شکار ادامه دارد

 مدیریت شکار سازمان محیط زیست: مجوز شکار ویژه اتباع ایرانی صادر خواهد شد

باقدمهای آهسته چندین دقیقه‌ است چشم به قوچی دوخته که مجوزش را همین چند روز پیش حدود سه میلیون تومان خریده است. با دقت و آرامش زیاد، مدتی است پشت سرش حرکت می‌کند. منتظر فرصت مناسبی برای شلیک است. قوچ حالا برای لحظه‌ای در گوشه‌ای آرام گرفته. بنظرش بهترین فرصت دست داده. در مگسک اسلحه خیره می‌شود و بعد صدای شلیک است که در فضای دشت و جنگل می‌پیچد. به سمت قوچ از پای در آمده می‌دود. حس غرور و پیروزی جدیدی در حال و هوایش در جریان است.

دیدن این صحنه برای منی که اهل شکار نیستم دردآور است. اما شکارچی گویا با دیدن از پای درآمدن قوچ، جان تازه‌ای گرفته است. شروع به تعریف از حال و هوایش می‌کند: «تفنگ، قطار فشنگ و کوله پشتی همراهان همیشگی منند. همیشه ازاینکه تفنگ بر دوش از خانه بیرون میزنم یک حس قدرتی به من دست میده که با کلمه نمیشه بیانش کرد. قبلا هم زمانی که جوونتر بودم هر وقت همسن و سالهای خودم رو می‌دیدم این حس غرور و قدرتم و اینکه مرد پیروز رویارویی با حیوانات هستم در من بیشتر می‌شد. باید شکارچی باشین تا اینا رو بفهمین.» مرد شکارچی از سال‌های ممنوعیت شکار یعنی سال‌های 92 تا 96 می‌گوید از آن زمانی که گاهی مجبور می‌شد به صورت غیر قانونی و بدون مجوز گاه و بیگاه حیوانی را شکار کند. 

با شنیدن حرف‌های مرد شکارچی به یاد صحبت‌های علی تیموری مدیریت شکار و صید سازمان حفاظت محیط زیست می‌افتم. یاد دلایلی که در خصوص آزاد کردن فروش دوباره مجوز شکار در این دو سال اخیر بیان کرده بود.

یادم می‌آید او در پاسخ به رسانه‌هایی که سازمان محیط زیست را به داشتن اهداف مالی و از بین بردن جمعیت گونه‌های چهارپا کشور متهم کرده بودند. گفته بود تنها اهداف مالی پشت این قضیه نیست. او ادعا کرده بود که برعکس تصور عده زیادی، با شکار، جمعیت تعدادی از گونه‌ها در مناطقی که نیاز به اصلاح ترکیب جنسی و جمعیتی دارند، پویاتر خواهد شد. همچنین او به وضعیت خشکسالی کشور اشاره کرده بود. اینکه نبود آب دامنگیر محل زندگی این حیوانات شده و آنها در حال تلف شدن هستند پس بهتر است این‌ها قبل از مردن از تشنگی و نبود پوشش گیاهی، شکار شوند.

تیموری یکی دیگر از مزیت‌های مجوز شکار را جلب مشارکت مردم محلی بیان کرده بود. او دلیل اینکه صندوق ملی محیط زیست و ادارات کل حفاظت محیط زیست استان‌ها هم مکلف شده‌اند تا حداقل 20 درصد از سهمیه‌های تعیین‌شده شکار هر منطقه را به جوامع بومی و محلی اختصاص دهند را همین قضیه بیان کرده بود. البته تیموری بر این موضوع هم تاکید کرده بود که این تصمیم صدور دوباره مجوز شکار پس از بررسی‌های فنی و کارشناسی و مشورت با متخصصان، اساتید دانشگاه و علاقه‌مندان به حیات‌وحش، همچنین نظرخواهی از ادارات کل حفاظت محیط زیست استان‌ها گرفته شده.

