وعده مهم و تاریخی وزیر ورزش برای فوتبال ایران
ایران کاندید میزبانی جام ملت های آسیا
وزیر ورزش و جوانان در دیدار با اعضای فراکسیون ورزش مجلس شورای اسلامی از قاطعیت ایران برای گرفتن میزبانی بازی های جام ملت های آسیا در سال 2023 گفت. سلطانی فر با بیان این که لازم بود بعد از انقلاب در بعضی از شهرها استادیوم های بزرگ بسازیم گفت: به هر حال ما مدعی میزبانی جام ملت های آسیا هستیم که برای سال 2019 محقق نشد ولی قاطعانه برای گرفتن میزبانی هجدهمین دوره جام ملت های آسیا در سال 2023 تلاش می کنیم و برای این موضوع باید چند استادیوم بزرگ و مجهز داشته باشیم.
البته این اولین بار نیست که کشور ایران برای میزبانی تورنمنتی به این مهمی داوطلب می شود. پیش از این بارها و بارها این اتفاق رخ داده اما هر بار به دلیلی این میزبانی به کشورمان نرسیده. نکته این است که برای اینکه یک کشور میزبانی جام ملت های آسیا را بگیرد باید نهادهای مختلفی دست به دست هم بدهند تا این اتفاق بیفتد. وزارت ورزش و جوانان در این راستا باید همکاری خوبی با وزارت کشور، وزارت راه و برخی نهادهای امنیتی داشته باشد. اتفاقی که تا امروز و در چند دوره ای که ایران برای میزبانی داوطلب بوده رخ نداده. صفایی فراهانی شاید اولین کسی بود که برای گرفتن میزبانی این مسابقات اقدام کرد. او که عضو ای اف سی بود و قوانین را بهتر از همه می دانست و از طرفی با رئیس جمهور آن دوره در این زمینه هماهنگ و هم داستان بود اما در این راه به دلیل عدم همکاری نهادهای امنیتی و وزارت کشور ناکام بود. پس از او شاید بیشترین تلاش را برای گرفتن میزبانی علی کفاشیان انجام داد. کفاشیان برای جلب نظر نمایندگان ای اف سی که برای بازدید از امکانات کشورمان به ایران آمده بودند یک کلیپ ساخته بود که علاوه بر کیفیت تصویر و صدای بسیار بدی که داشت، محتوایش هم برای بعضی از نمایندگان ای اف سی از جمله نماینده کره جنوبی خوشایند نبود. چرا که برای مثال بخشی از این کلیپ صحنه هایی بود از بازی خاطره انگیز ایران و کره جنوبی که ایران با نتیجه پرگل 6-2 کره را در هم کوبیده بود. نمایندگان ای اف سی البته از چند شهر و ورزشگاههایشان هم بازدید کردند. ورزشگاههایی مثل نقش جهان اصفهان و یا یادگار امام تبریز که بعضی هایشان همچنان افتتاح نشده اند و یا به تازگی تکمیل و افتتاح شده اند. در این دوره باز هم کفاشیان موفق نشد تضمین های لازم را از نهادهای مختلف مرتبط با موضوع بگیرد. باید دید در این دوره دکتر سلطانی فر می تواند میزبانی این رقابت ها را به دست بیاورد؟

کنسرت مهدی مرکزی
28 آذر ماه/در سالن هلال احمر/ با همکاری خیریه آشیانه علی

یکسال پیش چنین روزی
استاندار کرمان وعده داد که خانه حاج آقاعلی رفسنجان به بزرگ ترین خانه خشتی جهان تبدیل می شود. گفت و گوی اختصاصی با محمد جهانشاهی، معاون گردشگری استان و مجتبی دل زنده، خواننده کرمانی از دیگر تیترهای پیام ما در این روز بود.

در پیام مدیرکل هنرهای نمایشی به بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان عنوان شد:
تئاتر ادامه‌ آرزوهایی است که روزی در ذهنى پویا زاده می‌شود

دغدغه تئاتر کودک و نوجوان، فرجام نیک و روشن فرزندانی است که با آسمانی اندک و آلوده، زمینی پرخشونت و خشم، چشم درراه قهرمانی هستند که معجزه‌وار به نجات جهان، بال‌وپر بگشاید.
به گزار ش ایران تئاتر، مهدی شفیعی مدیرکل هنرهای نمایشی در آستانه آغاز به کار بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان در پیامی به این جشنواره ضمن آرزوی سربلندى و پیروزى برای هنرمندان و برگزارکنندگان برای هنرمندان و متصدیان حوزه تئاتر کودک و نوجوان برای همه کودکان دنیا آرزوی آرامش کرد. در ادامه مشروح این پیام را می‌خوانیم:
تئاتر می‌تواند ادامه‌ی شور کودکی و شوق نوجوانی باشد. ادامه‌ی آرمان‌ها و آرزوهایی که روزی در کنج خانه‌ای کوچک و در ذهنى پویا زاده می‌شوند و با هر تجربه و درسى تازه از دفتر زندگى واقعی‌تر و روشن‌تر می‌شوند. تئاتر، به‌ملایمت و مهربانی، جامعه را برای چشم‌ها و گوش‌ها و لب‌هایی که با اضطراب و کنجکاوی قدم از قدم برمی‌دارند، توصیف می‌کند تا معصومانه، تصویر امروز و چشم‌انداز فردای خود را انتخاب کنند. همین بخشش بی‌دریغ اعتماد است که کودک و نوجوان، به تعارف تئاتر، تماشاگر نمایش بودن و چگونه بودن خویش می‌شوند و دست در دست آموزگار مهربان خویش، مسافر شهر آرزوهای دور و نزدیک. دغدغه تئاتر کودک و نوجوان، فرجام نیک و روشن فرزندانی است که با آسمانی اندک و آلوده، زمینی پرخشونت و خشم، چشم درراه قهرمانی هستند که معجزه‌وار به نجات جهان، بال‌وپر بگشاید.
چه صحنه‌ای سزاوارتر از صحنه‌ی تئاتر کودک و نوجوان بیابیم که چشم در چشم مخاطبان جستجوگر خویش، بایدها و نبایدهای این روزگار را به پرسش بگیرد. دعا کنیم روزهای درراه، روزهای لبخند و شب‌های درراه، شب‌های آرامش همه‌ی کودکان دنیا باشد. در بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان، فرصت برای شما بودن را شکرگزاریم و امیدواریم در آزمون با شما بودن روى سپید باشیم.
دستان پرتوان ومهرنشان تمامى هنرمندان شرکت‌کننده، مردم هنردوست وهم کاران عزیز استان همدان و ستاد اجرایى جشنواره در تهران را در برگزارى جشن مهر و امید به صداقت می‌فشارم و از خداوند بزرگ براى تمام فعالان این حوزه سربلندى و پیروزى آرزو می‌کنم.

