عق‌زدن های مداوم تغار

منتشر شده در صفحه گشت و گذار | شماره 1230

عق‌زدن های مداوم تغار

همشهری نوشت:«پایانی بر 35 سال شهر فروشی!» طنزیماتچی دست هایش را به هم سابید. پودرهای کشک را روی زمین ریخت و گفت:«خب! به سلامتی کار ما هم تمام شد. شهر را در عرض 35 سال فروختیم و رفت. برویم سراغ  کوه و بیابان و آب و هوا و دریا و اینا.» سپس تغار را از جایگاهش بیرون کشید و رو به آسمان گرفت. هوا ریزکشک داشت. آب هم بود؛ اما به رنگ کشک بود. کوه و بیابان هم قبلاً به ازای کیسه های کشک پیش فروش شده بود. تغار تلو تلو زد. گیج رفت و کشک های موجود در معده اش را به لب آورد. شاهدان عینکی از طنزیماتچی سوال کردند که چرا حال تغار دگرگون شده است. طنزیماتچی با لحن قاطع گفت:«به شما ربطی ندارد. تغار جزو اموال شخصی بنده است و اختیار تام او و محتوایش با خودم می باشد و شما شاهدان عینکی هم تغار دیدید، ندیدید. این همه مشکل در چهار گوشه دنیاست، آن وقت شما گیر به حال بد تغار ما داده اید؟ اصلاً کی و چی حالش خوب است؟ نگاه کنید ارز و سکه چه حال و روزی دارد. نمایندگان مجلس را ببینید که یک روزه چه طور دولت را به محاصره خود درآورده؟ از سوال بگیر تا استیضاح و افزایش وزارتخانه و این چیزها.» شاهدان عینکی که از این نحوه پاسخگویی این خبرنگارنما دلخور شده بودند با هم قرار گذاشتند که دست به تولید انبوه تغار بزنند و مکتب تغاریسم را از انحصار این موجود مجهول الهویه دربیاورند. گفتنی است شاهدان عینکی همان روز دست به کار شدند و در جستجوی مواد لازم برای تهیه تغار برآمدند. اما بدنه تغار در خارج تولید می شد و به خاطر تحریم های یک جانبه ای که بعداً قرار است اعمال شود، از همین حالا نایاب شده است. جستجوگران بدنه تغار که تا کنون می پنداشتند با یک تحلیلگر مواجه هستند امروز بعد از 35 سال دریافته اند که این موجود تغار بر کفِ کف به لب آورده خود را در لباس یک تحلیلگر پنهان کرده و در اصل شهر فروشی بیش نیست. وی در طول 35 سال شهر را فروخته و حالا با تصویب قانون منع استخدام بازنشستگان قصد کناره گیری از سمت و تأسیس یک مرکز فروش بیابان و کوه و دریا را دارد. متخصصان درمان تغار از عق زدن های مداوم تغار تحلیلگر ابراز نگرانی کرده و به طنزیماتچی در خصوص وادار کردن تغار به اعمال خارج از توان او هشدار داده اند. منابع آگاه می گویند طنزیماتچی گوشش پخی خندیده و گفته که حرف های متخصصان، سوسول بازی است و ما تا آخرین قطره کشک از تغارمان بهره می بریم و در نهایت از او به عنوان نماد مقاومت در برابر حامیان شهر و محیط زیست و حریم شهری در تاریخ تجلیل خواهیم کرد.

2

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

از «پیام ما» بیشتر بدانید :