حرف های ورزشی ارشا اقدسی، بدلکار ایرانی سینما؛ شاید روزی مفت بمیرم

منتشر شده در صفحه ورزش و ورزشکار | شماره 659

حرف های ورزشی ارشا اقدسی، بدلکار ایرانی سینما؛
شاید روزی مفت بمیرم

فاطمه پاقلعه نژاد
ارشا اقدسی؛ این نام الان خیلی شاخته شده است. پسری که یک بدلکار معروف در سینمای دنیاست و در ایران بعد از حضورش در خندوانه حسابی گل کرد. کسی که خودش را در استودیوی برنامه رامبد جوان آتش زد. او که برای رفتن به این برنامه به گفته خودش، به دوست قدیمی اش رامبد پیامک زده و گفته می خواهد آنجا باشد و رامبد چون یکی از مهمانانش کنسل شده بود، می پذیرد ارشا در برنامه حاضر باشد. خودش می گوید رابطه اش با رامبد از سال های سال قبل بوده و با هم در ساخت تیزرهای عجیب و غریب همکاری داشته اند. ارشا مهمان کافه خبر بود تا از پیشینه ورزشی اش برای ما بگوید. او هم تربیت بدنی خوانده و هم قهرمان دفاع شخصی بوده است. کلا او انسان جالبی است. پسری که خودش را مدیون مرحوم پیمان ابدی می داند.
رشته ورزشی خاصی کار کردید؟
من سه سال مربی آی کیدو بودم و باشگاه آی کیدو داشتم. به صورت اتفاقی با پیمان ابدی آشنا شدم و به بدلکاری آشنا شدم. قبل از آن کارتینگ به صورت حرفه ای کار می کردم، به صورت تفریحی سنگ نوردی می کردم و…
از قبل تر بگویید. چطور به مربیگری آی کیدو رسیدید؟
من از چهارسالگی به مدت شش سال کاراته کار می کردم. رشته های مختلف رزمی را امتحان کردم زیاد با روحیه ام سازگار نبود. در دانشگاه زبان انگلیسی می خواندم که اتفاقی با آی کیدو آشنا شدم و خیلی به آن علاقمند شدم بعد پشتش را گرفتم و به صورت حرفه ای کار کردم.
آی کیدو دفاع شخصی است؟
بله. من بیشتر با فلسفه اش حال کردم. بعد از مدتی خودم دان 2 بودم ولی کمربند سفید می بستم و به باشگاههای همه می رفتم و آموزش می دیدم به این دلیل که در باشگاه هر استادی می توانستی یک چیزی یاد بگیری. ولی متاسفانه آن زمان جوی بود که هر کس فقط استاد خودش را قبول داشت و این اشتباه است. اوایل از من خیلی خوششان نمی آمد و جبهه گیری می کردند می گفتند این جاسوس است، اما یک مدتی که گذشت دیدند فضای من چیز دیگری است و من دنبال یادگیری هستم تا کار به گنبد و اصفهان و شیراز کشید. ما آی کیدوی آی کیکای کار می کردیم در شیراز با یک استاد آشنا شدم که یک سبک دیگر کار می کرد یک مقدار سفت تر بود و من خیلی خوشم آمد از آن سبک. 2 ماه آنجا کار کردم. خیلی باشگاه استثنایی بود.
این مربوط به چه سنی است؟
19-20سالم بود. آی کی دو به شدت ورزش جدی در زندگی من بود که بعد که با آقای ابدی آشنا شدم در کنار این ورزش به ورزشهای دیگر علاقمند شدم. قبلش به صورت حرفه ای کارتینگ کار می کردم. بعد به این دلیل که در رشته بدلکاری دیدم که باید چند رشته دیگر بلد باشیم و وقت نمی شود در باشگاه همه اینها کار کنیم خودم جدا می رفتم آموزش می دیدم. سوارکاری، تیراندازی، کمانگیری و ورزشهای این شکلی را کار کردم بعد خیلی جسته گریخته کارم به طناب و ابزار کشیده شد و دوره هیراتا گذراندم. بعد بانجی جامپینگ قرار شد راه اندازی شود، من اولین مربی بودم که آنجا شروع به کار کردم.
اولین مربی؟احتمالا اولین نفری بودی که جرات کردی بپری؟