جشنواره ها و جریان های فرهنگی در ایران باید به نام بهرام بیضایی مفتخر باشند

بهرام بیضایی یک فرهیخته ایرانی است که در طول عمر با برکتش که به پژوهش و تالیف و تولید ادبی و هنری پرداخته، همیشه دغدغه دادخواهی و عقلانیت و اخلاق داشته و کارهایش که ثمره دانش و استقلال فکری اویند، نشانگر هوش سرشار، ذوق زنده و پاکی مرام اوست.
بهرام بیضایی هرگز از هیچ کس و هیچ جایی، هیچ بورسیه ای دریافت نکرده و منت هیچ کس را به گردن نگرفته است. بهرام بیضایی، پیش از انقلاب نیز از سوی جهالت دستگاه حکومت، محدود و نکوهش می شد.
شما پیداست که نادانسته به کسی تاخته اید که نمی شناسیدش. بهرام بیضای همه عمرش را در پژوهش و کاوش و اثبات برجسته ترین آثار و هنرهای ایران گذرانده است. نوشته ها و کوشش های او برای نگاهداری و مفهوم سازی بزرگترین هنر نمایشی شیعه، همان شبیه خوانی یا تعزیه، بی شمارند. چگونه و چه سبب شده که این همه تلاش بی چشمداشت و اخلاق مدارانه را انکار کنید؟
جستجوی او برای یافتن ریشه ها و زمینه های اجرایی تعزیه و نمایش های سنتی ایرانی مانند تقلید و پرده خوانی و سیاه بازی و خیمه شب بازی از همین دست است. نمایش «طربنامه» که مطبعه کیهان از آن به نام «مسخره و مضحکه ارزشها» نام برده یکی از بهترین نمایشنامه های ایشان در تکنیک ها و معرفت شناسی نمایش های سنتی ایرانی و فنون برآمده از سنن و آیین های ملت و فرهنگ این سرزمین است که بی مطالعه و ندانسته به آن بی ادبی شده است.
نمایشنامه ها و دیگر آثار بهرام بیضایی فخر مملکت و ایرانیان هستند، آنهم در روزگاری که هنر و اندیشه بازیچه بازارها و تهاجم قدرت های بزرگ سیاسی و اقتصادی‌اند.
نمایشنامه اخیرشان که برداشتی از «ارداویراف نامه» و داستان سفر به جهان آخرت است، در زبان و فرم، بدیع و در ایده و اندیشه شگرف و تکان دهنده است، این نمایشنامه بازخوانی امروزین متنی دینی است که ظرفیت های هنری و فکری ادبیات ایران را به جهانیان نشان خواهد داد.
بهرام بیضایی مردی است که این چنین مایه فخر ایران است، و مایه شرمساری است که از سر جهل، به اتهام عقیده و فرهنگ، نکوهش شود.
چه بپسندید و چه بخواهید انکار کنید، نیم قرن از تاریخ هنر و پژوهش در نمایش و سینمای ایران مفتخر است به وجود و زندگی سراسر پوینده و آموزنده بهرام بیضایی. کمی به خودتان زحمت بدهید و نقدهای او را درباره نمایش های اجرا شده در دهه پنجاه بخوانید تا دریابید که نگاه تیزبین و قلم بی پروای بهرام بیضایی هرگز تن به بی خردی مرسوم زمانه نداده است. در هیچ یک از فیلم ها یا نمایشنامه های او چه پیش و چه پس از انقلاب، ذره ای یا گرته ای از ابتذال و بی مایگی و تزویر و سرسپاری به تعصب و بدخواهی انسان و بی اخلاقی و بی معرفتی شایع روزگارش نخواهید یافت. تعهد او در شکافتن حقیقت، و تکاپوی خرد و اخلاق و اندیشه، لامحاله نتیجه شخصیت و سلوک او بوده و هست.
شناخت او از تاریخ اسلام، اعتقادات و باورهای ایرانی، و آیین ها و ادبیات مذهبی آنچنان ژرف و موشکافانه است که رهآورد آن نمایشنامه ها و فیلمنامه هاییست که گویا اذهان بی انصاف و تندخو از آن بی خبر است. بهترین نمایشنامه درباره شهادت امام اول شیعیان، «مجلس ضربت زدن» را بهرام بیضایی نوشته است. بهترین فیلمنامه درباره امام سوم شیعیان، و قهرمان بزرگ کربلا، «روز واقعه» را بهرام بیضایی نوشته است. بهترین نمایشنامه ایرانی درباره انقلاب مشروطه، «ندبه» را بهرام بیضایی نوشته است. بهترین تحقیق درباره تاریخ نمایش ایران و بهترین و مستدل ترین پژوهش درباره خاستگاه ایرانی «هزار افسون» را بهرام بیضایی نوشته است. بهترین برداشت‌ها و بازنویسی ها از مجالس تعزیه را بهرام بیضایی نوشته است. شوقِ دادخواهی و حقیقت جویی ایرانیان را بهرام بیضایی در نمایشنامه ها و فیلمنامه هایش نوشته است.
تصویر ملت ایران، بیرون از روایت ستمگران و شاهان را بهرام بیضایی در بازخوانی هایش از تاریخ ایران نوشته است. بسیاری از نمایشنامه نویسان جوان ایران امروز از بهرام بیضایی آموخته اند که روایت تاریخِ ستم، وارونه است و کرامت اخلاق و دانایی در برملا کردن انصاف و راستی و حقیقت، هنر است.
شاید بتوان با کوفتن قلم به دروغ و اتهام، سیاست باز بود ولی در حوزه فرهنگ و هنر و ادب و اخلاق و راستی و درستی و پاکی، نمی توان با این دستاویز به ارزنی ارزید.
هیچکس نمی تواند با دشنام و افترا، این مردی را که مظهر اخلاق و نیکی است از کشوری که خانه اوست بترساند. جشنواره ها و جریان های فرهنگی در ایران باید مفتخر باشند که به نام بهرام بیضایی و دیگر بزرگان فرهنگ و هنر ایران آراسته باشند و بدرخشند.
بهرام بیضایی یکی از بهترین، و برگزیده ترین هنرمندان ایران است که چشم به راه بازگشت اوییم و هر گاه که به خانه بازگردد، چشم ها و کوچه ها را برایش به اشک و آب خواهیم شست.

درخشش هنرمندان کرمانی در جشنواره
بین المللی تئاتر معلولین
هنرمندان گروه نمایشی «گاوی که می خواست شیر باشد» در چهارمین جشنواره بین المللی تئاتر معلولین خوش درخشیدند.
نمایش “گاوی که می‌خواست شیر شود” به کارگردانی مشترک محسن میرزایی و ایمان تاج سلیمان و نوشته‌ی ایمان تاج سلیمان، کار مشترک گروه تئاتر زا و گروه تئاتر آفتاب با حضور هنرمندان توان‌یاب کرمان در بخش کودک ونوجوان چهارمین دوره‌ی جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر معلولین امیدآفرین در اصفهان شرکت کرد و موفق به کسب جوایز و عناوینی شد.این نمایش که سه بار در کرمان اجرای عموم شده‌است، با پنج بازیگر که اصطلاحا سه نفر آنها بازیگر توان‌یاب و دو نفر آنها بازیگر همراه هستند در این جشنواره شرکت کرده‌است.
به گزارش روابط عمومی حوزه هنری استان کرمان، مراسم اختتامیه این جشنواره، در تالار 22 بهمن شهر اصفهان با حضور هنرمندان و مسئولان کشور و استان اصفهان برگزار شد و برگزیدگان چهارمین دوره جشنواره بین المللی تئاتر معلولین در سه بخش صحنه ای، کودک و نوجوان و خیابانی به شرح ذیل معرفی شدند.
رتبه اول طراحی لباس
اهداء دیپلم افتخار و تندیس جشنواره به همراه مبلغ ده میلیون ریال وجه نقدی را به خانم سیمین سلطانی به خاطر طراحی لباس نمایش گاوی که می خواست شیر باشد از استان کرمان اعطا می نماید.
هیئت داوران رتبه سوم بازیگری جسمی حرکتی مرد شامل لوح تقدیر به همراه مبلغ هر کدام جداگانه دومیلیون و پانصد هزار ریال وجه نقدی را به آقایان علی برهانی و حسن مختارآبادی بازیگرنمایش گاوی که می خواست شیر باشد از استان کرمان اعطا می نماید.
بازیگری همراه دوم مرد
اهداء لوح تقدیر بازیگری همراه مرد به همراه مبلغ هر کدام جداگانه هفت میلیون ریال وجه نقدی را به آقای محسن میرزائی بازیگر نمایش گاوی که می خواست شیر باشد از استان کرمان و آقای امیر شیخ جبلی بازیگر نمایش بزبزقندی و گرگ ناقلا از استان اصفهان اعطا می نماید.
بازیگری همراه اول زن
اهداء دیپلم افتخار و تندیس جشنواره به همراه مبلغ ده میلیون ریال وجه نقدی را به خانم مهدیه فخاری پور بازیگر نمایش گاوی که می خواست شیر باشد از استان کرمان اعطا می نماید.
رتبه اول نمایشنامه نویسی
اهداء دیپلم افتخار و تندیس جشنواره به همراه مبلغ ده میلیون وجه نقدی را به آقای ایمان تاج سلیمانی به خاطر نمایشنامه نویسی نمایش گاوی که می خواست شیر باشد از استان کرمان اعطا می نماید.
رتبه سوم کارگردانی
هیئت داوران رتبه سوم کارگردانی شامل لوح تقدیر به همراه هر کدام جداگانه مبلغ پنج میلیون ریال وجه نقدی را به آقای محسن میرزایی کارگردان نمایش گاوی که می خواست شیر باشد از استان کرمان و خانم مرضیه آقاسی کارگردان نمایش قصه سیبی که نصف نشد از استان اصفهان اعطا می نماید.
ایمان تاج سلیمان نویسنده و کارگردان دوم این نمایش درباره رقابتی بودن این جشنواره گفت:» توان یابان در این جشنواره ثابت می‌کنند که می‌توانند و باید زندگی را زیباتر بسازند اما رقابتی بودن این اتفاق بخش زیادی از انتفاع آن را بی‌اثر می‌کند. این جشواره نباید مسابقه که باید واقعا جشنی باشد برای موفقیت شرکت کنندگان در آن که با دیدن آثار یکدیگر از هم یاد بگیرند که چطور توانستن را صرف کنند.»

مصاحبه اختصاصی «پیام ما» با دکتر مقصودی؛ مدیر پایگاه ملی میراث جهانی بیابان لوت:
لوت متعلق به همه جهان است

لوت درلغت به معنی لخت، برهنه و بی‌آب و علف است، دشت لوت هم همه این ویژگی‏‌ها را دارد؛ بیابانی در جنوب شرقی ایران و بین استان‌های خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان و کرمان که سال‎ها به عنوان گرم‎ترین نقطه زمین شناخته و دمای در حدود 71 درجه سانتیگراد در مرکز آن و غرب ریگ پلان، ثبت شده و پرازناشناخته‎هاست.
از دشت لوت با عنوان‎هایی چون «چاله لوت، دشت لوت و کویر لوت» یاد می‎شود؛ کل لوت، منطقه‎ای بیابانی با حدود ۱۷۵ هزار کیلومتر مربع، یعنی یک دهم مساحت ایران و بیست و پنجمین بیابان بزرگ جهان است. بحث کویر یا دشت لوت و تعرض یا عدم تعرض به حریم و عرصه آن مدتی است که نقل محافل و رسانه های استان و حتی سراسر ایران شده و پای عده زیادی از کارشناسان بومی و غیر بومی را به این قضیه باز کرده است. کارشناسی هایی که گاه به دلیل دلسوزی و علاقه است و گاهی هم با هدف غرض ورزی و خرابکاری انجام شده است.
اما شاید مهمترین و بهترین کسی که بتواند اطلاعات جامع و کاملی از بیابان لوت و قوانین حاکم بر ثبت آن به ما و خوانندگان ما ارائه کند، دکتر مهران مقصودی، دانشیار دانشگاه تهران و مسئول گروه تدوین و پیگیری روند ثبت پرونده لوت کویر و مدیر پایگاه ملی میراث جهانی بیابان لوت باشد. به همین بهانه مصاحبه ای با وی انجام دادیم و او در آن به نکات جالب و مهمی اشاره کرد. خلاصه این گفت و گو را با هم می خوانیم؛