پیش به سوی شکار جدید

ظاهرا شکارچی دو مجوز شکار خریده بود. به همین دلیل بعد از گذاشتن قوچ شکار شده در ماشینش. با همراهی محیط بان به سمت دیگر منطقه برای رصد وضعیت آنجا رفتیم. محیط‌بان رو به شکارچی به او یادآوری کرد که حداکثر زمانی که می‌تواند برای شکار هر راس چهارپا در منطقه بماند، سه شبانه روزه . شکارچی با حالت مزاح رو به محیط‌بان گفت: «اگه خسته شدین ما مزاحم شما نمیشیم.» که محیط‌بان هم خیلی جدی در جوابش گفت: تیر اندازی و شکار بدون حضور محیط‎بان راهنما ممنوعه .

همینطور که با ماشین به سمت دیگری می‌رفتیم. آهوی خوش رنگی از کنار ماشین در آمد. در همین لحظه شکارچی روی ترمز زد تا آهو از جلوی چشمش محو نشده با یک تیر خلاصش کند در این وقت محیط‌بان به او اخطار داد که یادت نرود مجوز بعدی تو شکار «کل کوهی» هست و شکار گونه‌ای که اسمش در پروانه شکار قید نشده باشد تخلف محسوب می‌شود، ضمن اینکه تیر اندازی و شکار از داخل خودرو ممنوع است و باید برای شکار حداقل 50 متر از خودرو فاصله گرفت.  شکارچی کلافه به راهش ادامه داد.

خبرمجوزهای جدید شکار

اخبار را چک می‌کردم که چشمم به تیتر«صدور مجوز شکار ویژه از سوی سازمان محیط زیست از سر گرفته شد.» افتاد. می‌دانستم شکارچی با شنیدنش خوشحال می‌شود. خبر را بلند خواندم. گفتم تیموری خبر داده که مجوز شکار ویژه اتباع ایرانی در استان‌های یزد، کرمان، خراسان رضوی، خراسان جنوبی و البرز صادر می‌شود. محیط‌بان در ادامه حرفم گفت: البته این مجوزها در بازه زمانی 15 مهرماه تا 15 آذرماه ممنوع هستند و صادر نمی‌شوند. چراکه ابتدای پاییز، فصل جفت‌یابی و جفت‌گیری هست و گله‌های نر و ماده به هم نزدیک و آمیخته می‌شوند. هیچ مجوزی در آن زمان صادر نمی‌شود تا در این فصل مهم و حساس، هیچ‌گونه فشار و استرسی به جمعیت‌های چهارپایان وارد نشود.

شکار ادامه دار

از ماشین پیاده شدیم. شکارچی، منطقه مورد نظرش را پیدا کرده بود. محیط‌بان پیشنهاد کرد اگه می‌خواهد امروز به شهر بازگردد شکار را سریعتر انجام دهد چراکه تیر‌اندازی و شکار یک ساعت بعد از غروب آفتاب تا یک ساعت قبل از طلوع آفتاب ممنوع است . شکارچی هم که ظاهرا قصد ماندن در منطقه را نداشت کارش را شروع کرد. کل کوهی خود را دید. کمین کرد. تیر اول را رها کرده و به خطا رفت. تیر دوم هم فایده نداشت و تیر سوم ظاهرا به هدف نشست. نزدیکتر که رفتیم شکارچی فهمید تیرش خطا رفته و « کل» فقط زخمی شده. شکارچی که انگار به جنگ همه حیوانات منطقه آمده بود، با اعتراض از اینکه حیوان زخمی شده و شکار محسوب نمی‌شود ‌خواست شکار دیگری داشته باشه. که محیط‌بان گفت: در قانون زخمی کردن حیوان هم در حکم شکار است و تنها ارفاقی که می‌تواند انجام دهد این است که اجازه دهد با یک تیر دیگر حیوان را خلاص کند. 

غروب شده بود. یک کل و قوچ دیگر از منطقه کم شده بودند. مجوزهای شکار شکارچی همراه ما هم تمام شده بود. در حال ترک منطقه بودیم و محیط‌بان خود را برای روزی دیگر و همراهی با شکارچی دیگر‌ی آماده می‌کرد.