اتفاقا اولین نفر خودم نپریدم. اولین نفر برادر صاحب مجموعه یعنی پیمان هویت دوست پرید. ولی همه ابزار را من بسته بودم. منتهی بعد از آن هر بانجی که ساخته می شد یا قرار بود که افتتاح شود همه کارهایش را خودم انجام می دادم و اولین بار هم خودم می پریدم بعد برای افتتاحش خانم احمدی می پرید. برای این که من دوست داشتم خانم ها هم این تفریح را انجام بدهند. اما پرش پل، پرش هلی کوپتر و هر جایی که می شد بانجی انجام داد من می پریدم در حقیقت صفر تا صد کارهای بانجی ایران را من انجام دادم.
خودت چطور آموزش دیده بودی؟
همان دوره هیراتا که گذرانده بودم یک دوره تخصصی کار با ابزار و طناب بود، یک تجربه پرش هم داشتم منتهی چون کارم بدلکاری بود ایمنی را خیلی بیشتر می توانستم درک کنم.
اولین کار محیرالعقولی که انجام دادی چی بود؟
4 یا 5 ساله بودم که با دوچرخه می خواستم از یک کانال آب که در شهرها هست بپرم و فکر می کردم همینطور پا بزنی هر چی سرعت بگیری خودش بالا می رود، نمی دانستم اینها رمپ می گذارند با سرعت رفتم، یک متر هم نپریدم توی کانال افتادم و فقط نگران دوچرخه ام بودم که نو بود.
احتمالا پدر و مادر خیلی به تو کمک می کردند که رویاپردازی هایت را بکنی؟
دقیقا. پدر من به شدت بلد بود که چطور من را کنترل کند. یعنی بی نهایت من را آزاد می گذاشت و اجازه می داد من خلاقیت داشته باشم. من همه کار می کردم و فکر می کنم بهترین کودکی دنیا را داشتم. یعنی هیچ عقده ای از کودکی ندارم. هیچ کاری نبود که به ذهنم برسد انجامش ندهم.
آی کیدو رشته پولسازی است فکر می کنم اگر در همان مانده بودید بیشتر از بدلکاری برایتان داشت.
وقتی به مرحله ای رسید که بعد مالی پیدا کرد و تکنیک ها اجرا نمی شد، دیگر از آن لذت نبردم و کامل کنار گذاشتم.
شاید چون در زندگی دغدغه مالی نداشتی.
داشتم. بی نهایت دغدغه مالی داشتم. وسط همین کارها تحصیلم در زبان انگلیسی تمام شده بود رفته بودم پرتغال چند وقتی کار فرش می کردم و برگشتم. بعد تصمیم گرفتم به ایتالیا بروم و تربیت بدنی بخوانم که کاملا با ورزش در ارتباط باشم. چون هر چی فکر می کردم کار پشت میزی دوست نداشتم. یک شرکتی می رفتم ایتالیایی ترجمه می کردم منتها چون دوست نداشتم خیلی بهم نمی چسبید.
یعنی غیر از انگلیسی ایتالیایی هم خوب بلدی؟
الان دیگر زبان ایتالیاییم خیلی خوب نیست. چون هر جا می روم بیشتر انگلیسی حرف می زنم انگلیسی ام بهتر شده. آن زمان با فیلم های آی کی دو که فرستادم در ایتالیا بورسیه شدم. همه بچه ها از اینجا به آنجا می رفتند تازه راه بورسیه شدن را پیدا می کردند. من از اینجا بورسیه شده بودم. گفتند حقوق نمی دهیم ولی می توانی بیایی اینجا شاگرد بگیری. ولی من این پتانسیل را در خودم می دیدم و می دانستم که کافی است پایم به آنجا برسد ظرف دوماه می ترکانم. من همیشه می گویم مثلا الان در بدلکاری من را فقط با یک دست لباس تنم، هر جای دنیا که بگذارند ظرف یک ماه تیم می زنم. با آدم هایی مثل خودم، چون آدم های مثل من آدم های مثل خودشان را سریع پیدا می کنند. الان من هر جا مسافرت می روم بدون اینکه بدانم جای دیوانه ها کجاست سریع پیدایشان می کنم و آنها هم سریع من را پیدا می کنند.
اسمش جنون نیست بیشتر هیجان است.
من خیلی رویاها داشتم و الان تقریبا به خیلی هایش رسیدم و به خیلی چیزها هم رسیدم که هیچوقت رویایش را هم نداشتم. یعنی آنقدر چیزهایی که به آن رسیدم بزرگ و باحال و خفن است که هیچوقت به آن فکر هم نمی کردم.
ایتالیا چه شد؟