نظر شما در مورد حرف و حدیث های پیش آمده در چند وقت اخیر پیرامون کویر لوت، چیست؟
اول بهتر است دوستان این خصومت ها و مشکلات پیش آمده را کنار بگذارند و همه با هم برای حفاظت بهتر و کامل تر از بیابان لوت ایران بکوشیم. دوم مشکل ما و میراث فرهنگی و محیط زیست و سایر دوستان حضور کارشناسی نشده افراد و گروههای متفاوت به بهانه هایی مانند جمع آوری شهاب سنگ ها، همایش های گوناگون، مسابقات ورزشی و …. با حضور در این مناطق باعث تخریب پوشش های گیاهی، حیات وحش، بافت خاک و حتی تپه های ماسه ای می شوند.
تعریف مشخصی ازعرصه و محدوده کویر لوت بفرمائید؟
ببینید هرجایی که ثبت جهانی می شود شامل عرصه و حریم می شود. محدوده اصلی یا عرصه کویر لوت، از کنار کلوت ها می گذرد. روستاهایی مانند شفیع آباد، ابراهیم آباد، حجت آباد، ده سیف و در واقع بخش عمده روستاهای دشت تکاب در حوالی اندوهجرد به لحاظ وجود انبوه نبکاها (گلدان صحرا)، در عرصه بیابان لوت واقع شده اند، اما شهداد، اندوهجرد و پشوئیه در عرصه نبوده ودرحریم قرار دارند. در کل می توان گفت عرصه این اثر حدود ۳۳ هزار کیلومتر مربع و حریم آن ۲۸ هزار کیلومتر مربع یعنی حدود ۵۱ هزار کیلومتر مربع مساحت عرصه و حریم این اثر طبیعی است.
آیا برگزارکنندگان آفرود به حریم و یا عرصه وارد شده اند؟
تا زمانی که آنها در رودخانه و در دهانه غار قرار داشتند، به عرصه و حریم وارد نشده اند، اما وقتی از دره خارج شدند و وارد دشت شدند، می توان گفت به حریم لوت ورود کرده اند که این منطقه نقطه حساسی نیست.
به طور کلی نظر شما درباره برگزاری این گونه برنامه ها چیست ؟
بطور کلی برگزاری تورهای آف رود و رالی در عرصه و حریم لوت از نظر یونسکو ممنوع است، اما مسیر اصلی طی شده در خارج از عرصه و حریم بوده و بنده نمی توانم آن را تأئید یا رد کنم. خود شهداد و اندوهجرد هم جزو حریم حفاظتی است و ما نمی توان به مردم بگوییم که به آنجا هم رفت و آمد نکنند.
بحثی که بارها پیش آمده این است که تداوم در برگزاری این چنین برنامه ها و تورها، می تواند باعث بازنگری یونسکو در ثبت کویر لوت شود، این ادعا چقدر صحت دارد؟
کاملا درست است، طی نامه رسمی یونسکو که عالی ترین مقام آن را امضاء و برای آقای دکتر طالبیان، معاونت میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی ارسال کرده و تصویر آن را در زیر مشاهده می کنید، انواع تهدیدات لوت به صراحت ذکر شده که برگزاری آفرود و رالی نیز یکی از همین تهدیدات است. در ترجمه این نامه آمده است، در حال حاضر توریسم بزرگترین و خطر و پتانسیل تهدید برای طبیعت را به همراه دارد. از رانندگی بی حساب و کمپ زدن های غیر قانونی گرفته تا توریست هایی که بدون راهنما سفر می کنند و به پوشش گیاهی و طبیعی منطقه آسیب می زنند، به علاوه رانندگی های خارج از جاده (آفرود). پس باید خطر حذف آثار ثبت شده در یونسکو را در اثر عدم رعایت قوانین، جدی گرفت.
در سایر کشورها مانند آرژانتین و نامیبیا هم این چنین بیابان هایی وجود دارد، آنها چه کرده اند؟
در چین، نامیبیا، امارات وآرژانتین و چندین کشور دیگر که وضعیتی مشابه ما دارند، این گونه برنامه ها و سفرها کنترل شده است، آنها از مدت ها قبل کار کارشناسی انجام داده اند و بعد اقدام کرده اند، اما ما می خواهیم بدون تحقیق، این کاره را اجرا کنیم و این مشکل ساز است، در این کشورها دولت با حضور کارشناسان مناطقی را در نظر گرفته و به شرکت ها مجوز استفاده از این مناطق را می دهد.
پس برای حضور افراد به صورت تورهای یک یا چند نفره محدود در این مناطق مخالف هستید؟
به نظر من چون امکان کنترل تورهای فردی وجود ندارد، بهتر است که شرکت هایی در این خصوص تشکیل و ثبت و شناسنامه دار شود و همه افراد نیز در قالب این شرکت ها فعالیت نمایند.
چه پیشنهادهایی برای بهره برداری بهتر از این منابع زیبا و خدادادی دارید؟
همانطور که گفتم بهتر است ابتدا با مطالعه و کار کارشناسی، نقاط با حساسیت کمتر را شناسایی کنیم و به گروهها و شرکت های مجاز اجازه برگزاری برنامه ها و تورها در این مناطق مشخص شده را بدهیم. میراث فرهنگی کرمان در جهت این کار، اقداماتی انجام داده و برنامه هایی مانند گشت های هوایی، تورهای پیاده و در حاشیه لوت و با تعداد شرکت کننده کم، برگزاری تورهای شتر سواری را در دستور کار خود قرار داده و فکر می کنم که اگر با فکر و صحیح باشد، بتوان از آنها بهره برداری مناسبی کرد.
نقاطی را هم برای این کار شناسایی و معرفی کرده اید؟
بله، نقاطی مانند منطق چاه داشی در خراسان جنوبی، گراغه در نصرت آباد، شفیع آباد، گندم بریان و رودخانه شور در کرمان و اخیرا هم منطقه فهرج در این خصوص انتخاب شده است.
در خصوص پایگاه های لوت که وظیفه مدیریت بیابان لوت را دارند، توضیح دهید؟
ما نمی تونیم بیابان لوت را استانی اداره کنیم. بیابان لوت نیاز به مدیریت یکپارچه دارد چون بسیار بزرگ است و در سه استان قرار دارد. این اولین تجربه ایران است. مسلما اگر ایران در مدیریت این بیابان و این میراث جهانی بر اساس معیارهای یونسکو موفق شود، امکان ثبت آثار دیگر طبیعی هم هست اما اگر موفق نشود، همین اثر هم از فهرست خارج خواهد شد. به همین دلیل و برای مدیریت بهتر، ساختار پایگاه های بیابان لوت را در سه استان فعال کردیم. مدیر پایگاه ملیمیراث جهانی که در باغ موزه گلستان دائر است، به عهده بنده می باشد.همچنین مدیر پایگاه استان کرمان که در روستای شفیع آباد مستقر است، آقای مهندس جهانشاهی، مدیر پایگاه دهسلم در خراسان جنوبی، خانم مهندس ملکوتی و مدیر پایگاه نصرت آباد در سیستان و بلوچستان آقای دکتر فتوحی هستند. البته به تازگی پایگاه محلی را در فهرج بم هم احداث کرده ایم تا بیشتر بتواند ما را در دست یافتن به این هدف بزرگ یاری کند.
دکتردر پایان اگر صحبت و حرف خاصی باقی مانده، بفرمایید؟
وقتی یک پدیده ثبت جهانی می شود در درجه اول آن اندازه مهم است که باید مورد حفاظت ویژه قرار گیرد. چون در واقع جزو میراث جهانی شده و باید برای تمام نسل ها و برای تمام مردم جهان حفظ شود. من از همه گروه ها و همه علاقه مندان لوت، همه جوانان و محققان و گردشگران دعوت می کنم با همدلی و همکاری برای مدیریت هر چه بهتر لوت تلاش کنند. لوت یک پدیده جهانی است و متعلق به همه جهان است بنا بر این باعث افتخار همه مردم ایران خواهد بود که به بهترین نجوی مدیریت و حفاظت شود. ضمن اینکه لازم می دانم از مردم خون گرم کرمان که همکاری بسیاری در ثبت جهانی لوت داشتند تشکر و یادآوری کنم،لازم است با گفت و گو راه را برای مدیریت موثرتر بیابان لوت مهیا کنند.

