تاثیر شگفت انگیز داستان بر شخصیت کودک
آنچه دارای اهمیت است این است که داستان گویی کودک به لحاظ روان شناسی قواعد و قوانین خاص خود را دارد وهمانطور که فیلم وکارتن غیر اخلاقی اثرات مخرب بر شخصیت کودک دارد کتاب بی مفهوم وغیر اخلاقی هم آسیب رسان هستند.
دکتر«الهه میرآخورلی» روان شناس تربیتی درخصوص نحوه داستان گویی به کودک درسنین مختلف می‌گوید: اولین نکته مهم در این خصوص این است که کودکان از سنین 2 سالگی به بعد قادر به درک داستان هستند لیکن در هر سنی موضوع داستان و مدت زمان تعریف کردن داستان متفاوت است.در دو سالگی کودکان می‌توانند داستان‌ها را گوش کنند ولی مدت زمان خواندن داستان باید کوتاه باشد زیرا در این سن کودک به درکی نرسیده است تا داستان طولانی را درک وتحمل کند.
بهتر است ما از داستان‌های کوتاه واقعی و مختصر استفاده کنیم که در مورد زندگی روزمره خود کودک است.با افزایش سن حدود سه سالگی کودک می‌توان داستان را کمی طولانی تر کرد ولی بازهم باید براساس زندگی واقعی کودک باشد تا او بتواند آن شرایط را در زندگی عادی ببیند و تا سه سالگی از بازگوکردن داستان‌های خیالی و رویاگونه باید پرهیز شود.
وی می‌افزاید: کم کم از سه سالگی به بعد یعنی حدود سنین 4 تا 6 سالگی به دلیل اینکه خیال پردازی در کودک آغاز می‌شود و کودکان خیال پرداز می‌شوند می‌توان از داستان‌هایی که در آن‌ این موضوعات وجود دارد وبا زندگی روزمره متفاوت است استفاده کرد. بطور مثال داستان‌هایی که در آن حیوانات صحبت می‌کنند و یا در زندگی روزمره قابل مشاهده نیستند.تقریبا روال داستان گویی به این صورت است و با افزایش سن می‌توان مدت زمان داستان گویی را بیشتر کرد.
روش غیر مستقیم برای القاء نکات تربیتی به کودک
وی ضمن اشاره به اهمیت داستان در الگوپذیری کودک اظهار می‌کند: داستان یکی از روش‌هایی است که از طریق آن می‌توان بر شخصیت کودک اثر گذاشت؛کودکان از سنین خاصی به بعد کاملا خیال پرداز می‌شوند ودر مجموع از دوسالگی قادر به جایگزینی خود با شخصیت داستان هستند و می‌توانند الگوبرداری کنند.
این نکته به والدین امکان می‌دهد که بسیاری از ویژگی‌های مناسب اخلاقی را در قالب داستان به کودک منتقل کنند.قصه گویی یک روش غیرمستقیم برای ارائه ویژگی اخلاقی مطلوب است که ممکن است در بیان مستقیم آن با مقاومت کودک مواجه شویم.به همین دلیل داستان می‌تواند تأثیر زیادی بر شخصیت و ویژگی اخلاقی کودکان بگذارد.
الگو پذیری کودک
دکتر میرآخورلی تصریح می‌کند: از طرفی اگر داستان جنبه‌های غیراخلاقی داشته باشد،تأثیر نامطلوبی بر کودک می‌گذارد و والدین در انتخاب داستان باید وسواس زیادی به خرج دهند .کودکان بسیار تأثیرپذیرتر از بزرگسالان هستند وخود را در قالب شخصیت‌های اصلی داستان قرار می‌دهند وفوق العاده از این شخصیت‌ها الگو می‌پذیرند.اولین نکته در انتخاب داستان توجه به سن کودک است واگر قصد انتقال ویژگی‌های اخلاقی خاصی به کودک داریم باید متوجه سن کودک وپذیرش این ویژگی‌ها از جانب او باشیم.
باید سعی والدین بر این باشد که خصوصیات مثبت را به کودک منتقل کنند و به دلیل اینکه شخصیت اصلی داستان اصولا یک شخصیت محبوب برای کودک است باید سعی شود نتیجه مثبتی از شخصیت گرفته شود.اگر شخصیت اصلی نکات منفی را نشان می‌دهد باید در انتهای داستان نشان داده شود که او دچار مشکل می‌شود و تصمیم‌های درست را جایگزین می‌کند. تأکید بر این است که این داستان‌ها هم مفهوم مناسبی داشته باشند و هم کاملا آموزنده باشند و ما حق نداریم ذهن کودک را با موضوعات غیراخلاقی پر کنیم.