نرفتم. ماندم و بدلکاری کردم چند رشته ورزشی کار کردم. الان تیراندازی روی اسب کار می کنم. یک رشته خیلی باحال سنتی است که اصلیتش به ایران و تاجیکستان برمی گردد. ژاپنی ها هم به سبک خودشان دارند اما آنها کمانشان متفاوت است. کمان ژاپنی با یک سوم انتهایی اش تیر پرتاب می کنی از وسطش تیراندازی نمی کنی. خیلی به این رشته ها علاقمند شدم و خیلی از رشته های دیگر را هم در کنارش کار کردم و اتفاق های خیلی خوبی هم افتاد. یعنی ورزش و آی کیدو زندگی من را عوض کرد. اینکه چطور توانستم با همه چیز در معادلات بدلکاری کنار بیایم، برای همه اش از منطق آی کیدو استفاده می کردم. کسی که شاعر یا نقاش یا نویسنده است یا هر کس که یک هنری دارد، هر چیزی را در زندگی اش در معادلات کاری خودش می برد. مثلا یکی از دوستان من ریاضی خیلی دوست داشت درباره هر چیز حرف می زدیم یک مثالی می زد که با ریاضی مرتبط بود و من نمی فهمیدم. الان شما هر چیزی بگویید من می توانم به آی کیدو ربطش بدهم.
از آشنایی با پیمان ابدی بگویید.پیمان هم چیزی تو مایه های خودت بود…
پیمان خیلی فراتر از من بود. او قهرمان شیرجه بود و در تیم ملی آلمان بود. رابطه ما خیلی استاد و شاگردی بود.
از چه زمانی با پیمان آشنا شدید؟
همان اولی که آمد. در باشگاه زیتون شروع به آموزش کرد تقریبا با 15-16نفری که کم و زیاد می شد. بعد از یک سال و نیم تازه فهمیدند که پیمان هست و مصاحبه ها شکل گرفت. اولین عکسی که از پیمان منتشر شد عکس روز همشهری بود که پیمان از یک ماشین داشت روی یک ماشین دیگر می پرید.
شما در چپ کردن خودرو مقام دارید؟
بله. جز 5 نفر برتر دنیا هستم. با ماشین دو دور روی هوا چرخیدم که در دنیا 5نفر تا به حال این کار را کرده اند در مسابقات روسیه هم در چپ کردن در دنیا اول شدم. منتها مسابقه سالیانه است و شاید سال بعد من اول نشوم. ولی دو دور روی هوا چرخیدن یک رکورد است که فقط 5نفر دارند. یک نفر هم فقط هست که سه دور روی هوا چرخیده و فکر نمی کنم کس دیگری بیاید و رکورد او را بزند. یک روس می خواست سه سال پیش این کار را انجام بدهد که مرد.
یک سوال درباره پیمان وجود داشت اینکه می گفتند در آلمان درست است که بدلکار سریال کبرا11 بوده ولی بیشتر در پرش از ارتفاع و صخره نوردی مهارت داشته.
پیمان در شرکت اکشن کانسپت کار می کرد. کبرا11 یکی از محصولات اکشن کانسپت بود. فیلم ها و سریالهای خیلی باحال دیگر هم ساخته بود. در کبرا11 هم اکشن کانسپت مسوول جلوه های ویژه میدانی از بدلکاری تا اسپشیال افکت بود. گروه اکشن کانسپت یک گروه فوق العاده بزرگ است. این کمپانی دو هلی کوپتر دارد. الان هلال احمر ایران 4هلی کوپتر دارد. هلی کوپترهای اکشن کانسپت مانور می دهند. لوپ نمی زند ولی مانور می زند. چون هلی کوپتری که لوپ می زند هلی کوپتر رد بول است که خلبان پیری دارد که در جیمز باند هم همان هلی کوپتر را آمدند رنگ زدند و با آن حرکت زدند چون هلی کوپتر خاصی است. هر کسی آنجا متخصص کاری است پیمان متخصص پرش ارتفاع بود ولی کارهای دیگر هم می کرد. اما تخصص ویژه اش که او را بین بقیه متمایز و سرشناس می کرد، پرش ارتفاع بود.
چیزی که به نظر می رسد این است که خیلی مفت او را از دست دادیم.
من هم یک روزی مفت می میرم. اصلا چیز بعیدی نیست. شاید من همین الان با موتورم تصادف کنم. یک بار این اتفاق افتاد. با موتورم تصادف کردم روی هوا هفت متر پرت شدم. یعنی وقتی روی هوا می رفتم داشتم فکر می کردم وای من گارد ندارم الان چه جوری روی زمین از خودم محافظت کنم. من وقت داشتم روی هوا فکر کنم و وقتی خوردم زمین چیزیم نشد تعجب کرده بود.

28

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

از «پیام ما» بیشتر بدانید :