در سال ۱۹۳۷، دو نمایشگاه هنری در آلمان نازی برگزار شد که یکی به‌نام «هنر آلمان بزرگ» تنها آثار هنری مورد تأیید رژیم نازی را نمایش می‌داد و دیگری تحت‌عنوان «هنر فاسد»، آثار مدرن و انتزاعی را به نمایش می‌گذاشت که توسط یهودیان، کمونیست‌ها و مخالفان رژیم خلق شده بودند. این نمایشگاه‌ها بخشی از تلاش‌های هیتلر برای استفاده از هنر به‌عنوان ابزاری برای تحکیم قدرت و تبلیغ ایدئولوژی نازی بود. همان‌طورکه پژوهشگران اشاره کرده‌اند، نازی‌ها از فرهنگ به‌عنوان اهرمی برای کنترل و نشان دادن «نبوغ نژاد آریایی» بهره می‌بردند.
این تاریخ آشنا در دنیای امروز نیز تکرار می‌شود. ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، به‌تازگی کنترل مرکز جان اف کندی برای هنرهای نمایشی را به‌دست گرفت. او پس از پاکسازی هیئت‌مدیره این مرکز از افرادی که توسط بایدن منصوب شده بودند و انتصاب افراد خودش، اعلام کرد دیگر هیچ‌گونه نمایش «ضدآمریکایی» در این مرکز برگزار نخواهد شد. ترامپ در این راستا شعار «دیگر هیچ خبری از بیداری در این کشور نیست» را مطرح کرد.
این حرکت ترامپ، اگرچه ممکن است در نگاه اول کم‌اهمیت به‌نظر برسد، اما درحقیقت بخشی از تلاش‌های بزرگتر او برای کنترل و دستکاری هنر و فرهنگ است. او همچنین در دوران ریاست‌جمهوری خود تهدید به کاهش بودجه بنیاد ملی هنرها کرد و حالا با تصویب محدودیت‌هایی علیه پروژه‌های مرتبط با تنوع و ایدئولوژی جنسیتی، نشان داده است چگونه می‌تواند از هنر برای پیشبرد دستورکار سیاسی خود استفاده کند.
تاریخ نشان داده است دیکتاتورها همواره از هنر برای تحکیم قدرت خود بهره جسته‌اند. از رژیم استالین که تمامی نهادهای هنری مستقل را منحل کرد و فرهنگ را تحت فرمان حزب قرار داد، تا انقلاب فرهنگی مائو تسه‌تونگ که هزاران نفر را به‌دلیل وابستگی به فرهنگ «قدیمی» به قتل رساند، همگی نمونه‌هایی از استفاده ابزاری از هنر برای سرکوب و تحمیل ایدئولوژی سیاسی هستند.
اکنون در دوران ترامپ، همانند رژیم‌های مستبد در گذشته، ما شاهد استفاده از هنر به‌عنوان ابزاری برای سرکوب مخالفان و تأسیس هژمونی فرهنگی هستیم. ازهمین‌رو، باید نگرانی‌ها از تضعیف آزادی‌های فرهنگی و هنری را جدی گرفت؛ زیرا این اقدامات نه‌فقط به آزادی بیان آسیب می‌زند، بلکه ممکن است به یک دیکتاتوری فرهنگی در آینده تبدیل شود که هیچ‌گونه تحملی برای تنوع و خلاقیت نداشته باشد.

نویسنده و منبع: آدرین هورتن/ گاردین