درخواست معاون رئیس‌جمهور برای حفظ حریم «بیابان لوت»

به گزارش روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، «زهرا احمدی پور» در نامه هایی جداگانه به سیدعلی اکبر پرویزی، استاندار خراسان جنوبی، علیرضا رزم حسینی، استاندار کرمان و علی اوسط هاشمی، استاندار سیستان و بلوچستان با اشاره به ثبت «بیابان لوت» به عنوان نخستین میراث طبیعی ایران، خواستار توجه همه جانبه به ضوابط حریم این میراث ارزشمند طبیعی شد.
در بخشی از این نامه آمده است:
«در اجرای تبصره ماده ۲ قانون تشکیل سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور مصوب دی ماه ۱۳۸۲ و آئین نامه اجرایی آن، مصوب چهارم مرداد ۱۳۸۴ هیئت وزیران، نقشه محدوده عرصه حریم و ضوابط حفاظتی مربوط به میراث طبیعی «بیابان لوت». محدوده حریم اثر مذکور تحت نظارت این سازمان است و هرگونه دخل و تصرف در محدوده حریم و تخلف از ضوابط حفاظتی جرم محسوب می شود و مرتکب مشمول مجازات های قانونی خواهد بود.»
رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در نامه خود از استانداران خراسان جنوبی، کرمان و سیستان وبلوچستان خواسته است تا مراتب جهت اطلاع و اجرا به مقامات ومسئولین ذیربط در استان ابلاغ و نتیجه را به سازمان میراث فرهنگی اعلام کنند.
وی در نامه خود به استاندار خراسان جنوبی، محدوده ی عرصه حریم بیابان لوت در این استان را شهرستان نهبدان، بخش مرکزی، دهستان نه و روستاهای دهسلم، چاه داشی و حیدر آباد بیان کرده است.
احمدی پور هم چنین در نامه خود به علیرضا رزم حسینی، استاندار کرمان محدوده عرصه حریم این اثر طبیعی را بخش شهداد، دهستان تکاب، روستاهای شفیع آباد و ده سیف ذکر کرده است.
معاون رئیس جمهور در نامه به علی اوسط هاشمی، استاندار سیستان و بلوچستان نیز عرصه محدوده حریم بیابان لوت را شهرستان زاهدان، بخش نصرت آباد، دهستان نصرت آباد و روستای گراغه عنوان کرده است.
براساس این گزارش، بیابان لوت به عنوان یکی از ارزشمندترین آثار طبیعی ایران، پس از ثبت «قنات های ایرانی» در فهرست جهانی یونسکو ۲۷ تیرماه سال جاری ازسوی کمیته جهانی یونسکو در کانون قرار گرفت و ثبت جهانی شد.
کویر لوت با مساحتی در حدود ۱۷۵ هزار کیلومتر، در شمال شرقی استان کرمان قرار دارد و در میان سه استان خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان و کرمان گسترده شده و حدود ۱۰ درصد وسعت کشور را دربر گرفته است.
سابقه تمدنی بیش از پنج هزار سال در حاشیه کویر لوت و کشف حدود سه هزار اثر تاریخی از این منطقه در نوع خود بی نظیر است که از جمله این کشفیات می توان به درفش پنج هزارساله شهداد اشاره کرد که قدیمی ترین درفش جهان محسوب می شود.
این کویر به عنوان گرم ترین نقطه زمین شناخته می شود، چنانکه در سال های ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، و ۲۰۰۹ این رکورد ثبت شد و در سال ۲۰۰۵ با دمای ۷۰.۷ درجه سانتی گراد، رکورد گرم ترین دما در تمام زمین را به خود اختصاص داد. بیابان لوت به سه واحد جغرافیایی لوت شمالی، لوت مرکزی که کلوت ها و تپه های ماسه ای در آن قرار دارد و لوت جنوبی که غنی ترین پوشش گیاهی این کویر را دارد، تقسیم می شود.

