موز، میوه خون ساز

زادگاه اولیه «موز» مناطق استوایی و گرمسیر است، البته در سیستان و بلوچستان نیز این میوه را می کارند و محصول خوبی بدست می آورند. «موز» دارای انواع و اقسام گوناگونی می باشد و نوع نامرغوب آن دارای هسته است. میوه «موز» در صورت رسیدن دارای عطری ملایم، خوش طعم، شیرین، نرم، بسیار مغذی و قدرت غذایی آن کمی از سیب زمینی بیشتر است. میوه موز دارای ویتامین های A، B، C و حدود ۸۰درصد قند میباشد، ولی از نظر مواد چربی، سلولز و کلسیم فقیر است و به همین جهت افرادی که از این میوه بیش ازحد استفاده می کنند مبتلا به اختلالات معده، سوء هاضمه و یبوست شده، و ضعیف می شوند. درمیوه رسیده موز مقدار زیادی پتاسیم، فیبر، منیزیم، مس و نشاسته وجود دارد. مبتلایان به «آلبومین» می‌توانند موز را همراه با غذاهای مناسب دیگر میل نمایند و برای آنها بسیار مفید است.
کاهش حملات قلبی
«موز» به افرادی که دارای فشارخون بالایی هستند کمک می کند، همچنین خطر حملات قلبی را کاهش می دهد. «موز» بهبود دهنده زخم مزمن معده و کاهش دهنده کلسترول می باشد. ماده معجزه آسا موجود در «موز» که سیستم گردش خون را تنظیم می کند، پتاسیم است و به دلیل داشتن پتاسیم زیاد، ضد
سرطان بوده و غذای خوبی برای ماهیچه ها می باشد. تحقیقات نشان می دهد که اثر «موز» بر روی زخم بیشتر از داروهای گران قیمتی است که پزشکان تجویز می کنند. «موز» از نظر طب قدیم ایران معتدل و تراست و خون را غلیظ می کند. «موز» میوه ای گرم و پرانرژی و از نظر ارزش غذایی برابر گوشت است و فقط چربی و کلسیم کمتری دارد.
میوه خون ساز
«موز» را بصورت کاملا رسیده مصرف کنید زیرا خوردن میوه خام موز تولید «کولیت» می کند. افرادی که مبتلابه مرض قند و یبوست هستند باید از خوردن موز پرهیز کنند. بعضی ها نسبت به میوه موز حساسیت دارند وپس از خوردن آن زبانشان ورم کرده و یا جوش می زند بهتر است این اشخاص بعد از خوردن موز از یک میوه ترش یا آبلیمو استفاده کنند. «موز» یکی از میوه های خون ساز است و اشخاص ضعیف را چاق می کند.
سرفه های خشک را آسان و سینه را نرم می نماید. ضماد میوه موز جهت سوختگی آتش مفید می باشد. وچنانچه بلافاصله به کار رود، از تاول زدن جلوگیری می نماید. همچنین پاشیدن خاکستر پوست درخت «موز» جهت بند آوردن خون و درمان زخم ها نافع می باشد. افراد مسن و سرد مزاج ها بهتر است در خوردن موز زیاده روی نکنند و این میوه را بصورت ناشتا میل ننمایند. جوشانده ریشه درخت موز ضد کرم است. پوست میوه موز از سمت داخل جوهر را به خود می گیرد و در زمان های قدیم برای پاک کردن جوهر و مرکب از روی دست آن را بکار می بردند. نهایتا اینکه، عصاره میوه موز را می توان به اطفال شیرخوار داد و همچنین کمپوت میوه موز جهت افراد مسن و اشخاصی که معده ای ضعیف دارند، تجویز می شود.