«آنچه در برابر شماست یک نقاشی یا طراحی دستی نیست؛ بلکه ردپای مستقیم نور بر کاغذ است.» سال ۱۸۴۳ «هنری فاکس تالبوت» شاخه سرخسی را روی کاغذ حساس به نور گذاشت تا خورشید سایه‌اش را ثبت کند. از آن زمان تاکنون عکاسی مسیری طولانی و پرپیچ‌وخم را طی کرده و پای هوش مصنوعی هم به عکاسی مدرن باز شده است. حالا تصویری که تالبوت در آن، آفتاب قرن نوزدهم را ثبت کرده، این روزها به‌عنوان یکی از نخستین تصاویر ثبت‌شده جهان، در نمایشگاه «این صورت باقی» موزه هنرهای معاصر تهران دیده می‌شود. این نمایشگاه که روز شنبه (۲۴ مردادماه) افتتاح شد، به بهانه دویستمین سال اختراع عکاسی در ایران، به این هنر مدرن و معاصر می‌پردازد و مروری است بر تاریخ عکاسی و آثار عکاسان برجسته جهان. «محمدرضا طهماسب‌پور» و «افسانه کامران»، از نمایشگاه‌گردانان «این صورت باقی»، در گفت‌وگو با «پیام ما» از تغییرات این فرهنگ دیداری در طول تاریخ و روند انتخاب عکس‌های نمایشگاه می‌گویند.

رئیس کانون کارگردانان خانه سینما با اشاره به موضوعاتی در نقد و بررسی سینمای زیرزمینی دراین‌باره توضیحاتی ارائه کرد.

جمعه نهم مرداد، قسمت نخست از فصل دوم پادکست «رِضونانس» منتشر شد؛ پادکستی که مفهوم «پایداری» را نه در قالب بندهای هفده‌گانه سند توسعه پایدار، که در بطن زندگی می‌جوید. «رضا عسگری»، پادکستر «رضونانس»، در هر قسمت، روایت متفاوتی از پایداری را در زندگی مردم جای‌جای ایران بیان می‌کند. در اپیزود قنات، پای صحبت مردی می‌نشیند که احیا و ساخت قنات ارسنجان را سبب شده است. در اپیزود آبخوان‌داری، میکروفون پادکستش را به‌سمت یکی از اهالی «گربایگان» می‌گیرد و داستان احیای سفره‌های آب زیرزمینی را از طریق سیلاب به گوش مخاطبان می‌رساند. در سفر دیگری که عسگری به «تالاب کمجان» داشته و صدای گونه‌های جانوری و حشرات تالاب هم در پس‌زمینه پادکست شنیده می‌شود، روایت استمرار و تلاش جامعه محلی را برای حفظ بیشه‌ای می‌شنویم که حالا نمونه موفقی از احیای تالاب در ایران به‌حساب می‌آید. در گفت‌وگوی «پیام ما» با عسگری، این جوان اصفهانی از مسیر پنج‌ساله تولد یک ایده تا تبدیلش به پادکست «رضونانس» می‌گوید.