درحالی‌که آمارها از پتانسیل بالای ایران برای جهش در بازار گردشگری پسابحران حکایت دارند، سایه تنش‌های نظامی و آسیب به برخی زیرساخت‌های میراثی، تصویر «ایرانِ امن» را در رسانه‌های جهانی با چالشی بی‌سابقه روبرو کرده است. ثبت ملی ۱۳ هزار و ۵۰۰ مکان آسیب‌دیده تحت عنوان «مکان - رویداد» و پیشنهاد معرفی «کاخ گلستان» به‌عنوان نماد تاب‌آوری تمدنی، نشان می‌دهد که دستگاه‌های متولی به این درک رسیده‌اند که در دنیای امروز، «جنگ روایت‌ها» به‌اندازه حفاظت فیزیکی از بناها اهمیت دارد. اما پرسش اصلی اینجاست: آیا دیپلماسی فرهنگی ما توانِ تبدیلِ «تصویر تخریب» به «محرک همبستگی جهانی» را دارد؟

خلیج‌فارس، به‌عنوان قلب تپنده اقتصاد دریا محور ایران، فرصت‌های بی‌نظیری برای سرمایه‌گذاری و رشد در اختیار کیش قرار می‌دهد. سید معین هاشمی، مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری و توسعه کیش در مصاحبه با روزنامه «پیام ما» به ظرفیت‌های اقتصادی خلیج‌فارس و نقش کلیدی این شرکت در ایجاد توسعه پایدار در جزیره کیش پرداخته است. هاشمی در این گفتگو به معرفی برنامه‌ها و رویکردهای کلیدی شرکت سرمایه‌گذاری و توسعه کیش در سال جاری، از جمله ایجاد فضای کاری نوآورانه و پروژه «پیشخوان VIP سرمایه‌گذاری» پرداخته و بر اهمیت تبدیل سرمایه‌های راکد به سرمایه‌های مولد تأکید می‌کند. علاوه بر این، او پیامی ویژه برای هم‌میهنان و ساکنان کیش در روز ملی خلیج‌فارس دارد که نشان‌دهنده همبستگی و فرهنگ غنی ایرانیان است. این مصاحبه، چشم‌اندازی روشن از تلاش‌های مستمر شرکت سرمایه‌گذاری و توسعه کیش برای بهره‌برداری بهینه از ظرفیت‌ها و توسعه پایدار جزیره کیش ارائه می‌دهد.

جنگ‌ها معمولاً پیش از آنکه در تاریخ نوشته شوند، در حافظه بناها ثبت می‌شوند. ترک‌هایی که روی دیوارهای خشتی و آجری می‌نشینند، کاشی‌هایی که از گنبدها فرومی‌ریزند، شیشه‌هایی که در تالارهای آیینه‌کاری خُرد می‌شوند و نقاشی‌هایی که با موج انفجار ترک برمی‌دارند، همه روایت‌های خاموشی از لحظه‌هایی هستند که تاریخ معاصر با گذشته دور یک ملت برخورد می‌کند. در هفته‌های گذشته و در جریان آنچه به «جنگ رمضان» میان ایران، آمریکا و اسرائیل معروف شده، میراث‌فرهنگی ایران نیز مانند بسیاری از زیرساخت‌های شهری و انسانی کشور از تبعات مستقیم و غیرمستقیم این درگیری‌ها در امان نمانده است. گزارش‌های رسمی منتشر شده از سوی دستگاه‌های استانی میراث‌فرهنگی نشان می‌دهد که در اکثر شهرهای کشور، به‌ویژه در اصفهان و تهران، تعدادی از بناهای تاریخی و مجموعه‌های میراثی در معرض موج انفجار، لرزش‌های شدید و آسیب‌های ثانویه قرار گرفته‌اند؛ آسیب‌هایی که اگرچه در مواردی محدود به تخریب‌های ظاهری بوده، اما در برخی بناهای حساس نگرانی‌های جدی درباره پیامدهای سازه‌ای آن نیز مطرح شده است.

| پیام ما | هنوز غبار جنگ به‌طور کامل فرو ننشسته بود که صدای کلنگ‌ها بر خاک، بلند شد. در روزهایی که کشور درگیر بحران و نااطمینانی بود، برخی سودجویان از همین آشفتگی به‌عنوان فرصتی برای حفاری‌های غیرمجاز و جست‌وجوی گنج استفاده کردند. اکنون در دوران آتش‌بس، نشانه‌های این سوءاستفاده، به شکل زخم‌هایی عمیق بر پیکر محوطه‌های تاریخی خود را نشان می‌دهد.

هرکسی که پایش را در شفیع‌آباد بگذارد در همان پیچ‌وخم‌های اول روستا کاروانسرای تاریخی بی‌نظیری را می‌بیند، کاروانسرایی که مدت‌هاست ورودی‌اش تبدیل به فروشگاه دائمی محصولات گروه گوجینو شده، درواقع اگر نقش کاروانسرای شفیع‌آباد را در جهانی‌شدن روستای شفیع‌آباد نادیده بگیریم، خطا کرده‌ایم. این کاروانسرا به دلیل موقعیت و معماری بی‌نظیرش فضایی برای زنان استوار کویر ایجاد کرده و البته بیم آن وجود دارد که این بنای ارزشمند تغییراتی در کاربری‌اش ایجاد شود.

در سال‌های اخیر، اقامتگاه‌های بومگردی به عنوان یکی از مهم‌ترین بخش‌های صنعت گردشگری کشور، رشد چشمگیری داشته‌اند. استقبال از این اقامتگاه‌ها، علاوه بر جذابیت فرهنگ بومی مناطق مختلف، به قیمت مناسب‌تر آن‌ها نسبت به هتل‌ها نیز باز‌می‌گردد. اما سال ۱۴۰۴، با بحران‌های اجتماعی، اقتصادی و جنگ ۱۲ روزه، امید بسیاری از صاحبان این اقامتگاه‌ها را برهم زد و با آغاز جنگ تحمیلی سوم، این مشکلات تشدید شد.