سانسوریجات

داریوش مهرجویی گفت:

«سیستم سانسور و نظارت، قدری کوتاه بیاید.»

سیستم سانسور طی بیانیه شدید اللحن ارسالی به تغار نیوز اعلام کرد:«ما هرگز از مواضع خود کوتاه نمی آییم و سیاست جنگجویانه مان را در قبال مهرجویی و امثالهم به شدیدترین وجهی ادامه خواهیم داد.» این سیستم با تأکید بر این که تمامی فیلم ها، تئاترها، کتاب ها و غیره و ذلک بعد از بازبینی نباید چیزی از مفهومشان باقی مانده باشد، اظهار داشت:«همین که گفتیم. چانه زنی ممنوع!» تغار در حال خواندن بیانیه ستون فقرات خود را به وسیله دسته بیل ثابت نگه داشته بود، تا تکان نخورد و مشمول سانسور نشود. در همین حال مخاطب خاص، گیتار بر دوش رسید. آدامس کشکی را لای لب هایش ترکاند و سلام کرد. تغار با چشم اشاره کرد، برو کنار! مخاطب خاص گفت:«چی شده تغار جون! چرا چشات چپ چپ میزنه؟» تغار سرفه ای زد و دوباره اشاره کرد. مخاطب خاص با دست، جلوی مانتویش را به هم آورد و گفت:«چیه آخه! چرا این جوری شدی اول هفته ای؟ چرا دسته بیل قورت دادی؟» تغار که حوصله اش سر رفته بود، بیانیه را محکم به زمین کوبید. بیل را از زیر ستون فقراتش بیرون کشید و گفت:«اَه! خانم مخاطب خاص! شما چرا محدودیت های رسانه را درک نمی کنید؟ چرا متوجه نیستید که چهره شما جزو سانسوری هاست؟» مخاطب خاص با دلخوری گفت:«از تو توقع نداشتم تغار جون! من این همه سال به تو وفادار بودم. صبح ها به عشق تغارنیوز از خواب پا شدم. شبا به عشق تغار نیوز…» تغار جنبید و کشک ها را از گوشه چشمش پاک کرد. به مخاطب خاص نزدیک شد. ناگهان شاهد عینکی از پشت دیوار بیرون پرید. تغار به عقب برگشت. مخاطب خاص با گوشه شال اشک هایش را پاک کرد. شاهد عینکی زیرچشمی نگاهی به تغار و مخاطب خاص انداخت. پوزخندی زد و گفت:«چیزی شده؟ مسأله قابل سانسوری هست؟» مخاطب خاص گفت:«وا، خدا مرگم بده!» تغار از جا برخاست. محکم خودش را به زمین کوبید. آب و کشک ها به شیشه های عینک شاهد عینکی پاشیده شد. چشمهای شاهد عینکی سوخت. هیچ جا را نمی دید. تغار در ادامه بیانیه می گفت:«اول ما فیلم را می بینیم و سپس در اختیار شاهدان می گذاریم تا ببینند و استفاده کنند.»

صدای ریز خنده مخاطب خاص به گوش شاهد عینکی رسید.