معصومه ابتکار عضو دانشجویان تسخیر کننده سفارت امریکا:
فکر نمی کردیم
تصرف سفارت امریکا بیشتر از چند ساعت طول بکشد
معصومه ابتکار عضو دانشجویان تسخیر کننده سفارت امریکا و رییس سازمان محیط زیست در دیدار با جمعی از دانشجویان علوم سیاسی درباره 13 آبان 58 صحبت کرد. گزیده صحبت های او را در ادامه به نقل از ایسنا بخوانید:
ما در کشوری هستیم که 25 سال پیش از رخ دادن انقلاب 57 ، یک کودتا با مدیریت سرویس های جاسوسی و امنیتی در جریان ملی شدن نفت و دولت مصدق را تجربه کرده بود. اینکه برخی از افراد می گویند کودتایی درکار نبود اطلاعات درستی ندارند.
پیش بینی دانشجویان خط امام (ره) درمورد رخ دادن کودتا پیش بینی درستی بود. ما که در تاریخ ایران یک بار کودتا را تجربه کرده بودیم نمی توانستیم خوشبینانه تکرار آن را به نظاره بنشینیم. اینها مسائلی است که لمسش این روزها برای مردم بسیار سخت است. بنابراین برای تحلیل در مورد شرایط 13 آبان 58 لازم است در کوران انقلاب قرار بگیریم و واقعیت های آن روزگار را درک کنیم.
اینکه دانشجویان خط امام (ره) بخواهند چپ اسلامی را به واسطه تسخیر سفارت در مقابل دیگر گروه های چپ قرار دهد واقعا دغدغه دانشجویان تسخیر کننده سفارت نبود.
دولت موقت، سه بار قبل از حادثه تسخیر سفارت آمریکا به دلایل متعدد تصمیم به استعفا گرفته بود. حادثه تسخیر سفارت تنها بهانه ای برای تکرار درخواست آنها شد. بارها بعد از این حادثه مرحوم مهندس بازرگان به دلایل متعدد استعفای خود و دولتش اشاره کرده بود که ما مشکلات زیادی داشتیم، عملا دخالت ها در کار دولت موقت زیاد بود و ما دنبال بهانه برای استعفا بودیم. براساس دیدگاه حضرت امام (ره) و تحلیل دانشجویان، تصمیم گرفتیم تنها برای چند روز سفارت آمریکا را تسخیر کنیم تا زنجیره اصلی مقابله با انقلاب را پاره کنیم و مانع ارتباط حلقه‌های مختلف کودتا با یکدیگر شویم.
اقدام به تصرف سفارت برای چند ساعت شده بود و گمان نمی رفت 444 روز گروگان گیری ادامه یابد. ما به دنبال شکستن هیمنه آمریکا بودیم و البته در این مورد موفق شدیم.
ما پیش بینی طولانی شدن گروگانگیری را نداشتیم. در تحلیل ها ممکن است برخی به این نتیجه برسند که طولانی شدن گروگان گیری اشتباه بوده است. این موضوع به نظر من جای بحث دارد، اما حمله به سفارت آمریکا و تلاش برای کنترل یک کودتای قریب الوقوع حداقل در کوتاه مدت تنها کاری بود که می توانستیم انجام دهیم.
تاثیرگذاری و نفوذی که آمریکا در ایران سال 58 داشت نسبت به نفوذ انگلستان و شوروی قابل مقایسه نبود. تحلیل امام (ره) هم این بود و بر این نکته تاکید می ورزید. به هر حال اکثر دانشجویان و تحلیلگران بر این باور بودند که آمریکا بزودی در ایران دست به اقدام خواهد زد. ما معتقد بودیم که آمریکا در ایران سلول های خفته ای دارد که در زمان مناسب از این نیروها و افراد برای تغییر جهت انقلاب و صدمه زدن به آن بهره می گیرد. این تعبیر سلول های خفته را آمریکا بعدها علیه طالبان به کار برد.
از نظر ما ورود شاه به آمریکا مفهوم داشت. جریان راکفلر که به دنبال تغییر در ایران بود عملا ورود شاه به آمریکا را مدیریت می کرد. اصلا انگلیس در شرایط آن روز مطرح نبود.