عمر مفید ساختمان

محمد محسن سخی

عمر ساختمان به دو شاخص اصلی بستگی دارد. یکی کیفیت مصالح ساختمانی و دیگری نحوه اجرا و ساخت و ساز است. متخصصان این صنعت باید مصالح مصرفی در صنعت ساختمان به خصوص میلگرد و بتن و فولاد مصرفی را بعد از تحویل به آزمایشگاه منتقل و بعد از نمونه گیری و اطمینان کامل از استاندارد بودن مصالح آن را استفاده کنند. متأسفانه برخی کارخانه ها مصالحی که تولید می کنند بر اساس آزمایش ها و استاندارد نیست و مهندسان باید اطلاعات صحیحی از کارخانه ها داشته باشند تا بر اساس آن اقدام به تأمین و خرید مصالح کنند.
مسأله اصلی بعد از انتخاب صحیح مصالح، نحوه اجراست. (که متأسفانه شهرداری ها برای هر فردی که وارد می شود پروانه ساخت صادر می کنند.) و دستگاه های نظارتی هیچ نظارتی به پیمانکاری ساختمان و سازه ندارند و همچنین نبود ناظر تمام وقت در محل ساختمان این مشکل را دو چندان می کنند. که این ها خود باعث کاهش عمر مفید ساختمان می شود. اگر بخواهیم عمر مفید ساختمان ها را افزایش دهیم باید روند ساخت و ساز را تصحیح کنیم. این روند این گونه شکل می گیرد که کارفرما برای ساخت ساختمان خود به دفتر مشاوره و ساختمانی مراجعه کرده و بعد از ارائه مدارک و کروکی زمین خود و طی قرار دادی با شرکت ساخت یا مراحلی از ساخت را به عهده این شرکت واگذار کند.
شرکت پیمانکاری با توجه به آگاهی به فن آوری جدید در ساخت و سازه و با توجه به اقلیم و محل و متراژ زمین، نوع سازه را مشخص کرده و به کارفرما پیشنهاد و سازه طراحی می شود.
البته یکی از مزیت های دیگر این روند هماهنگی طراحی سازه با طراحی معماری و طراحی تأسیسات است که اغلب در گذشته این طراحی در دفاتر مختلف یا ترجیحاً توسط کارفرما صورت می گرفت که این خود باعث پایین آمدن کیفیت ساخت می شد.
حال نوبت به اجرای سازه می شود که شرکت مشاوره و ساختمانی مصالح مناسب و اکیپ مناسب برای ساخت را تعیین می کند و به بهترین نحو که از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه باشد پروژه ساخت را در راستای پیشبرد کیفیت ساخت و ساز پیش می برد. در نهایت شرکت موظف به رعایت تمامی قوانین ساختمانی است و باید طی سالیانی که در قرار داد ذکر شده پاسخ گوی معایب و مشکلات احتمالی که ممکن است برای ساختمان پیش آید باشد.