افسردگی دروازه ورود به بیماری ام.اس
افسردگی در اشکال مختلف از علائم شایع بیماری ام.اس است. افسردگی واژه ای است که برای طیف گسترده ای از تغییرات روحی، از بی حوصلگی روزانه تا اوج این حالت گفته می شود که نیازمند درمان بالینی است. درمان افسردگی ممکن است ماهها طول بکشد.
مؤثرترین درمان افسردگی ترکیب روان درمانی با داروهای ضدافسردگی است. فعالیت بدنی و ورزش نیز تأثیر بسزایی در بهبود افسردگی دارد. گروه های پشتیبانی و حمایتگر در درمان افسردگی خفیف می توانند مفید باشند ولی به هیچ وجه جایگزین درمان های بالینی جدی نخواهند شد. گذشته از استرس های روزمره ای که وجود دارد، بیماری ام اس تنش مضاعفی را به فرد بیمار وارد می کند.بیشتر بیماران اظهار کرده اند که در دوره های پراسترس، علائم بیماری شان بیشتر می شود ولی پس از کنترل کردن این حالت روحی، نشانه های بیماری در آن ها کم رنگ تر می شود. ام اس بیماری غیرقابل پیش بینی است و تصور تغییرات بعدی برای بیماران استرس زا است. بیشتر تحقیقات انجام شده در مورد اثرات افسردگی دربیماران ام اس بی نتیجه بوده است ولی مطالعه جدی که توسط دکتر «دیوید مور» (David Mohr) از دانشگاه کالیفرنیا انجام شده است نتایج قابل توجهی را در مورد افزایش افسردگی ای که بیماران مبتلا به ام اس، در پاسخ به استرس و نگرانی نشان می دهد.
ام اس و پریشانی و سرخوردگی
بیماری ام. اس درآغاز می تواند باعث اضطراب، خشم، پریشانی وسرخوردگی بسیاری شود. غیرقابل پیش بینی بودن وعدم قطعیت بیماری ام. اس یکی از دشوارترین جنبه های این بیماری است.
استرس و اضطراب مانند افسردگی در بیماران ام اس شایع است. از دست دادن عملکرد بعضی از اعضاء و تغییر شرایط زندگی ازعوامل مهم اضطراب و پریشانی در این افراد است. درحالت اضطراب شدید و مخرب درمان بالینی واجب است. گروههای مشاوره و پشتیبانی حرفه ای می تواند در مدیریت اضطراب و پریشانی بسیار مفید واقع شود.
نوسانات روحی و تحریک پذیری
نوسانات روحی و تحریک پذیری منجر به تغییرات سریع و غیرقابل پیش بینی دراحساسات افراد می شود. خشم مکرر و رفتارهای عصبی برای دیگر افراد خانواده آزاردهنده است. این حالت ممکن است دلایل متفاوتی داشته باشد. بسیاری ازاین افراد دچار افسردگی، دمدمی مزاج و تحریک پذیر می شوند. تغییرات ایجادشده در مغز می تواند مسئول این رفتارها باشد. از دیگر این عامل ها، چالش و دشواری های زندگی با ام اس است که منجر به نوسانات روحی در بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری می شود. بی ثباتی عاطفی یکی از جنبه های چالش برانگیز ام. اس است. تشخیص درست بیماری برای انتخاب درمان درست ضروری است. داروهای ضدافسردگی برای درمان مشکل افسردگی مناسب است.
تغییرات کمتر رایج بی اختیاری عاطفی
10 درصد افراد مبتلا به ام اس دچار تغییرات کمتر رایج بی اختیاری عاطفی می شوند. این مشکل خنده و گریه غیر قابل کنترل ( جدا از حالت روحی بیمار) است که ممکن است از نظر دیگران افسردگی به نظر آید، ولی این دو مورد کاملاً با هم متفاوت هستند.این مشکل قابل درمان است.
سرخوشی
این حالت در تعداد اندکی از بیماران مبتلا به ام اس پیشرفته مشاهده می شود. فرد مبتلا به «یوفوریا» یا سرخوشی، به طور غیرعادی شاد، نسبت به مشکلات بی تفاوت و از واقعیت شرایط به دور است. این حالت شادی مضاعف بیشتر به اختلالات رفتاری مربوط است. درمان این مشکلات، پیچیده است. فرد مبتلا به ام اس ممکن است نیاز به درمان روانپزشکی و همچنین روان درمانی داشته باشد. اعضای خانواده نیز ممکن است نیازمند مشاوره باشند، چراکه این رفتارها آزار دهنده و استرس زا است. در برخی از موارد، باید بر رفتار فرد مبتلا نیز نظارت شود تا در پاسخ به سؤالات پزشکی تظاهر نکرده و اطلاعات غلط به تیم پزشکی ندهد.