کرامت امیری؛ لحاف دوز سنتی شهر هنزا: سه سال در بازار میدان قلعه شاگردی کردم

۲۴ مهر ۱۳۹۵، ۲:۰۹

کرامت امیری؛ لحاف دوز سنتی شهر هنزا:
سه سال در بازار میدان قلعه شاگردی کردم

هفته ای که گذشت، یک سفر سه روزه به شهر نوپای هنزا داشتم. شهری کوچک، خلوت و بسیار زیبا با مردمانی خون گرم و مهربان.
هنزا بین شهرهای ساردوییه و رابر واقع شده و «گردو» محصول غالب آن هاست. اکثریت قریب به اتفاق مردم هنزا علاوه بر مشاغل رسمی خود، دستی هم بر درختان گردوی دیرپای این منطقه دارند.
هنزا با همه خلوتی اش تعدادی معدود صنعتگر را در خود جای داده است. موضوع گفت و گوی امروز ما لحاف دوزی سنتی است. یکی از افرادی که در این شهر زیبا و آرام به کار پتو دوزی مشغول است، «کربلایی کرامت امیری» است. امیری متولد سال 1319 می باشد. این لحاف دوز سنتی برای یادگیری حرفه خود و خدمت به همولایتی هایش سه سال تمام جلای وطن کرده و در عنفوان جوانی به کرمان آمده و در بازار میدان قلعه که آن روزها برای خودش کیا و بیایی داشته، رحل اقامت گزیده است.
وی می گوید:«از سن هیجده سالگی به این کار مشغول هستم. لحاف دوزی را در بازار میدان قلعه کرمان، نزد «استاد احمد» یاد گرفتم. سه سال نزد او شاگردی کردم. هر کسی که می خواست لحاف دوزی یاد بگیرد نزد او شاگردی می کرد. خوش خوش(به تدریج) خودم استاد کار شدم. علاوه بر لحاف دوزی به تشک دوزی و پشتی پر کنی هم می پردازم. چون اربابی(مالکیت) گردو داشتم، نمی توانستم در کرمان ساکن باشم. به همین دلیل به هنزا برگشتم.»
امیری در توصیف میدان قلعه ادامه می دهد:«در بازار میدان قلعه و کاروان سراهای این بازار، لحاف دوزی های زیادی بود. در کاروان سراها علاوه بر لحاف دوزی، مغز گردو، پشم، کرک و… فروخته می شد. در کاروانسراهای کرمان یهودی، زرتشتی و هندوها نیز تجارت می کردند.»
این لحاف دوز قدیمی نحوه کار خود در هنزا را این گونه توضیح می دهد:«کار لحاف دوزی در هنزا به اندازه ای بود که در کنار کشاورزی بتوانم زندگی ام را اداره کنم. اما کم کم تشک ها، بالش ها و رخت خواب های آماده به بازار آمد. مردم امروز به رخت خواب های آماده بیش تر تمایل دارند. البته هنوز هم برای تهیه متکا و پشتی نزد من می آیند. اما به طور کلی رخت خواب پر کنی در هنزا بازار ندارد.»

به اشتراک بگذارید: