علیرضا پارسا بازیگر تئاتر:
نیاز تئاتر امروز کرمان علاوه بر سالن های استاندارد اخلاق هنری است
حدیث کریمی فر

«- دوست دارم نقشی که بازی می کنم در هر جا که باشم به یاد ماندنی باشد.» این را علیرضا پارسا می گوید که این روزها در تئاتر کرمان خوش درخشیده است. متولد 1365 دارای مدرک کارشناسی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه باهنر کرمان می باشد. با او به بهانه ی بازی در تئاتر شهروند افتخاری که تا جمعه 24 مهر در تالار همایون صنعتی به روی صحنه است، به گفتکو کردم.
از چه زمانی تئاتر کار می کنید و غیر از بازیگری با چه هنر هایی مانوس هستید؟
از سال 78 فعالیت موسیقی و سلفژ را شروع کردم. ساز سه تار و گیتار کار میکنم و علاقه ی وافری به خوانندگی دارم. کار موسیقی را در کنار تئاتر انجام میدهم ، چرا که فکر می کنم این دو هنر خیلی به یکدیگر کمک می کنند. در سال 85 با ورود به دانشگاه با هنر کرمان با ثبت نام در کانون تئاتر با دکتر آقا عباسی آشنا شدم. دو کار دانشجویی به کارگردانی آقایان مسعود امیری و کریمی به روی صحنه بردم. در کنار این ها در تمرینات بدن ، بیان و ورکشاپ های بازیگری و نمایشنامه خوانی دکتر آقا عباسی شرکت کردم وایشان این اطمینان را دادند که پتانسیل فعالیت تئاتری را دارم …
از کودکی عاشق ، بازیگری ،موسیقی و دوبلوری بودم. در خانواده ای بزرگ شدم که زیاد با هنر اخت نبودند اما با این حال مشوقم بودند.(هر چند به تنهایی این راه را ادامه دادم)
فکر می کنم سال 88 بود که در بازی والیبال مچ دستم آسیب دید ،بطوری که مجبور شدم عمل کنم و پلاتین بذارم به همین دلیل به مدت دو سال از فعالیت تاتری دور شدم.
در این سال ها با چه کسانی کار کرده اید؟
در سال 90 با دوست خوبم علی صمصامی کمدی ارتفاعات را کار کردم. بعد از آن تئاتر ایوان ایلیچ چردیاکوف به کارگردانی امین شجاعی به مدت 30 شب به روی صحنه رفت وتجربه ی خیلی خوبی بود. دکتر آقا عباسی بازی مرا در این تئاتر دید و مرا برای نقش مایکل در شهروند افتخاری انتخاب کرد. به قول مولانا هر کسی که دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگاری وصل خویش…دیدار دوباره با ایشان وکار کردن در تاتر ایشان باعث افتخار است. ضمن این که متن خیلی خوب بود و خود نمایشنامه هم در انتخاب تاثیر دارد .
از دیگر فعالیت های من بازی در سریال غلام لرد (به کارگردانی مسعود اشجعی) است. که در حال حاضر قسمت سومش آماده پخش است.
آیا به مهاجرت برای بهتر دیده شدن فکر کرده اید؟
ایده آل هر هنرمندی می تواند بهتر دیده شدن باشد در کرمان زمینه برای پیشرفت کمتر است ! هدف من دیده شدن به هر طریقی نیست.هدفم عشق به هنر است و دوست دارم نقشی که بازی می کنم در هر جا که باشم به یاد ماندنی باشد. البته که ایده آل هر کسی پیشرفت بیشتر است واین بستر در شهرهای بزرگتر مثل تهران مهیا می شود. نادر فلاح همشهری خوبمان را در نظر بگیرید که در پایتخت معروف شد ولی سکوی پرش او کار در یک فیلم کرمانی به نام باوربود.
آیا به بازیگری سینما و مدیوم های دیگر فکر می کنید؟
به سینما هم فکر می کنم چرا که عقیده دارم بازیگرای تاتر در سینما بهتر کار می کنند. نادر فلاح در سینما هم بازی های درخشانی دارد. با این وجود خوشحالم که از تئاتر بصورت فنی و علمی شروع کردم…
چشم انداز تئاتر کرمان را چگونه می بینید؟
کیفیت کارها به خصوص در زمینه ی بازیگری و کارگردانی بالاست. کارگردان های جوان و مستعد مثل علی صمصامی خوب کار می کنند.امسال سال خیلی خوبی داریم. در سال 85 که من فعالیت تاتری را شروع کردم در کرمان کلاس بازیگری مثل امروز نبود.اما الان بستر کار نمایشی برای نوجوان ها حتی در سنین کمتر مهیاست .امید آن می رود در آینده شاهد تئاترهای درخشان تری باشیم . با این که دولت از تئاتر حمایت نمی کند با این حال در چند سال اخیر در تئاتر کرمان انقلاب بزرگی رخ داده است.
آیا پلاتوهای موجود جوابگوی حجم تئاتر کرمان هست؟
پلاتوی کانون هنر که اصلا نمی شود نام پلاتو روی آن گذاشت. جایی که اصلا دید ندارد و بوی گند فاضلاب هم توهین به مخاطب است متاسفانه در این سال ها ارشاد هم کاری نکرده است. باغ اساطیر هم که پلاتوی نسبتا خوبی بود متاسفانه تخریب شده است. بهترین پلاتو در کرمان که استانداردهای لازم رادارد پلاتوی همایون صنعتی(یادگاران صنعتی) است…تالار بسطامی هم متاسفانه نه برای تئاتر و نه برای موسیقی مکان مناسبی نیست.البته باید اضافه کنم نیاز تئاتر امروز کرمان علاوه بر سالن های استاندارد ،اخلاق هنریست و کسانی ماندگار می شوند که عاشق تئاتر وهنر باشند…
آیا به کارگردانی تئاتر هم علاقه دارید؟
من همیشه بازیگری را به کارگردانی ترجیح می دهم وبیشتر تلاشم روی بازیگری ست. بازیگر خوب رییس خودش هست و نیاز به وزیر ندارد!