پیام ما؛ رسانه توسعه پایدار ایران

شعر

۲۴ شهریور ۱۳۹۵، ۰:۱۰

ساختار شکنی
من مست تو تریاکی! ما را که برد خانه
از وزن بیرون می زنم
که اگر همینطور ادامه دهم
از خرابه ها سردرمی آورم

گریز از مرگ
می گویند:هر اتاقی مرکز جهان است
گفتم که همه ی امکانات
از آن مرکز نشینان است..!

مولوی
این است استدلال درختان
فصل زیبایی است زمستان
بیهوده نیست که گفته اند:
پای استدلالیون چوبین بود.

درخواست
شیرین من!
اوقاتت را تلخ نکن
خسرو بولدوزر و پیکور دارد
ومن تیشه
لطفا در تصمیمت امکانات ما را لحاظ کن

درخت مو
ما احمق هستیم
(رییس اداره ی ما اینگونه فکر می کند..!)
دائم به سر کچل ما نگاه می کند
و می گوید:
تو مو می بینی و من پیچش مو !

آپارتاید
کود حیوانی قیمتی است
اما کود انسانی
چرا اینقدر تبعیض قائل می شوید؟

وصیت نامه
این وصیت نامه ی من است:
عزیزانی که شرکت می کنید
در مراسم تشعیع جنازه
لطفا از سرعت خود بکاهید.

قند پارسی
نمک که می ریزی
حیران می مانند میان خنده و گریه
زخمهایم لبخند ژکوند می زنند

دریایی پری
دیگر نمی توانم دل به دریا بزنم
دزدان دریایی اینبار
دریا را دزدیده اند

مرگ مولف
عزراییل عزیز !
من کمی دیر به دنیا آمده ام
پس با اجازه کمی دیر از دنیا می روم

کرامات!
لوح تقدیر ها و نشان های افتخار
دیوار اتاقم را پوشانده است
مانده ام به چه تکیه کنم؟!

من و تو
ما دوستان گرمابه و گلستانیم
در گلستان سعدی می خوانیم
در گرمابه آواز
با اینهمه شرمنده ام رفیق!
من تنها در تابوت خودم خوابم می برد

ایستگاه
آنکه فرمان ایست می دهد
یا دلتنگ توست
یا آتش سیگاری می خواهد
تو چرا فرار را برقرار ترجیح داده ای؟!

گشت ارشاد
کلاغ ها برنزه کرده اند
انارها رژ لب زده اند
گوزن ها پاشنه بلند پوشیده اند
بیدهای مجنون
دم اسبی زده اند..!
پس این گشت ارشاد
چه کسی را ارشاد می کند؟!

متولد ماه مهر
تاریخ انقضای این شعر
تا آخر مهر ماه است
لطفا اگر دیرتر به دستتان رسید
میل نفرمایید!
مسموم می شوید

اکبر خدادادی

به اشتراک بگذارید: