بله آقای منصوری، ما «شورَش کردیم»
یک
از گذشته تابه‌حال، بسیاری از مسئولان وقتی کاری می‌کردند که با واکنش منفی افکار عمومی مواجه می‌شد، همه‌چیز را به گردن رسانه‌ها و مطبوعات می‌انداختند.
دو
علی منصوری، عضو شورای شهر کرمان هم اخیراً همین‌گونه رفتار کرده است. او به یکی از سایت‌های محلی کرمان در ارتباط با انتخابات پرحاشیه هیات رئیسه سال گذشته شورا گفته که «رئیس قبلی جای خود را به رئیس جدید داد و طبیعی بود کمی جلسه با مسائلی مواجه شد و درواقع اتفاق خاصی رخ نداد و یک مقداری هم خبرنگاران شورش کردند.» آقای منصوری به‌طور علنی خبرنگاران را به این مقصر کرده که جلسات یادشده را پرحاشیه جلوه می‌دادند.
سه
برای اینکه دقیقاً بفهمیم منظور آقای منصوری از «رخ ندادن اتفاق خاص» چه بوده که خبرنگاران «شورَش کردند»، بیایید یک‌بار مرور کنیم که در انتخابات هیات رئیسه سال گذشته شورا چه رخ داد.

قرار بود جلسه انتخابات قبل از نیمه شهریور باشد. اما داماد آقای مؤیدی رییس وقت شورا فوت شد و نزدیکان وی در شورا، در جلسه حضور پیدا نکردند. جلسه بعد 21 شهریور بود. این بار مؤیدی و دوستانش آمدند، اما مشرفی و دوستانش نیامدند تا جلسه تشکیل نشود. جلسه بعد به 29 شهریور 94 موکول شد. در این جلسه همه آمدند اما نزدیکان به مؤیدی در نمازخانه ماندند و به جلسه نیامدند. صدای جناح مقابل درآمد. مهنوش مؤمنی به مؤیدی گفت «قانونی عمل نمی‌کنی». مؤیدی پاسخ داد که «دهانم را باز نکن.» مؤمنی از مؤیدی خواست هرچه دارد رو کند. مؤیدی مشتی بر میز زد و به اتاقش رفت. چند دقیقه بعد صدای ناله و گریه مؤیدی به گوش رسید. پس از چند لحظه حال مؤیدی به هم خورد و از حال رفت. آمبولانس به محل شورا آمد و مؤیدی را به بیمارستان بردند. برخی اعضا ازجمله ماه‌بانو معصوم زاده این اتفاقات را یک سناریو دانست. درنهایت جلسه لغو شد. این اتفاق باعث شد فرماندار کرمان در گفت‌وگو با «پیام ما» به اعضای شورا اولتیماتوم دهد تا در صورت برگزار نکردن جلسه فوق‌العاده، تصمیمی قانونی می‌گیرد. این اولتیماتوم باعث شد تا صبح روز بعد، جلسه‌ای تشکیل شود. مشرفی و جوانمرد نامزد ریاست بودند اما جوانمرد نیامد. مؤیدی هم در بیمارستان بود. در این شرایط بود که با حضور 10 عضو شورا (یعنی حداقل تعداد برای رسمی شدن جلسه) رئیس انتخاب شد.
چهار
چندین بار آبستراکسیون، دعوا و قهر، غش کردن در شورا و اولتیماتوم فرماندار ازنظر آقای منصوری، اتفاق خاصی نیست و خبرنگاران «شورَش کردند.» البته شاید در جلسات غیرعمومی شورای شهر از این اتفاقات بیشتر هم رخ می‌دهد که آقای منصوری این اتفاقات را خیلی «خاص» نمی‌داند.
پنج
به اول بحث برگردم. اینکه برخی مسئولان، اشتباهات خود را به گردن رسانه‌ها می‌اندازند. شبیه کاری که آقای منصوری کرده است. فقط نمی‌دانم چرا همین مسئولان علاقه خاصی به حضور در رسانه‌ها دارند؟ اگر ما خبرنگاران «شورَش می‌کنیم»، پس چرا برخی از همین مسئولان گاه‌وبیگاه می‌گویند با ما مصاحبه کنید؟