صدف سرداری
روزنامهنگار
صدف سرداری
۱۳ مرداد ۱۴۰۴
جنبش مشروطه زنان ادامه دارد
۱۲۰ سال از روز امضای فرمان مشروطیت به دست مظفرالدینشاه میگذرد؛ جنبشی که نقطه عطفی در ورود مدرنیسم به ایران بود و زنان هم نقش اثرگذاری در آن داشتند. آنان نخستین تلاشها را برای برداشتن موانع حضور زنان در جامعه انجام دادند. زنانی که پردهنشین بودند و حتی اجازه تحصیل به آنها داده نمیشد. در منابع تاریخی آمده در یکی از مبارزات زمان مشروطه در تبریز، مبارزی مورد هدف واقع شده بود که اجازه درمان نمیداد. این گزارش را به ستارخان دادند. ستارخان از مبارز پیگیر شد و میگویند در گفتوگویی که در خلوت داشتند ستارخان میفهمد که این مبارز زن است و در پوشش مردانه تفنگ به دست گرفته و به میدان آمده. گزارشهای جستهوگریخته دیگری هم نشان میدهد که زنان در بسیاری پشتصحنههای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی حضور یافتند و با تشکیل انجمنها، حمایت از اعتصابها و برپایی مدارس دخترانه، پیشگام شدند. اگرچه نام برخی از این زنان پیشرو در تاریخ ثبت شده، اما بسیاری دیگر گمنام باقیماندهاند؛ زنانی که در سایهها با جسارت، پیگیر حقوق و آزادیهای خود بودند و به گفته «فرزانه ابراهیمزاده»، پژوهشگر تاریخ جنبشی که آغاز کردند، تا امروز ادامه دارد.
صدف سرداری
۱۰ مرداد ۱۴۰۴
دستهایی که رفتهاند
جای خالی مهاجران
صدف سرداری
۵ مرداد ۱۴۰۴
زنان نوگرا در مرکز روایتگری
گذر زمان طولانی لازم بود تا زنان ایرانی از سوژههایی برای خلق آثار تجسمی به خالق آثار تبدیل شوند. این تحول نقش زنان در جامعه را میتوان بهمثابه نشانهای بارز از گذر فرهنگ از سنت به مدرنیته دانست؛ گذری که هنر یکی از مهمترین ابزارهای روایت و نقد آن بوده است. نام برخی از این زنان شنیده و ثبت شد و برخی دیگر هم ناشنیده باقی ماند. اما موزه هنرهای معاصر در تازهترین نمایشگاه خود با عنوان «به گزارش زنان» سعی کرده اینبار علاوه بر نمایش آثاری از زنان نوگرا که در گنجینه خود نگهمیدارد، سراغ غایبان گنجینه هم برود؛ ۱۲۵ اثر از ۶۵ هنرمند زن از گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران حالا روی دیوارها رفته و آثار خارج از گنجینه هم در خانه هنرمندان و سایر گالریها به نمایش گذاشته شده است.
صدف سرداری
۱ مرداد ۱۴۰۴
جنجال پساجنگی پیرپسر
«پیرپسر»، ساخته اکتای براهنی، پس از چهار سال توقیف، در روزهایی بر پرده سینما رفت که جامعه ایران هنوز با تبعات جنگ، بحرانهای تازهای چون بیآبی و فضای پرتنش فرهنگی دستبهگریبان است. فیلمی که در ظاهر روایتی خانوادگی دارد اما در لایههای پنهانتر، به بحران قدرت، فرسودگی ساختارهای پدرسالار و نافرمانی نسلی تازه میپردازد. «پیرپسر» در همین بستر، با استقبال موافقان و نقدهای مخالفان، به نشانهای از جانگرفتن دوباره سینمای اجتماعی تبدیل شده است؛ سینمایی که سالها در سایه فیلمهای کمدی و غیرسیاسی به حاشیه رانده شده بود. پیام ما تلاش کرده در گفتوگویی با «محمد هاشمی»، دکترای فلسفه هنر و پژوهشگر سینما به دلایل دیدهشدن این فیلم، کیفیت ارجاعات نمادین آن و نسبتش با وضعیت فرهنگی و اجتماعی امروز بپردازد
صدف سرداری
۳۰ تیر ۱۴۰۴
صبحانه در تهران، شام در وین
یکی از کاربران توییتر با انتشار تصویری از دفتر هواپیمایی «ایران ایر» در وین از تبدیل آن به دونرفروشی خبر داده است. تصویری که یادآور روزهای شرکت هواپیماییای است که روزگاری عنوان بلندترین پرواز غیرتجاری بدون توقف دنیا را یدک میکشید و با شعارهایی مانند «پرواز روزانه بدون توقف به فرانکفورت»، نماد پیشرفت ایران بود.
