جنگ واژگان

یادداشت مهمان/ یدالله اسلامی

هر دو طرف زبان به تندی کشانیده‌اند و سخنرانی‌های تند و توییتهای تندتر فضای سیاسی و رسانه های آن سوی آب و تلاطم‌های اقتصادی و تنش‌های اجتماعی این سوی آب را دامن زده است. تحلیل درست داده‌ها به دلیل عوامل مداخله گر کاری دشوارتر شده است.

اینکه آقای روحانی در سفر اروپایی‌اش در زمانه‌ای که اختلاف میان امریکا و اروپا نمودی تازه یافته است زبان سرهنگی برگزیند از نکته‌هایی است که نمی‌توان به سادگی از آن گذشت. پیامدهای این تغییر رفتار و روش سبب می‌شود و شد که بازهم ایران و خطر ایران در رسانه ها برجسته‌تر شود. زبان تعامل و گفتگو و حقوقدانی به یک‌باره رنگ باخت و در زمانه‌ای که بیش از هرزمان دیگری این زبان کاربرد داشت اثر گذاریش را به تردید انداخت و با چالش همراه ساخت. ترامپ هم که بدون واسطه با رسانه خودش همه معادلات سیاسی را برهم زده است از واکنش غافل نماند.

اینکه تهدید آقای روحانی به بسته شدن تنگه هرمز تعبیر شد داستان دیگری است و تنگه‌های دیگری هم که ایشان از آنها سخن گفت اثری بربرداشتی که از آن سخن در همه سوی دنیا پراکنده شد نداشت و تأییدهایی که شد این نظر را تقویت کرد و می‌کند. 

سخن درست‌تر از زبان سردار علایی شنیده شد که در هیاهوی رسانه‌ا‌ی گم و کم توان باقی ماند .ادامه جنگ واژگان با اظهارات آقای روحانی و واکنش ترامپ به سطح بالاتری  از تنش دامن زده است و تحلیل‌گران را نیز دچار مشکل برای درک درست و پردازش مناسب داده‌ها کرده است. تا جایی که دامنه این تحلیل‌ها از زمینه‌سازی برای گفت‌وگوی رو در رو تا پدید آمدن و بروز جنگ در نوسان است .اما نکته جدی و دقیق این است که بروز جنگ گاهی به دلایل بسیار واهی‌تر از آنچه بتوان اندیشید همراه می‌شود. وام گرفتن مادر جنگ‌ها از سوی آقای روحانی هم البته در کنار مادر صلح‌ها نیاز به نکته سنجی دارد. روشن است که ترامپ آن طور که نشان داده است هیچ سخنی را بی پاسخ نمی‌گذرد و رجز خوانی‌های دوسویه  دل‌ها را می‌لرزاند و نشانه‌های آن پیش از هرچیز در بازار ارز و دلار خود را نشان می‌‌دهد. وام گیری مادر جنگ‌ها با بررسی رخدادهای تاریخی نشان می‌دهد که مادر جنگ‌هایی که صدام به کار بست چه پیامدهای شومی برجای گذاشت و هنوز خاورمیانه روی آرامش ندیده است و گویا بنا نیست که آرامش بر این منطقه سایه افکند. باهمه اینها آن چه این روزها بیش از هر چیز بدان نیاز است خردورزی و خویشتن داری است. خبرهایی که از تحریم‌ها و گسترش آن و همراهی شرکت‌ها و کشورها با این تحریم‌ها و رفتاری که روسیه و چین و هند درپیش گرفته‌اند نیاز به همبستگی ملی و دامن زدن به گفت‌وگوی ملی و بهره گیری از همه توان‌ها و اندیشه‌ها برای برون رفت از تنگناها و کاهش دشواری‌ها و آسان‌تر کردن زندگی مردم را به نیازی با اولویت نخست تبدیل کرده است. کاستن از جنگ واژگان نیز نیازی اساسی است .کسی خواهد شنید یا نه  هم دیگری مانعی برای بیان نباید باشد .