اشکال شگفت انگیز دشت لوت در واحدهای جغرافیایی آن
دشت لوت نمایشگاهی طبیعی از شگفت انگیز ترین عوارض بیابانی دنیا است نظیر:
بزرگترین شهر کلوخی جهان، منطقه کلوتها از دور به خرابه‌های شهری بزرگ می ماند که توصیف‌های گونان از آن شده است نظیر: شهر خیالی و یا شهر لوت
مرتفع ترین هرمهای ماسه‌ای دنیا در لوت است. مرتفع ترین هرم‌های شناخته شده دنیا حداکثر 300 متر ارتفاع دارند (لیبی) اما در لوت ارتفاع برخی هرم‌ها گاه به 480 متر هم می رسد.
40 مخروط آتشفشان کواترنر در سطح دشت لوت وجود دارد .
پهنه‌های وسیع ماسه و ریگ با طیف رنگی قهوده‌ای روشن تا خاکستری و سیاه نظیر «گدار باروت» که چون خاک آن سیاه و شبیه باروت است به این نام حوانده می‌شود
دشت‌هایی از گدازه‌های بازالتی چاله چاله نظیر «گندم بریان»
پهنه‌های شنی مواج
بزرگترین نبکاهای جهان تپه‌های شنی پوشیده از گیاه (نبکا‌ها) که یکی از شگفتی‌های همزیستی خاک و آب و گیاه است. این نبکاها به گلدان بیابان نیز نامیده شده‌اند.
مرتفع ترین ربدوها Rebdou (ربدو‌ها مشابه نبکاها با ابعاد بزرگتر شکل‌های پیچیده‌تر در لوت غربی می باشند.)
پهنه‌هایی به شکل چندضلعی‌های متعدد که حاصل قشر نمکی ضخیم و تبخیر شدید سطح زمین است
کویر پاشتری، سطح این نوع زمین‌ها اینطور بنظر می رسد که پس از بارنگی زیاد خیس شده و تعدادی شتر روی آن راه رفته اند.
هامادا Hammada دشت‌هایی از ریگ، شن و پوشیده از خاک‌های ریگی که فاقد گیاه است
نبکا پدیده شگفت انگیز دشت لوت
در حدود 20کیلومتری شهداد ،درختان و درختچه‌های گز در گلدان‌های بیابانی لوت جای گرفته‌اند که به آن نبکا گفته می‌شود یا تل‌های گیاهی. زمین‌های بین نبکاها پوشیده از ماسه است.
نبکاها عموماٌ در سطح همواری که میزان ماسه آن متوسطو سطح آب زیر زمین بالا بوده و یا رطوبت موجود کافی برای حیات پوشش گیاهی باشد ظاهر می‌شوند. عناصر تشکیل دهنده نبکا شامل ماسه – لای، رس و سلت است.
شکل نبکا تابعی است از اندازه، تراکم و میزان رشد گیاه میزبان. گونه‌هایی نظیر دسته‌ای از گرامینه‌ها، درختچه‌های تاغ،گز و.. می باشند در کویر لوت گونه گیاه گز (Tamarix) از گونه‌های میزبان نبکاها هستند .ارتفاع نبکاها از چند دسیمتر تا چند متر و طول آن از یک متر تا 10 متر می رسد.

استانداران کرمان
از سال 1300 تا 1394 شمسی
برگرفته از کتاب رهگذار عمر/خاطرات و فعالیت های محمد صنعتی

عزت الله تیرانداز (1)
1353 شمسی
پی نوشت‌ها:
(1) ـ متاسفانه از وی زندگی‌نامه‌ای به دست نیامد.

اسدالله نصر اصفهانی
1354 ـ 1353 شمسی
«وی در 1306 ش. متولد شد. پس از انجام تحصیلات ابتدایى و متوسطه وارد آموزشگاه عالى شهربانى شد و پس از دو سال تحصیل با درجه‏ى رسدبان دومى (1) در شهربانى استخدام گردید. وى دوره‏ى سه ساله‏ى دانشکده‏ حقوق را پایان داد و رساله‏ى خود را در زمینه‏ى ارث در اسلام تدوین نمود و با تهیه‏ جدولى در آن زمینه اسم و رسمى پیدا کرد. وقتى دوره‏ى دکتراى حقوق در ایران دایر شد، نصر اصفهانى دوره‏ى دکترا را طى کرد و دکتر در حقوق شناخته شد و آخرین سمت وى در شهربانى رئیس اداره‏ى طرح و برنامه‏ریزى بود.
اسدالله نصر اصفهانى در درجه‏ى سرهنگى بازنشسته شد و چندى در بخش خصوصى به کار پرداخت و سرانجام به استخدام در شرکت هدیش درآمد. وقتى جمشید آموزگار در کابینه‏ى امیر عباس هویدا به وزارت کشور انتخاب گردید، تغییراتى در کادر استانداران داد از جمله دکتر نصر اصفهانى را به استاندارى کرمان برگزید.
وى قریب دو سال در کرمان خدماتى انجام داد سپس به استاندارى فارس منصوب گردید و سرانجام در 1356 ش. در کابینه‏ جمشید آموزگار به سمت وزارت کشور معرفى شد و در تمام مدت نخست‏وزیرى آموزگار، داراى آن سمت بود.
دکتر نصر اصفهانى در حین خدمت در شهربانى دوره‏هاى کوتاه مدت را در آمریکا طى نمود.گفته می شود مردى فاضل، اندیشمند و صحیح‏العمل بود. پس از انقلاب اسلامى به آمریکا رفت و در آنجا به شغل آزاد پرداخت» (2).

پی نوشت‌ها:
(1) ـ پایه‌ور شهربانی معادل ستوان ارتش. پایه‌ور شهربانی معادل ستوان ارتش … این اصطلاح در زمان رضاشاه مدتی متداول بود و سپس ملغی گردید. فرهنگ دهخدا.
(2) ـ عاقلی، باقر: شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران، ج 3، ص 1624.

سید محمد طباطبائی (1)
1357 ـ 1354 شمسی

پی نوشت‌ها:
(1) ـ متاسفانه از وی زندگی‌نامه‌ای به دست نیامد.

