رئیس دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه علوم و تحقیقات تهران گفت: اوج شیوع و طغیان آفات و بیماری‌ها در جنگل‌های شمال که به منطقه هیرکانی خزری موسوم است طی دهه ۷۰ بوده است که متاسفانه از آن زمان تاکنون حدود ۳۰۰ هزار هکتار از سطح این عرصه آلوده و به طور کامل نابود شد و طبق گزارش‌ها و بررسی‌های به عمل آمده حدود ۱۲۵ هزار هکتار آن آلوده به آفات خارجی و غیر بومی‌ است.به گزارش ایرنا هادی کیادلیری افزود: آفاتی که طی این سال‌ها براثر طغیان جنگل‌های شمال را آلوده کرده‌اند از نوع آفات درجه اول محسوب می‌شوند یعنی از آن دسته از آفاتی که شروع‌کننده زوال رویشگاه‌های این عرصه هستند چرا که شرایط و بستر برای نابودی جنگل‌ها کامل مستعد بوده است و این اتفاقات نشان می‌دهد مسئولان دست‌اندرکار در آن زمان در حوزه قرنطینه جنگل ضعیف عمل کردند.او توضیح داد: امروز این اکوسیستم طبیعی ضعیف شده چرا که آفات و بیماری‌ها یک عارضه به شمار می‌آید همانند بدن انسان، وقتی که بدنش ضعیف می‌شود توان دفاع در برابر بیماری‌ها را تا حدودی از دست می‌دهد. طبیعت یک موجود زنده است و عواملی مانند دست اندازی‌ها‌، ویلاسازی، جاده‌سازی، تغییر کاربری و چرای دام بی‌رویه و قاچاق چوب همه این موارد دست به دست هم داد تا جنگل توانایی درمانش را از دست دهد. رئیس دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه علوم و تحقیقات تهران بیان کرد: در ابتدا این اکوسیستم می‌توانست این چالش‌ها را حل کند منتهی به حدی دست‌اندازی به طبیعت زیاد شده که این اکوسیستم از نظر وقوع عوامل تهدیدزا و تخریب‌کننده به ویژه آفات و بیماری‌ها به مرحله اشباع رسیده و از حالت بکر بودن خارج شده است و این چالش با تغییرات اقلیمی‌به ابر چالش تبدیل شده است.کیادلیری اضافه کرد: وقتی در نقطه نامناسب از عرصه‌های طبیعی جنگل کاری می‌کنیم و شرایط برای اجرای چنین طرحی ناسازگار باشد یا در نقطه دیگر محدودیت‌های محیط زیستی نادیده گرفته شود به فرض مثال استفاده از نهاده‌های کشاورزی در اراضی حاشیه جنگل‌های شمال انجام گیرد متاسفانه این اقدامات سبب می‌شود نتوان این عرصه‌های طبیعی بیمار را درمان کرد.او پیش آگاهی از وضعیت جنگل‌های اطراف در دیگر نقاط کشور و حتی کشورهای همسایه در پیشگیری و کنترل این آفات بسیار اثربخش دانست و افزود: اگر بدانیم وضعیت جنگل‌ها در دیگر نقاط چگونه است و پیش‌‌بینی‌های لازم از علت و میزان آسیب‌پذیری آن نقاط جنگلی خارج از شمال داشته باشیم این رویکرد همان نگاه کشورهای توسعه یافته است که باید در مدیریت آفات و بیماری‌ها مد نظر مسئولان دست اندرکار قرار گیرد که متاسفانه مورد بی‌توجهی قرار گرفته است.رئیس دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه علوم و تحقیقات تهران یادآور شد: در زمان حاضر در مدیریت بیماری‌ها و آفات در عرصه‌های طبیعی، نخستین تصمیم در واقع همان گام آخر است به عبارتی سیستمی‌کار نمی‌کنیم و اهمیتی به این موضوع نمی‌دهیم. یک زمان آفات طغیان می‌کند در زمستان حشره است و دیده نمی‌شود و این موضوع به فراموشی سپرده می‌شود و پیگیری‌ها برای رفع این چالش به سال آینده موکول می‌شود و این نوع اقدامات بزرگترین اشتباه است.کیادلیری افزود: این رفتارها نشان می‌دهد که مجموعه مدیریت از آموزش و تحقیقات گرفته تا اجرا و نظارت نقص دارد و تصورمان بر این آفت آن است که طغیان نمی‌کند درحالی که به واسطه این آفت روند وضعیت موجود جنگل‌های شمال رو به زوال است و در صورتی اگر برنامه ریزی و تدابیری برای از بین بردن آنها صورت نگیرد بی‌تردید باید طی سال‌های نه چندان دور شاهد از هم پاشیدگی این اکوسیستم طبیعی باشیم.این استاد رشته جنگلداری با اشاره به آنکه برخی از آفات و بیماری‌های موجود در جنگل‌های شمال مشترک میان انسان و گیاه است، بیان کرد: آلودگی این عرصه طبیعی به این آفات و بیماری‌ها می‌تواند زمینه ساز برخی از بیماری‌های تنفسی و پوستی طبیعت گردان، گردشگران و مسافران باشد و علاوه بر نابودی درختان چنین عوارضی هم برای انسان‌ها به همراه داشته باشد ضمن آنکه روی اکسیژن ، تلطیف هوا و جذب گرد و غبار هم اثر می‌گذارد. او گفت: نکته مهم تر میزان قاچاق چوبی که سالانه در جنگل‌های شمال از سوی قاچاقچیان انجام می‌گیرد شاید به پنج هزار تا ۱۰ هزار متر مکعب نرسد منتهی یک آفت برگ‌خوار سالانه می‌تواند به حدود ۴۰ هزار مترمکعب چوب خسارت وارد کند به عبارتی درخت زنده و رویش‌های آن را از دست بدهد و طی سه سال گستره زیادی از این عرصه طبیعی را آلوده و از لحاظ ریالی هم میلیاردها تومان خسارت وارد کند. رئیس دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه علوم و تحقیقات تهران گفت: امروز نگاه علمی‌در مدیریت آفات و بیماری‌های جنگل‌های شمال دیده نمی‌شود و تشخیص دنیا است که یک نوع آفت سالانه می‌تواند حدود ۱۰ میلیارد تومان به رویشگاه‌های جنگلی و گیاهی خسارت وارد کند در حالی که سعی می‌کنیم قاچاق چوب را برجسته و گزارش دهیم یا بهره‌برداری‌ها را از نو شروع کنیم.