صدف سرداری
۲۴ تیر ۱۴۰۴
شکستن دوباره «ساختمان شیشهای»
هنگام اجرای سحر امامی در آنتن زنده برنامه شبکه خبر، ناگهان صدای اللهاکبر شنیده شد. استودیو لرزید و همه شاهد حمله به ساختمانی در صداوسیما شدند بهنام «ساختمان شیشهای». شاید پس از حمله اسرائیل بود که بسیاری از مردم برای اولینبار متوجه وجود چنین بنایی با معماری شاخص دوره معاصر شدند. بنایی که پس از جنگ هم هنوز جنجالهایی درباره آن ادامه دارد. وزیر راهوشهرسازی در بازدید از ساختمان شیشهای صداوسیما آتش دیگری با اعلام یک خبر برپا کرد: «بازطراحی و بازمعماری این بنا به مسابقه بینالمللی گذاشته میشود». او این صحبتها را در حالی مطرح کرد که چندی پیش وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی گفته بود این بنا ویژگیهای ثبت ملی را دارد. حال برای بسیاری این سؤال پیش آمده که قرار است با ساختمان شیشهای چه کنند؟ بازمعماری یا مرمت؟ در کنار انتقادها به برگزاری یک «مسابقه بینالمللی»، درباره نوع بازسازی ساختمان هم نظرات متفاوتی وجود دارد. «پیام ما» با «سام گیوراد»، مرمتگر و «سعید ساداتنیا»، معمار و شهرساز، گفتوگو کرده که یکی از آنها بر بازسازی عینبهعین ساختمان تأکید دارد و دیگری آن را ایده مطلوبی نمیداند.
صدف سرداری
۲۱ تیر ۱۴۰۴
کتابخانههای بدون دیوار
تصاویر هوایی از مبلهایی رنگارنگ که در میان فضای سبز شهری چیده شدهاند، نمایی از افرادی را نشان میدهد که روی آنها لم دادهاند و در حال مطالعهاند. اینجا کتابخانههای فضای باز سئول است، در میدان گوانگوامون و در امتداد نهر چئونگگه؛ مکانی که فراتر از دیوارهای کتابخانههای سنتی، علاوهبر فضایی برای مطالعه، برای ارتباط با طبیعت و درک عمیقتر ارزشهای محیطزیستی فراهم میکند و استقبال از آنها آنقدر زیاد بود که در عرض سه ماه، یک میلیون بازدیدکننده جذب کردهاند.
صدف سرداری
۲۰ تیر ۱۴۰۴
هر صدایی در جنگ، رعدی بر جان کودکان اتیستیک
کودکان اتیسیک دنیا را با حساسیتی خاص میبینند و میشنوند؛ هر صدای ناگهانی برایشان مثل رعدی است که قلب کوچکشان را به تپش وامیدارد. برای این کودکان، که به ثبات و روتین زندگیشان تکیه کردهاند، جنگ دوازده روزه امنیتشان را سلب و تاریکی اضطراب را در دلشان بیشتر کرد؛ چراکه حتی گفتن اینکه صداهای بیرون، صدای «رعدوبرق» است هم بر بعضی از آنها اثری نداشت و دلهرهشان را کم نمیکرد. «سید محمدعلی میری»، مدیر مطالبهگری انجمن اتیسم ایران، هم این موضوع را تأیید میکند و به «پیام ما» میگوید: «کودک اتیسیک صدای بمب را ده برابر بلندتر از ما میشنود و نگرانیاش هم بیشتر از یک فرد عادی است.»