«دماوند» پای در بند ویلاسازان

دبیر کارگروه محیط زیست اتاق فکر توسعه مازندران: کوه خواری، یکی از مشکلات بزرگ محیط زیست کشور است

دماوند اما هنوز همان دیو سپید پای در‌بندی است که خم شدن قامت خود را به نظاره نشسته و چشم انتظار یک برنامه حفاظتی مانده. هشدارها از چند سال پیش شروع شد، هشدار درباره معدن کاوی و ویلاسازی که دماوند را ذره ذره از پا در می‌آورد اما هیچ کدام راه به جایی نبرد.

دماوند بلندترین کوه ایران که به عنوان میراث طبیعی در فهرست آثار ملی ایران نیز ثبت شده است این روزها با مشکلات زیادی از جمله کوه‌خواری مواجه است و نیاز دارد که بیش از پیش از آن حفاظت شود. 

کیخسرو یزدانی فعال محیط زیست با بیان اینکه متاسفانه در حال حاضر بخش‌هایی از دماوند شکاف خورده است، می‌گوید: تصمیمات اتخاذ شده برای حفاظت از دماوند باید ضمانت اجرایی داشته باشد و یک عزم ملی برای آن ایجاد شود. همچنین در این رابطه عزیر عابسی دبیر کارگروه پسماند و محیط زیست اتاق فکر توسعه و تعالی مازندران با اشاره به اینکه بزرگترین مشکل زیست محیطی امروز موضوع زمین خواری، جنگل‌خواری و کوه خواری است، تصریح کرد: به طور مثال پای دماوند، در جنگل‌های کلاردشت ویلا سازی انجام شده که تمامی این عوامل موجب از بین رفتن محیط زیست می شود.

به گفته عابسی خسارت حمله به کوه و جنگل را به وفور مشاهده می‌کنیم؛ نمونه آن در جاده هراز قابل مشاهده است که چقدر برداشت مخلوط از کوه صورت می گیرد.

فاطمه کاظمی فعال محیط زیست پیش از این به پیام ما گفته بود: « کوه خواری عملا جرم محسوب می‌شود، چراکه طبق اصل45 قانون اساسی کشورمان، کوه، جنگل، دریا جزو منابع ملی هستند و هیچ فردی حق تعرض به آنها را ندارد. اما متاسفانه خیلی از این‌ها با اموری همچون لابی‌گری و دور زدن قانون مجوز می‌گیرند و در حقیقت باید گفت فعالیت این افراد غیرمجاز و دارای صورت قانونی است.»

منطقه مورد تعرض جزو مناطق حفاظت شده نیست

یزدانی این عضو انجمن دوستداران دماوند کوه با بیان اینکه متاسفانه سازمان حفاظت محیط زیست حدود ۱۰ سال گذشته از ارتفاع ۴۲۰۰ متر تا قله را منطقه حفاظت شده در دماوند اعلام کرد، می‌گوید: منطقه‌ای که به عنوان منطقه حفاظت اعلام شده بخش مرده دماوند است و نیاز کمتری به حفاظت نسبت به ارتفاعات پایین‌تر آن دارد. برای مثال زمین‌خواری‌، ویلاسازی، معدن‌کاوی، چرای بیش از حد دام و انواع دیگر آسیب‌های زیست محیطی در ارتفاع زیر ۳۸۰۰ متر رخ می‌دهد که متاسفانه در محدوده منطقه حفاظت شده نیست.

نمی‌توان گفت که سازمان حفاظت محیط زیست از این مشکلات آگاه نیست و نمی‌داند که چه منطقه‌ای به حفاظت بیشتری نیاز دارد بنابراین لازم است که ارتفاع منطقه حفاظت شده تغییر پیدا کند و از ارتفاع حدود ۲۵۰۰ متری به بالا به منطقه حفاظت شده تبدیل شود چرا که آسیب‌های دماوند به این محدوده مربوط است. 

ویلاهایی که 

د‌ر د‌ماوند‌ می‌رویند‌

پای د‌لالان ویلاسازی که به هر منطقه باز شد‌ باید‌ فاتحه محیط زیست آنجا را خواند‌.

آنطور که قانون گزارش می‌دهد د‌ماوند‌ د‌ر این‌ سال‌ها به جولانگاه د‌لالان تبد‌یل شد‌ه است، ویلاهای غیرمجازی که یکی پس از د‌یگری سبز می‌شوند‌ و نفس‌های د‌ماوند‌ را به شماره اند‌اخته‌اند‌.عباس محمد‌ی، مد‌یر گروه د‌ید‌ه‌بان کوه د‌رباره موج ویلاسازی د‌ر د‌ماوند‌ می‌گوید‌:« د‌ر روستای ناند‌ل د‌ماوند‌ د‌شتی به‌نام آلویون وجود‌ د‌ارد‌ که د‌و د‌هه گذشته د‌ر آن هیچ بنایی وجود‌ ند‌اشت و پروانه بهره‌برد‌اری از مرتع د‌ر آنجا صاد‌ر می‌شد‌. اما د‌ر طی 15 سال گذشته، برخی آمد‌ند‌ و مذاکراتی با اد‌اره برق انجام د‌اد‌ند‌ که به این منطقه خد‌مت‌رسانی کند‌؛ تیرهای برق یکی پس از د‌یگری د‌ر این منطقه سبز شد‌ د‌رحالی‌که اجازه انجام چنین کاری را ند‌اشتند‌. پس از این اتفاق بود‌ که ویلاها د‌ر د‌شت روید‌ند‌ و هر روز شاهد‌ افزایش آن‌ها بود‌یم. البته یک‌بار اد‌اره جنگل‌ها و مراتع؛ تعد‌اد‌ی از ویلاها را طبق قانون تخریب کرد‌ اما شوربختانه د‌وباره ویلاسازی رونق گرفت».

اکنون نبض حیات د‌ماوند‌ کند‌ می‌زند‌، امروز شاید‌ فرصت نجات آن باشد‌ اگر د‌ر تمامی د‌ستگاه‌ها عزم و اراد‌ه‌ای برای نجات آن باشد‌. چرا که یک ارگان به‌تنهایی نمی‌تواند‌ کلید‌ حل مشکلات د‌ماوند‌ باشد‌.