روز گذشته در چهل و چهارمین اجلاس میراث جهانی یونسکو راه آهن سراسری ایران بر اساس معیارهای فرهنگی 2 و 4 میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. معیار فرهنگی شماره 2 بر تبادل ارزش‌های بشری در یک بازه زمانی در یک منطقه فرهنگی از لحاظ پیشرفت در معماری یا فناوری، برنامه‌ریزی شهری یا طراحی چشم‌انداز اشاره دارد .این مساله در وجهه بین‌المللی ساخت راه آهن سراسری ایران بسیار مشخص است. شتاب بسیار برای ساخت راه آهن ایران سبب جلب مشارکت جهانی بی‌نظیری شد به گونه ای که شرکت‌هایی از ده کشور بطور مستقیم در ساخت مسیر مشارکت کرده و با احتساب تامین کنندگان اقلام و نیروی متخصص این تعداد به بیش از بیست کشور می‌رسد.

حاصل این مشارکت پروژه‌ای را رقم زدند که از این نظر نمونه مشابه‌ای ندارد. همچنین نقش این راه آهن در جنگ‌جهانی دوم و تامین اقلام جبهه شرقی اروپا بر اهمیت جهانی آن بسیار افزود. در معیار 4 یونسکو هم بر ویژگی برجسته در معماری یا تکنولوژی که در مرحله مهمی از تاریخ بشر اشاره شده است که باز هم بر اهمیت راه آهن سراسری ایران در این زمینه تاکید می‌کند. در حالی که ما در کشور چندان در پی بررسی این ویژگی‌های تاریخی و فرهنگی نیستیم، کشورهای دیگر برای این ویژگی‌های اهمیت بسیاری قائل‌اند.
ثبت جهانی راه آهن سراسری ایران بر گردشگری پایدار نیز تاثیر گذار است. اثری که ثبت جهانی می شود مورد توجه قرار می‌گیرد در واقع ثبت جهانی معیار قابل اتکایی برای انتخاب مقصد گردشگری است بنابراین انتظار می‌رود بازدیدها از سایت‌های راه آهن افزایش پیدا کند.
اکنون 1400 کیلومتر راه آهن ایران ثبت جهانی شده است برخی بخش‌های این راه آهن مسیر معمول و پر ترددی به عنوان یک مقصد گردشگری به شمار نمی رود که پس از این میتواند در مرکز توجه قرار گیرد. برای نمونه مسیر راه آهن تهران تا فیروزکوه به ویژه بخش گرمسار تا فیروزکوه مسیر بسیار زیبایی است که می‌تواند مقصد جدید گرشگری باشد. مسیر راه آهن اراک به سمت اندیمیشک هم همین ویژگی را دارد که تبدیل شدن این مسیرها به مقصد گردشگری می‌تواند بر اقتصاد این مناطق که اغلب مناطق چندان برخورداری هم نیستند، تاثیر گذار باشد.
البته همه این موارد مشروط بر آن است که زیر ساخت‌ها هم برای این گردشگری پایدار ایجاد شود به عنوان یک نمونه ساده و اولیه در بحث تابلوهای راهنما در مسیر گردشگری راه آهن باما مشکل روبه‌رو هستیم به طوری که حتی پل ورسک که به عنوان نماد راه آهن ایران شناخته شده است فاقد یک تابلو راهنما است.
ایجاد گردشگری پایدار بر محور راه آهن نیازمند فعالیت زیاد و گسترده‌ است در حالی که اکنون این فعالیت‌ها تنها محدود به معدود علاقه‌مندانی است که به طور شخصی این موضوع را پیگیری می‌کنند.