زمانی که به مدیری در سازمان حفاظت محیط زیست مسئولیتی واگذار می ‌شود باید بتواند منطقه تحت مدیریت خود را ارتقا بخشد که یکی از مکانیزم‌های مهم آن ارتباط بهتر و منسجم‌تر با طبقات مختلف مردم و بهره‌گیری از توان سازمان‌های غیردولتی است. طبیعی است که مدت زمان مدیریت مدیران همیشگی نیست. اما شیوه مدیریت خردمندانه و اثرگذاری آنها در حوزه محیط زیست در دوران مدیریت شان همواره باقی خواهد ماند. به اعتقاد من حمید ظهرابی مدیری باتجربه و دانش محور است که کار با مردم و ارتباط با تشکل ها و سازمان‌های مردم نهاد را به خوبی می‌داند. او مدیریت مشارکتی را باور دارد و به همین دلیل است که تعرض گروه‌های هدف به زیستگاه‌ها در دوران مدیریت او در استان فارس کاهش یافت و به برخی نیز به بازوان حفاظتی مبدل شدند.

ظهرابی از جنس مدیران مردم گراست و همین امر او را به مدیریتی محبوب بدل ساخته است.
به دلیل عدم شناخت مدیریت بخش دولتی در دهه‌های گذشته نسبت به محدودیت منابع پایه استان فارس، مشکلات عدیده‌ای از جهت آب و خاک و حفاظت از زیستگاه‌ها در این استان داشتیم و داریم که مدیریت محیط زیست در این استان را با چالش‌های مختلفی روبرو کرده بود. بختگان از دهه 80 خشک شد و طشک و بختگان با 120 هزار هکتار به کویر نمک بدل شدند. با مدیریت حمید ظهرابی بود.
که در سال های 98 و 99 بخشی از این حقابه زیستی حوضه‌های مذکور تامین شد و 40 میلیون و 50 میلیون متر مکعب آب از سد دورودزن به این دریاچه ها رسید. هر چند این حقابه کفاف دریاچه را نمی داد اما همین که او با پافشاری توانست این سهم زیستی را برای طشک و بختگان بگیرد اقدامی مهم بود. در قانون آمده است پس از اختصاص حقابه شرب انسانی، اولویت با اختصاص حقابه زیستی تالاب‌ها و دریاچه‌هاست. اما این سهم برای سال‌ها در فارس فراموش شده و به شکل لجام گیسخته‌ای بخش کشاورزی حقابه موصوف را تصاحب می کرد که نتیجه‌اش خشک شدن بختگان، طشک و کمجان بود.
در سایر بخش‌ها هم او ارتباط منطقی با سازمان‌های غیردولتی برقرار کرد. بارها شاهد بودم که در مواقع حریق جنگل‌ها و زیستگاه ها به دلیل اینکه دیگران به اهمیت موضوع پی‌ببرند و از پتانسیل‌های مردمی در کنار محیط‌بانان توان افزایی نماید، با این معضل خانمان سوز مقابله می‌کرد. او کارهای ارزشمندی برای استان فارس انجام داد و باعث شد مردم جذب مسائل محیط زیست شوند و فرهنگ محیط زیست گسترش یابد.
خبر جابجایی حمید ظهرابی در کسوت مدیری موفق و مردمی آنهم به این شکل شتابزده و فارغ از عرف معمول مرا بسیار دلزده کرد. هر مدیری فارغ از خصوصیات شخصی‌اش نیازمند احترام است، به‌ویژه در کسوت ظهرابی با کارنامه موفق و خدمات ارزنده‌اش بایستی احترام و شان وی با وسواس بیشتری رعایت می‌شد. شیوه‌ای که سازمان محیط زیست در این خصوص انتخاب کرد شیوه درستی نبود. نوع رفتار سازمان محیط زیست و کارکنان آن باید بیانگر صلح و دوستی و احترام به همه باشد. حمید ظهرابی دیروز برای عمل قلب باز پدر خود در بیمارستان بود، او پشت در اتاق عمل خبر پایان دوران مدیریت خود را دریافت کرد و اینکه باید روز بعد در مراسم تودیع و معارفه شرکت کند. چنین رفتار و نگاهی در محیط زیست هیچ جایی ندارد و موجب می‌شود کسانی که به محیط زیست نگاه می‌کنند آن را یک سازمان دست چندمی ببینند که حتی به مراودات اجتماعی نیز اهمیت نمی‌دهد تا جایی که در عزل و نصب مدیران درون سازمانی خود دچار ناهنجاری رفتاری می‌شود. من هم برای مهندس ظهرابی و مهندس پورشیرزاد که به جای ایشان آمده احترام قائلم و معتقدم با چنین شیوه‌ای به هر دوی این مدیران توهین شد و این فرصت که با آرامش و طیب خاطر بروند و بیایند را برایشان از بین برد. این شیوه رفتار برای سازمانی که ادعای دوستی با مردم و طبیعت دارد جایی در جامعه ندارد. متاسفانه ما فعالان محیط زیست در استان فارس فرصت نکردیم از زحمات مهندس ظهرابی با خط‌نوشته‌ای در این مراسم تقدیر کنیم. این نوشته را به او تقدیم می‌کنم و می گویم آقای ظهرابی از شما ممنونیم برای زحماتی که برای استان فارس و این کشتی شکسته کشیدید.