ارزیابی تأثیرات اکولوژیک صنایع غذایی

حانیه نشومی

دانشجوی بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی

۵ بهمن ۱۴۰۳، ۲۰:۲۷

سیستم‌های غذایی جهانی محرک اصلی تغییراقلیم ‌مانند تغییر چهره زمین و از دست دادن تنوع‌زیستی کاهش منابع آب شیرین و آلودگی اکوسیستم‌های آبی و خشکی از طریق رواناب نیتروژن و فسفر ناشی از مصرف کود هستند.
اگر تغییرات اجتماعی و اقتصادی به‌سمت الگوهای مصرف غربی ادامه یابد، احتمالاً فشارهای محیطی سیستم غذایی تشدید خواهد شد و بشریت به‌زودی به مرزهای سیاره‌ای برای استفاده از آب شیرین جهانی، تغییر کاربری زمین و اسیدی شدن اقیانوس‌ها نزدیک می‌شود.
تجزیه و تحلیل‌ها نشان می‌دهد تولیدات کشاورزی، در غیاب اقدامات هدفمند، به‌شدت بر محیط‌زیست زمین تأثیر می‌گذارد. در سال ۲۰۱۰، سیستم غذایی باعث انتشار تقریباً ۵.۲ میلیارد تن گاز گلخانه‌ای به‌شکل دی اکسیدکربن، متان و اکسید نیتروژن می‌شود.

کاهش از دست دادن و ضایعات مواد غذایی یکی از اقدامات برای کاهش تقاضای غذا و اثرات محیط‌زیستی مرتبط است. در حال حاضر تخمین زده می‌شود که بیش از یک‌سوم کل مواد غذایی تولیدشده قبل از رسیدن به بازار از بین می‌رود یا توسط خانوارها هدر می‌رود. به‌عنوان مثال میوه‌ها و سبزیجات به مقدار بیشتری نسبت به محصولات حیوانی تلف می‌شوند.
تغییرات تکنولوژیکی باعث افزایش راندمان تولید و کاهش اثرات زیست‌محیطی در واحد غذای تولیدشده می‌شود. متداول‌ترین پیشرفت‌ها و تغییرات در شیوه‌های مدیریتی باتوجه‌به اثرات زیست‌محیطی آن‌ عبارتند از:
– افزایش بهره‌وری در کشاورزی، که تقاضا برای زمین‌های زراعی اضافی را کاهش می‌دهد.
– ایجاد تعادل در استفاده از کود بین مناطقی که بیش‌ازحد مصرف دارند و مناطق کم‌مصرف.
– افزایش راندمان مصرف نیتروژن و بازیافت فسفر، که تقاضا برای مصرف نیتروژن و فسفر اضافی را کاهش می‌دهد.
– مدیریت مصرف آب که ظرفیت ذخیره‌سازی و استفاده از آب باران را افزایش می‌دهد.
– تغییرات در آبیاری، کشت و کوددهی که باعث کاهش انتشار متان و اکسید نیتروژن از برنج و سایر محصولات می‌شود.
– تغییرات در مدیریت کود، تبدیل خوراک و افزودنی‌های خوراک که تخمیر روده‌ای در دام را کاهش می‌دهد.

به اشتراک بگذارید:

برچسب ها:

اکوسیستم، تغییراقلیم، کاهش منابع آب، گاز گلخانه‌ای، مدیریت مصرف آب