گاهی برخی خبرهای شاد هم آدم را غمگین می کنند

۲۷ بهمن ۱۳۹۵، ۱:۳۶

وقتی خبر دریافت جایزه ی ویژه ی بازیگری جشنواره ی سینمایی پونای هند توسط یداله شادمانی را می شنویم غمگین می شویم ، چرا ؟ غمگین می شویم که این جایزه در آبان ماه 1395 اعطا شده و ما اکنون می شنویم .
غمگین می شویم که وقتی یداله شادمانی هموند هسته ی مرکزی گروه نمایش شهر ایران برای نخستین بار در تاریخ استان کاندیدای دریافت جایزه ی بازیگر نقش مکمل در جشنواره ی بین المللی فیلم فجر می شود مدیر کل وقت ارشاد هم در پاسخ به بی واکنشی هنرمندان و ارشاد می گوید ببخشید ما خبردار نشدیم.
غمگین می شویم آنگاه که هر جنبش کوچک بی ارزشی در راستای دلخواه سیستم چه به به و چه چه ها که به دنبال ندارد و چنین حرکت های ارزشمندی دیده نمی شوند .
این همه ، ما را غمگین می کنند ولی خوشبختیم و شادمان که هیچ گاه آرمان هامان بسته به نگاه آدمهای بی ارزش دوران نیست
جناب آقای یداله شادمانی
دایی بزرگوار گروه نمایش شهر ایران
ما شادیم و سپاسگزار که شما را داریم و با شماییم
آرزویمان به حقیقت پیوسته که شما به روزید و پیروز
پس جز تندرستی و شادمانی یداله شادمانی چیزی نمی خواهیم که داریم.

نمایش مرد مرده
( اقتباسی آزاد از نمایشنامه جان گابریل بورکمن اثر هنریک)
با کارگردانی: محسن ایرانمنش
از اول اسفند ماه الی بیست و دوم اسفند
مکان اجرا :پلاتو موج نو مطهری ۲۵
ساعت : ۱۸:۳۰

نقاشی های بچه های دبستان نوین درباره ی نمایش خروس شاه ؛ بعد از تماشای آن
کارگردانان:
مریم ترشیزی
آرش اخلاقی زاده
موسسه فرهنگ گستر و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

به اشتراک بگذارید: