، پنل‌های خورشیدی کوچک، باتری‌ها و لامپ‌های LED. این چراغ‌ها امنیت جوامعی را که در تاریکی زندگی می‌کنند افزایش داده و خطر حوادث و جرائم شبانه را کاهش می‌دهند. افزون‌براین، با فراهم کردن امکان ادامه فعالیت کسب‌وکارهای کوچک و رویدادهای اجتماعی پس از غروب آفتاب، به توسعه محلی نیز کمک می‌کنند.
فانوس‌های خورشیدی راه‌حل‌هایی قابل‌حمل هستند که می‌توان از آنها هم در فضاهای داخلی و هم در فضاهای بیرونی مانند فضاهای عمومی و محل‌های کار استفاده کرد. این فانوس‌ها جایگزینی ایمن و پایدار برای چراغ‌های نفتی محسوب می‌شوند که خطرات زیادی برای سلامت و محیط‌زیست دارند. علاوه‌بر روشنایی، این فانوس‌ها به ساکنان اجازه می‌دهند فعالیت‌های روزمره‌ای همچون مطالعه، آموزش، و تولید صنایع‌دستی را انجام دهند و بدین‌ترتیب آموزش و کسب درآمد را تقویت می‌کنند.
سیستم‌های روشنایی ثابت داخلی در خانه‌ها و فضاهای اجتماعی نصب می‌شوند و روشنایی دائمی را از طریق انرژی خورشیدی تأمین می‌کنند. این موضوع کیفیت زندگی خانواده‌ها را با ایجاد راحتی بیشتر در فضای داخلی و افزایش بهره‌وری در مدارس و مراکز اجتماعی بهبود می‌بخشد. همچنین، این سیستم‌ها به کاهش وابستگی به منابع انرژی گران‌قیمت و آلاینده کمک می‌کنند و آینده‌ای پایدارتر را ترویج می‌دهند.
در سال‌های اخیر، این سازمان غیردولتی تأثیر خود را از طریق راه‌حل‌های نوآورانه گسترش داده است، از جمله راه‌اندازی فریزرهای خورشیدی که به حفظ مواد غذایی و داروها کمک می‌کنند.

چالش‌ها و رشد
از همان ابتدا، یکی از بزرگترین چالش‌ها ایجاد یک روش مؤثر برای تعامل با جامعه بود. تایانه می‌گوید: «کار ما به میزان زیادی مبتنی‌بر ارتباط مستقیم با جامعه است. راه‌حل نزد خود جامعه باقی می‌ماند و بخشی از نگهداری آن نیز توسط خودشان انجام می‌شود.»
ازآنجاکه اجرای پروژه به مشارکت مستقیم ساکنان بستگی دارد، ایجاد مدلی که مشارکت محلی و نگهداری از راه‌حل‌ها را تضمین کند، حیاتی بود. این روش‌شناسی در گذر زمان بهبود یافته و امروز به پروژه یک لیتر نور امکان می‌دهد تا در مناطق مختلف به‌طور مؤثر فعالیت کند.
انتخاب جوامعی که از پروژه بهره‌مند می‌شوند براساس عوامل گوناگونی انجام می‌شود که مهمترین آن، نیاز به دسترسی به انرژی است.

دستاوردها و برنامه‌های آینده
از زمان آغاز به کار، این پروژه بین‌المللی برای بیش از ۱.۵ میلیون نفر در بیش از ۳۰ کشور روشنایی فراهم کرده و امید و ایمنی را به مناطقی بدون دسترسی پایدار به برق رسانده است.
علاوه‌بر مبارزه با تاریکی، این فناوری به‌شکل چشمگیری به کاهش استفاده از چراغ‌های نفتی، که منبع رایج نور در جوامع دورافتاده است، کمک کرده است. این اقدام همچنین باعث کاهش بیماری‌های تنفسی، کاهش خطر آتش‌سوزی و کاهش انتشار گاز دی‌اکسیدکربن می‌شود.
آینده‌ پروژه‌ یک لیتر نور در برزیل شامل گسترش فعالیت‌ها از طریق قوانین حمایتی و همکاری با شرکت‌های گوناگون است. این ابتکار، علاوه‌بر تأمین روشنایی، در زمینه آموزش حرفه‌ای نیز سرمایه‌گذاری کرده است. یکی از تازه‌ترین پروژه‌ها، ارائه دوره‌های رایگان آموزش نصب سیستم‌های فتوولتائیک (خورشیدی) است که تمرکز آن بر ساکنان جوامع تحت پوشش پروژه قرار دارد. تایانه توضیح می‌دهد: «بسیاری از ساکنان به ما می‌گویند که دوست دارند در حوزه انرژی خورشیدی کار کنند، اما امکان آموزش ندارند. به همین دلیل، ما دوره‌های رایگان با پشتیبانی حمل‌ونقل و وعده‌های غذایی ارائه می‌دهیم.»
به‌عبارت دیگر، پروژه‌ یک لیتر نور فقط نور نمی‌آورد، بلکه مسیر فرصت‌های جدید را روشن می‌کند و نشان می‌دهد نوآوری اجتماعی می‌تواند به شیوه‌ای پایدار و در دسترس، واقعیت‌ها را دگرگون کند. این سازمان مردم‌نهاد با ایجاد فضاهایی ایمن‌تر، متصل‌تر و کاربردی‌تر، به‌شکل مستقیم در رفاه و التیام اجتماعی این جوامع نقش‌آفرینی می‌کند.