محمدعلی احمدی کرمانی
1357 شمسی
«وی فرزند میرزا عبدالحسین روحانی (1) در 1297 ش. در کرمان تولد یافت. تحصیلات ابتدایی را در دبستان انگلیسی و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان جم پایان داد و وارد دانشکده حقوق تهران شد کرمان و در رشته علوم سیاسی دانشگاه تهران لیسانس گرفت. در سال 1333 موفق به اخذ مدرک فوق لیسانس در رشته علوم اداری و دکترای علوم سیاسی دریافت کرد.
احمدی ابتدا در شرکت نفت ایران و انگلیس استخدام شد، بعد وارد وزارت دارایی وارد شد و تدریجاً مدارجی را طی کرد. چندی سمت مترجمی داشت. از اهم مشاغل وی در وزارت دارایی می‌توان مشاغل زیر را نام برد: مدیرکل بودجه، مدیرکل حساب‌داری وزارت دادگستری، مدیرکل تطبیق اسناد و خزانه‌داری کشور. دکتر احمدی مدتی عضو هیئت مدیره و قائم‌مقام مدیر عامل شرکت سهامی بیمه ایران بود. در سال 1350 رییس مدرسه عالی بازرگانی و در 1357 در ماه‌های آخر رژیم سابق مدت کوتاهی استانداری کرمان را بر عهده گرفت (2).
وی چند سفر کوتاه مدت برای مطالعات اداری و مالی به آمریکا عزیمت نمود. او از مؤسسین کانون علوم اداری ایران می‌باشد و مجله‌ای نیز بدین نام انتشار داد. چندی هم عضو هیئت امناء دانشکده صنعتی بود. کتابی نیز از وی به نام «بودجه برنامه‌ای» انتشار یافته است. در سال 1378 ش. در تهران درگذشت» (3).
وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی از طرف دولت موقت مهندس بازرگان نیز در سمت استانداری کرمان ابقا گردید و چند روز عهده‌دار این سمت بود.
پی نوشت‌ها:
(1) ـ وی از نوادگان آیت الله حاج آقا مجتهد کرمانی (سر سلسله‌ی خاندان احمدی کرمان) است. حاج آقا احمد از شاگردان آقا شیخ محمدحسین صاحب جواهرالکلام و از همدرسان شیخ مرتضی انصاری بود که در زمان ناصرالدین شاه قاجار، از علمای طراز اول کرمان محسوب می‌گردید. تعداد زیادی از افراد این خاندان، از جمله پسر وی آیت الله حاج شیخ ابوجعفر و نوه او آیت الله حاج میرزا محمدرضا مجتهد کرمانی (عالم بزرگ کرمان که هتک اهانت به وی باعث اتحاد علمای مشروطه‌خواه ایران گردید) همگی از علمای مطرح این دیار محسوب می‌گردند. جهت اطلاع بیشتر، نک: نیک‌پور، مجید: نام‌آوران علم و اجتهاد کرمان، بخش خاندان احمدی کرمان.
(2) ـ علت انتخاب وی به استانداری کرمان به این دلیل بود که رژیم پهلویدر هنگام مبارزات مردم ایران در جریان که انقلاب اسلامی، برای عوام فریبی و آرام نمودن مردم به هر ترفند و فریبی دست می‌زد. یکی از این ترفندها، انتخاب استانداران بومی و به ویژه انتخاب افرادی بود که خانواده آنان ریشه و پیشینه مذهبیداشته باشند. انتخاب دکتر محمد علی احمدی نیز به واسطه بومی بودن و انتساب به خاندان علمای احمدی کرمان بود.
(3) ـ عاقلی، باقر: شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران، ج 1، ص 60.

پیش از اسلام تا آل بویه
تاریخ کرمان پیش از اسلام، آمیخته به افسانه و روایات غیر معتبر است و وزیری در تاریخ خود به بعضی از این روایات اشاره نموده است. به عنوان نمونه به نقل از تاریخ بناکتی و جلالی و تکمله الاخبار آورده که زمانی که کیخسرو بلاد ایران را بر امرا قسمت کرد و پادشاهی را به لهراسب گذاشت. حکومت کرمان و مکران را اضافه نیمروز نموده به رستم پسر زال بداد و تا زمان حیات در تصرف او بود.
از مهم‌ترین اتفاقات کرمان در پیش از اسلام می‌توان به حضور اسکندر مقدونی در این ناحیه اشاره نمود که گویا وی چهل هزار خانوار از کرمان و بلوچستان کوچ داده و در اروپا جای داده است. لشکرکشی اردشیر به کرمان در دوره‌ اشکانیان، در بسیاری از منابع آمده، و افسانه‌ کرم هفتواد نیز مربوط به همین دوران است. حکومت آذرماهان و فرار یزدگرد به این ناحیه، از دیگر موارد ثبت شده‌ این دوران است.
امویان:در طول بیش از یک قرن (21 تا 137 ق) حکومت دست‌نشاندگان بنی امیه در کرمان، تعداد 18 نفر حاکم در این منطقه حکومت نمودند. (یزید بن ملهب دو بار به این سمت انتخاب شد). از مهم‌ترین وقایع این دوران، در 24 ق. (به گفته بعضی منابع؛ سال 11، 21 و 23 ق. نیز آمده) عمربن الخطاب، سهیل (سهل) بن عدی و عبدالله عتبان را مامور فتح کرمان کرد. در سال 31 ق. عبدالله بن عامر دوباره مامور فتح کرمان شد. در زمان حکومت حضرت علی (ع) زیاد بن ابیه به حکومت فارس ـ کرمان در آن زمان منضم فارس بود ـ انتخاب شد.
عباسیان:با پیروزی ابومسلم خراسانی بر عامر بن ضباره (حاکم اموی) تا روی کار آمدن یعقوب لیث(حکومت صفاریان)، تعداد 120نفر به حکومت کرمان رسیدند. البته شایان ذکر است که در طول این دوران، حکومت طاهریان نیز شکل گرفت و دو نفر از اینان نیز بر مسند حکمرانی کرمان تکیه زدند. از مهم‌ترین وقایع این دوران می‌توان به حکومت علی بن عیسی ماهان اشاره نمود که از طرف مامون بدین سمت منصوب گردید.
صفاریان:با هجوم سپاه یعقوب لیث، کرمان به تصرف وی درآمد و از این زمان، صفاریان با پنج حاکم در طول نیم قرن بر این دیار حکمرانی کردند. از مهم‌ترین ویژگی این دوران می‌توان به این مهم اشاره نمود که پس از فتح کرمان به دست یعقوب، دیگر خلفای بنی‌عباس، حاکمی برای این ناحیه معرفی نکردند و در واقع اولین حکومت مستقل ایرانی (بعد از ظهور اسلام) را یعقوب لیث ایجاد کرد.
سامانیان:در این دوره تاریخی سه نفر ـ محمد بن الیاس (ابوعلی)، ماکان بن کاکی و السیع پسر محمد بن الیاس ـ منصب حکومتی کرمان را در دست گرفتند. از مهم‌ترین وقایع این دوران، فتح کرمان به دست ابوعلی محمد بن الیاس است. بعلیاباد (بالی آباد) و بازسازی قلعه‌ ارگ بم (چهارمین بازسازی) از بقایای آبادانی محمد بن الیاس در کرمان است (11).
آل بویه: دوران حکومت آل بویه در کرمان به دستور عضدالدوله و معزالدوله صورت گرفت و تا مرگ ابوکالیجار (430 هـ) طول کشید. در این مدت 8 حاکم بر این دیار حکمرانی نمودند. از مهم‌ترین اتفاقات این دوران می‌توان به سرکوبی قبیله‌ کوفج به دست معزالدوله، لعن معاویه بن ابی سفیان در منابر کرمان در زمان حکمرانی عضدالدوله اشاره نمود. کتاب الریاض در این دوران توسط حمیدالدین کرمانی ـ داعی کرمانی ـ نگارش یافت.

