مردی با ردپایی سبز





مردی با ردپایی سبز

۲۳ شهریور ۱۴۰۴، ۱۶:۴۴

در ژانر مستندهای با محوریت محیط‌زیست گاهی شیوه ساخت با تکیه بر روایت آماری در میزان تخریب محیط‌زیست آن‌چنان تأسف‌بار است که درنهایت مخاطب را منفعل و مأیوس می‌کند‌. اما در این میان گاهی برخی آثار تأثیر مثبتی از خود برجای می‌گذارند و به‌نوعی الگویی رفتاری در حفظ محیط‌زیست برای مخاطب و تماشاگر خود می‌شوند. مستند «مرد بی‌تأثیر» (No Impact Man) برخلاف نام خود، از همین دست مستندهای تأثیرگذار است. این مستند ساخته «لورا گابرت» و «جاستین شاین» یکی از آن تجربه‌های سینمایی است که بیش از آنکه به‌دنبال ارائه آمار و نمودار باشد، مخاطب را به سفری درونی می‌برد. فیلم روایت «کالین بیوِن»، نویسنده‌ای نیویورکی، است که تصمیم می‌گیرد برای یک سال با همسر و دختر خردسالش به شیوه‌ای زندگی کند که هیچ ردپایی از تخریب محیط‌زیست بر جای نگذارد. این انتخاب به‌معنای چشم‌پوشی از بسیاری از راحتی‌های بدیهی زندگی شهری است؛ از مصرف برق و یخچال گرفته تا بسته‌بندی‌های یکبارمصرف و رفت‌وآمد با خودرو.

آنچه فیلم را ارزشمند می‌کند، نه‌فقط جسارت این انتخاب افراطی، بلکه تأثیری است که بر مخاطب می‌گذارد. تماشاگر در جریان روایت آرام و صادقانه فیلم به‌تدریج درمی‌یابد که بحران محیط‌زیست پدیده‌ای انتزاعی و دور از دسترس نیست، بلکه با ساده‌ترین رفتارهای روزانه ما گره خورده است: خرید کردن، غذا خوردن، رفت‌وآمد و حتی شیوه روشن کردن چراغ خانه. فیلم بدون اینکه مستقیماً هشدار دهد یا آمارهای تکان‌دهنده ارائه کند، این حقیقت را پیش چشم ما می‌گذارد که بی‌توجهی به انتخاب‌های کوچک می‌تواند همانند رشته‌ای پنهان، به گره‌های بزرگ و خطرناک بدل شود.

هرچند پروژه بیوِن گاهی بیش از حد نمایشی به‌نظر می‌رسد و شاید برای بسیاری از مردم قابل‌اجرا نباشد، اما همین اغراق عامدانه، ما را وادار می‌کند تا پرسشی جدی از خود بپرسیم: تا چه اندازه حاضر به تغییر هستیم؟ 

فیلم با نمایش محدودیت‌ها و تضادهای درونی یک خانواده، نشان می‌دهد پیشگیری از معضلات محیط‌زیستی نه در آینده‌ای دور یا در تصمیمات کلان جهانی، بلکه همین‌جا و همین حالا، در انتخاب‌های ساده و روزمره هر فرد آغاز می‌شود.

«مرد بی‌تأثیر» درنهایت کمتر از آنکه نسخه‌ای عملی برای زندگی سبز ارائه دهد، تلنگری است بر وجدان جمعی ما؛ تلنگری که یادآوری می‌کند پیشگیری از بحران‌های محیط‌زیستی، تنها زمانی معنا می‌یابد که هرکس سهم خود را، هرچند کوچک و نامرئی، جدی بگیرد.

به اشتراک بگذارید:





نظر کاربران

نظری برای این پست ثبت نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیشترین نظر کاربران

زندگی در تعلیق

زندگی در تعلیق