هجوم کاربران ایرانی به صفحه بازیکن فرانسوی
اولین بار نبود

شنبه شب در دقایق اولیه بازی فینال «جام ملت‌های اروپا» ۲۰۱۶ بین تیم های فرانسه و پرتغال، «دیمیتری پایت» و «کریستین رونالدو» با هم برخورد کردند و این برخورد منجر به آسیب دیدگی رونالدو شد. رونالدو تلاش کرد بازی را ادامه دهد اما نتوانست و در حالی که از درد اشک می‌ریخت، زمین را ترک کرد.
اندک زمانی پس از این اتفاق، در حالی که هنوز بازی جریان داشت، کاربران ایرانی با فحاشی در زیر پست‌های اینستاگرام پایت، اعتراض خود را نشان دادند.
البته تعداد حملات به صفحه اینستاگرام پایت زمانی شدت گرفت که «عادل فردوسی پور» در حین گزارش بازی در «برنامه 90»، به این موضوع اشاره کرد و گفت:«گویا هم‎وطنانمون هم حسابی از خجالت پایت دراومدن در صفحه اجتماعی اش، آخه چه کاریه این کار.»
اگرچه فردوسی پور تلاش داشت به مخاطبانش تذکر دهد که این روند صحیح نیست اما هشدار وی باعث شد هجوم به صفحه دیمتری پایت شدت بیش تری پیدا کند و حتی یک روز بعد از پایان بازی های جام ملت های اروپا، تفریح ایرانی‌ها در صفحه پایت تمام نشود.
آخرین پست وی از بازی‌ فینال، ۳۶۰هزار کامنت دریافت کرده که بیش تر این کامنت‌ها از سوی ایرانی‌هایی است که پایت را مورد فحاشی قرار داده‌اند؛ به زبان فارسی و انگلیسی دست و پا شکسته. البته پیام‌های کاربران ایرانی به یک پست ختم نشده بلکه آن‌ها زیر عکس‌های قبلی این بازیکن فرانسوی نیز اظهار نظر کرده‌اند.
اگرچه بیش تر پیام ها توهین آمیز هستند اما عده‌ای از ایرانی‌ها هم تلاش کرده‌اند تا توهین‌کننده‌ها را نصحیت کنند و برخی دیگر هم فضا را مناسب برای تبلیغ صفحه خود دیده‌اند و به دنبال فالوئر به صفحه پایت آمده‌اند.
کامنت نویسی کاربران ایرانی با بازتاب گسترده ای در رسانه های جهانی مواجه شده است، به ویژه عبارت «son of a dog». ولی دیمیتری پایت در صفحه اینستاگرامش هیچ واکنشی به کامنت ها نشان نداده است.
این نخستین بار نیست که کاربران ایرانی صفحه شبکه اجتماعی شخصیت‌ها یا حتی سازمان‌های شناخته شده را مورد هجوم و فحاشی قرار می‌دهند. صفحه«لیونل مسی»، بازیکن تیم ملی آرژانتین تاکنون سه بار مورد حمله کاربران ایرانی قرار گرفته است؛ اولین حمله به وی در زمان قرعه کشی «جام جهانی» ۲۰۱۴ رخ داد. دومین بار زمانی بود که مسی در بازی ایران-آرژانتین، در دقیقه ۹۱ به ایران گل زد. اما سومین بار زمانی این اتفاق افتاد که این بازیکن آرژانتینی در صفحه اینستاگرامش با انتشار عکسی از خود و «آنخل دی ماریا»، دیگر بازیکن آرژانتینی، ورود وی را به اینستاگرام تبریک گفت. بسیاری از کاربران ایرانی تصور کردند این تصویر مربوط به بازی ایران و آرژانتین است و به همین دلیل بار دیگر با استفاده از الفاظ رکیک و تبلیغ تخلیه چاه، به او حمله کردند.
«فرناندا لیما»، مجری قرعه کشی جام جهانی ۲۰۱۴ هم از حمله ایرانی‌ها در امان نماند چرا که نوع پوشش او باعث شد تلویزیون ایران مراسم قرعه کشی را سانسور کند. اگرچه لیما معنی بسیاری از پیام‌های توهین‌آمیز را متوجه نشده بود اما در کل فهمید که نوع پوشش او مشکل بوده است و در پیامی قول داد که در آینده لباس پوشیده‌تری بر تن ‌کند.
