بایگانی مطالب: جامعه

تأمین اجتماعی پوست می‌اندازد؟

نظام تأمین اجتماعی در ایران، با تدوین پیش‌نویس لایحه جدیدی از سوی وزارت کار و حمایت وزارت اقتصاد و دارایی، به نظر می‌رسد به زمان پوست‌اندازی خود نزدیک می‌شود. در نظام جدید در صورت تصویب قرار است پرداخت سهم درمان از حق بیمه از دوش کارفرماها برداشته و بر عهده منابع مالیاتی کشور گذاشته شود، این موضوع موجب می‌شود، سهم ۲۳ درصدی کارفرما از حق بیمه مشابه کارگران به ۷درصد کاهش پیدا کند. اگرچه این اقدام می‌تواند به کارفرماها کمک کند بااین‌حال لایحه جدید تأمین اجتماعی از هم اکنون به زیر تیغ نقادی کارشناسان این حوزه رفته است، چرا به گفته آنها برخی معایب ساختاری و اجرایی در آن وجود دارد که نشان می‌دهد، اقدامات کارشناسی ویژه‌ای بر روی آن انجام نشده است.

شهر زخمی در قابِ خوش‌بینیِ وزیر

سفر اخیر سه‌روزه «سید رضا صالحی‌امیری»، وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی به اصفهان را نمی‌توان صرفاً یک سفر استانی معمول تلقی کرد؛ این سفر در بستری شکل گرفت که اصفهان هنوز زیر سایه زخم‌های جنگ اخیر، موج انفجارها و التهاب ناشی از آسیب به میراث تاریخی خود ایستاده است. شهری که نه فقط یک جغرافیای اداری، بلکه بخش مهمی از حافظه تاریخی و هویت تمدنی ایران محسوب می‌شود و حالا پس از حملات نظامی آمریکا و اسرائیل، با پرسش‌هایی جدی درباره آینده میراث‌فرهنگی، شیوه مرمت، مدیریت بحران و حتی نسبت دولت با میراث تاریخی روبه‌روست.
شهر زخمی در قاب خوش بینی وزیر

اضمحلال شبکه درمان اعتیــــــاد

درمان اعتیاد در کشور که با قانون مصوب سال ۱۳۸۳ به یکی از پیشروترین شبکه‌های درمان سوءمصرف مواد مخدر در منطقه تبدیل شد و از سوی سازمان بهداشت جهانی مورد تشویق قرار گرفت، اکنون با سیاست‌های وزارت بهداشت، ورشکستگی مراکز درمانی، نشت دارو به بازار سیاه، کمیابی شربت تریاک و بازگشت به مصرف مواد سنتی موجب شده تا درمانگران اعتیاد نسبت به اضمحلال و فروپاشی شبکه درمان اعتیاد در کشور نگران شوند.

بودجه نداریــــم؛ بماند برای بعد

قطع اینترنت با کودکان چه کرد؟

| پیام ما | حدود ۲۰۰۰ ساعت است که دسترسی به اینترنت جهانی در ایران قطع شده است. در میان بحران‌های متعدد اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، ازجمله اخبار مربوط به خشونت‌های گسترده، اعدام‌ها و جنگ، مسئله قطع اینترنت جهانی در نگاه نخست ممکن است موضوعی فنی یا موقتی به نظر برسد. اما اگر دقیق‌تر نگاه کنیم، درمی‌یابیم که اینترنت صرفاً یک ابزار ارتباطی نیست؛ بلکه به بخشی از زیرساخت زندگی روزمره، آموزش، ارتباطات، خدمات و مشارکت اجتماعی تبدیل شده است. جمعی از فعالان حقوق کودک با بررسی آثار این خاموشی طولانی می‌گویند محدودشدن اینترنت می‌تواند آثار گسترده‌تری از آنچه در ابتدا به نظر می‌رسد بر جای بگذارد؛ به‌ویژه برای کودکان که از آسیب‌پذیرترین گروه‌های اجتماعی هستند.

خانه ساخته شد، محله نــــــــه

| پیام ما | ساعت هفت صبح در شهرک حاشیه شهر صف‌های طولانی اتوبوس و سواری‌های کرایه به سمت مرکز شهر شکل می‌گیرد. مادری که فرزندش را به مدرسه فوتبال در شهر می‌برد، می‌گوید نزدیک‌ترین زمین‌بازی استاندارد در شهرکی که خانه‌شان در آنجا قرار دارد، وجود ندارد. این تصویر که سال‌هاست در شهرک‌های مسکن مهر و نهضت ملی مسکن تکرار می‌شود، حالا در آن‌سوی جهان نیز نگرانی سیاست‌گذاران را برانگیخته است؛ تا جایی که دولت بریتانیا ژانویه امسال سندی منتشر کرده تا از تکرار همین تجربه در ساخت ۱.۵ میلیون خانه جدید خود جلوگیری کند.

درس و ترس

خیلی وقت است که مدارس دیگر حضوری نیستند و کلاس درس در یک صفحه موبایل خلاصه می‌شود. برگزارنشدن امتحان دبستانی‌ها و مجازی‌شدن امتحانات پایه هفتم تا دهم هم تیرخلاص را به پیکر آموزش زد و بی‌رغبتی کودکان به درس‌خواندن را افزایش داد. اما حالا دیگر آسیب‌ها تنها به افت تحصیلی دانش‌آموزان محدود نمی‌شود و نگرانی به انزوا و دوری بچه‌ها از فضای مدرسه و ازدست‌دادن حلقه‌های دوستی و همچنین دسترسی بیش از حد و بدون کنترل آنها به فضای مجازی است؛ زیرا والدین به هوای آنکه پلتفرم‌های داخلی محدودیت‌های بیشتری دارد بدون هیچ مراقبتی آنها را در این فضا رها کرده‌اند. در این میان خود دانش‌آموزان هم مشتاق بازگشت به مدرسه‌اند و می‌خواهند زندگی عادی خود را از سر بگیرند.

روستا زنده است اگر بگذاریم

جشن ملی بوم‌گردی‌ها، برای بوم‌گردی‌های کرمان آورده‌ای نداشت

اولین دوره از جشن ملی بوم‌گردی‌های ایران در حالی دوم خردادماه ۱۴۰۴ در کرمان به کار خود پایان داد که برگزارکنندگان آن را آغاز مسیری تازه برای توسعه گردشگری بومی و حتی گامی در مسیر جهانی‌شدن این حوزه توصیف کردند؛ اما با گذشت یک سال از این جشن سؤال این است که این جشن ملی چه آورده‌ای برای بوم‌گردی‌ها و گردشگری کرمان داشته است؟

نگرانی از مرمت نمایشی

پس از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران، آسیب به بناهای تاریخی کشور بارها تیتر رسانه‌ها بوده است، اما این آثار همچنان در وضعیتی قرار دارند که از بحران خارج نشده‌اند. در روزهایی که آتش‌بسی شکننده برقرار است و سایه احتمال درگیری دوباره همچنان وجود دارد، میراث‌فرهنگی با یک تصمیم دشوار روبه‌روست: مرمت فوری یا حفاظت و تثبیت وضعیت موجود. تصمیمی که درباره آن اجماع وجود ندارد؛ گروهی از کارشناسان بر سرعت در بازسازی تأکید دارند و گروهی دیگر هشدار می‌دهند شتاب در مداخله می‌تواند به حذف داده‌های تاریخی و آسیب به اصالت بناها منجر شود.