محمدبرشان،کارشناس و پژوهشگر آب:
قنات های استان توانایی جذب گردشگر را دارند

جمله« آب مایه حیات است» را از کودکی آنقدر شنیده ایم و در گوشمان خوانده اند که به یک کلیشه تبدیل شده است «هر جا آب هست آبادی هم هست» هم به همین روش کلیشه و تکراری اش کردند.
آن روزها همیشه فکر می کردیم این جملات تنها برای جمله سازی و امتحانات پایان سال است.
تا آمدیم بفهمیم که این جملات پندهایی برای زندگی است، عدم مدیریت منابع زیرزمینی آب باعث خشکسالی شد. بی آبی دامن مان را گرفت. شهرنشینان تقصیر آن را به گردن کشاورزان انداختند. کشاورزان؛ معادن را مقصر شناختند و همه این ها مسوولان را مسوول این نابه سامانی تشخیص دادند. آن چه که در فرهنگ ایرانی باقی مانده است دعای فرمانروای ایران باستان است که خداوندا سرزمین من را از جنگ و دروغ و خشکسالی حفظ کن! و اینک خشکسالی ذره ذره آب مان می کند و فرویمان می ریزد.
کرمان سرزمین قنات هاست قنات ها آب شرب کشاورزی و صنعت کرمانیان را تأمین می کرده است. نقش قنات در زندگی بشر آن قدر مهم بوده که از اجتماع مردم آن زمان در سرزمین های کویری تحت عنوان «تمدن قناتی» نام می برده اند.
محمد برشان پژوهش گر قنات، با مهم دانستن تمدن قناتی در دنیای قدیم می گوید:«تمدن قناتی کرمان از بم آغاز می شده و با در نور دیدن مرزها به هندوستان می رسیده است.»
برشان با نام بردن از شهرهایی که در مسیر این تمدن قرار داشته اند، ادامه می دهد:«شهرهای بم، بم پور، بم پشت، بم بیان، بمبئی در مسیر تمدن قناتی قرار دارند. با نگاهی به این نام ها به راحتی به شباهت آن ها پی خواهیم برد. این قضیه نشان دهنده تمدن عظیم قناتی در منطقه کرمان و مکران بوده است.»
برشان؛ منطقه بم را یکی از مناطق مهم تمدن قناتی برشمرد و افزود:«بم افسانه بزرگ تمدن قناتی جهان است که آبریز آن معادل زاینده رود اصفهانی می باشد. شهرستان سیرجان، رفسنجان، کوهبنان و راور در رده های بعدی قرار دارند. کمترین قنات را در منوجان داریم.»
این پژوهشگر قنات در خصوص روند ثبت جهانی قنات گوهرریز جوپار گفت:«در سال 1375 که «گنجینه آب استان کرمان» از سوی وزارت نیرو تصویب و تاسیس شد. برخی کارها در زمینه شناسایی منابع کهن آب از جمله قنات ها، آب انبارها، استخرها و… انجام دادیم. یکی از موضوع هایی که توجه ما را به خود جلب کرده بود، قنات گوهرریز بود که قدمت آن به اواخر دوره صفویه می رسد.
در سال 1379 قرار شد که منابع کهن آبی که قابلیت ثبت ملی دارند را معرفی نماییم. منبعی هم که برای ثبت ملی معرفی می کردیم، می بایست سه ویژگی اصلی داشته باشد. 1- جاده دسترسی 2- ضرورت اقتصادی 3- پیشینه تاریخی که قنات گوهرریز هر سه ویژگی را دارا بود.»
برشان ادامه داد:«لایه روبی قنات هزینه بر است. برای همین در آن زمان تصمیم بر این شد که گالری به طول 300 متر احداث شود. این گالری همان طور که می دانید، به نوبه خود یک «موزه قنات» است. احداث همین گالری، وضعیت را متفاوت کرد. در آذرماه 84 هیأتی از قنات شناسان ایران و جهان در سفر به جوپار از قنات گوهر ریز دیدن کردند. نماینده یونسکو نیز در آن سفر حضور داشت. کارشناسان تشخیص دادند که قنات گوهرریز، معیارهای ثبت جهانی را داراست. این قضیه را به میراث فرهنگی گزارش دادیم؛ اما میراث فرهنگی هفت سال بعد به اهمیت این قنات تاریخی پی برد.»
این کارشناس آب، آغاز افول قنات ها را مربوط به اصلاحات ارضی در دهه 40 دانست و خاطر نشان کرد:«با انجام اصلاحات ارضی، قنات ها به دست روستاییانی افتاد که تخصص نگهداری آن را نداشتند. در نتیجه قنات ها روز به روز نا به سامان تر از قبل شدند. با جایگزینی چاه نیز قنات ها رونق گذشته خود را از دست دادند. جایگزینی چاه به جای قنات حداقل در استان کرمان یک فاجعه بود.»
برشان ضمن برشمردن ضرورت حفظ قنات های استان کرمان اظهار داشت:«در حال حاضر هزار و نهصد و شصت قنات در استان کرمان داریم که باید حفظ شوند. نگهداری قنات بسیار سخت است؛ اما چاره ای هم جز حفظ آن ها وجود ندارد. از آن جایی که تعمیر مرمت قنات ها نیز تنها به صورت دستی صورت می گیرد. تکنولوژی تاکنون در این زمینه موفق نبوده است. نیروی کار هم تا جایی که من می دانم نرماشیر مرکز مقنی های ایران است. به همین دلیل قنات های ریگان و فهرج بی نظیر هستند.» برشان مشکل اصلی قنات ها را نبود نهاد متولی مشخص عنوان کرد و افزود:«در حال حاضر قنات هایی در مسیر ملی شدن قرار دارند که عبارتند از قنات های بنگان، دشت آب و مجموعه تمدن آبی خبر، داوران رفسنجان که پرونده های آن ها برای ثبت ملی آماده شده است. اما قنات های دیگری نیز وجود دارند که قابلیت ملی شدن دارند؛ اما پرونده های آن هنوز آماده نیست و در حال آماده سازی اسناد و مدارک هستیم. این قنات ها عبارتند از: خرند(راور)، اسلام آباد و ابراهیم آباد (ارزوئیه) جواران(رابر) چشمه قنات، ده دیوان، دوساری (عنبرآباد)، جرجافک(زرند)، ده ملک (کوهبنان)، احمد آباد (کیسکان بافت)، علی آباد(ریگان)، زهمکان(فاریاب) که در صورت اسناد و مدارک نسبت به پیگیری ثبت ملی آن ها اقدام خواهد شد.»
این پژوهشگر قنات نقش قنات را در گردشگری استان مهم ارزیابی کرد و خاطرشان کرد:«گردشگری قنات چهره توریسم را در استان عوض خواهد کرد. اشتغال زایی ایجاد خواهد کرد. قنات های کرمان شهداد و بم پارامتر های جذب گردشگر را دارند.»