فوتبال تنها زمینه علاقه مهاجمان اینترنتی نیست؛ «لوران فابیوس»، وزیرامورخارجه وقت فرانسه، سیاست‌مداری بود که صفحه فیس بوکش در سال ۱۳۹۲ مورد هجوم کاربران ایرانی قرار گرفت چرا که ایرانی‌ها او را مقصر به نتیجه نرسیدن مذاکرات هسته‌ای در آن زمان می‌دانستند.
صفحه فیس بوک «آژانس فضایی امریکا» (ناسا) هم یک بار مورد هجوم کاربران ایرانی در سال ۲۰۱۲ قرار گرفت. البته با این تفاوت که ناسا خطا یا اشتباهی انجام نداده بود بلکه شایعه‌ای که هیچ مبنای علمی نداشت، در بین ایرانی‌ها پخش شده بود که در ۲۱ دسامبر همان سال پایان دنیا است. اما وقتی دنیا تمام نشد، برخی از فعالان ایرانی‌ فضای مجازی، ناسا را مقصر اصلی باور غلط خود دانستند!
حمله به صفحه‌های اجتماعی، پدیده‌ای جدید نیست و نمی‌توان این موضوع را تنها به ایران محدود کرد بلکه این اتفاق در نقاط مختلف دیگر دنیا هم رخ می‌دهد. به تازگی بسیاری از کاربران توییتر به «هدر واتسون»، بازیکن تنیس بریتانیایی که در بازی‌های «ویمبلدون» باخت، توهین کردند که واتسون باز کردن توییتر را مثل «خود تنبیه» کردن معرفی کرد.
«ثابت امینی»، تحلیل گر شبکه‌های اجتماعی و وبلاگ نویس در زمینه امنیت دیجیتال می گوید که هجوم به صفحه‌های شبکه‌های اجتماعی تنها مختص ایرانی‌ها نیست:«این اتفاق برای افراد معروف در سراسر دنیا می‌افتد و خیلی از هنرمندان هدف این حملات قرار می‌گیرند.»
امینی به حمله کاربران توییتر به «سوزان» دختر «رابین ویلیامز»، کمدین معروف هالیوودی که خودکشی کرد، اشاره می‌کند و می‌گوید: «این حملات باعث شد تا مدتی وی توییتر را ترک کند.»
این موضوع سبب شد تا توییتر اعلام کند که قوانین خود را بررسی می‌کند تا جایی برای فحاشان در این شبکه اجتماعی باقی نگذارد.
امینی تاکید می‌کند: «این اتفاق در همه جای دنیا شایع است اگرچه ممکن است شدت آن در ایران بیش تر باشد که دلیل آن می‌تواند عدم فرهنگ‌سازی توسط دولت و هم چنین تازه بودن شبکه‌های اجتماعی در ایران باشد.»
شبکه‌های اجتماعی به افراد اجازه می‌دهند که چهره و هویت واقعی خود را پشت اکانت پنهان و جسورانه‌تر اقدام کنند و حتی گاهی چهره‌ای را که همیشه در جامعه پنهان می‌کنند، راحت‌تر با نقاب شبکه‌های اجتماعی به معرض ظهور بگذارند: «اصولا افراد با پروفایل جعلی یا ناشناس این کار را انجام می‌دهند چون احساس امنیت می‌کنند. در حقیقت، افراد در دنیای مجازی به دلیل مجازی بودن، کارهایی را انجام می‌دهند که در دنیای واقعا احتمال انجام آن ها توسط همان افراد خیلی کم تر است.» اگرچه با گزارش دادن اکانت‌های جعلی و مزاحم در شبکه‌های اجتماعی مختلف، از جمله فیس‌بوک، توییتر و اینستاگرام، می‌توان آن‌ها را مسدود کرد اما زمانی که حجم هجوم‌ها زیاد است، این کار عملا غیرممکن می‌شود.
به گفته امینی، راه حل فنی برای مقابله با این هجوم‌ها به جز گزارش و مسدود کردن حساب کاربران وجود ندارد. او معتقد است: «به طور کلی این مشکل با کار فرهنگی و زمان حل می‌شود تا ترفندهای فنی.»