ماجرای پراید و پرادو

علیجان غضنفری

بخش دوم
– آقا، قیمت این پرادو الآن چنده؟
لابد مدیر نمایشگاه دیده بود که از پشت پراید پیاده شدیم.نگاه تحقیر آمیزی به ما انداخت و گفت:«هیچی آقا، برین رد کارتون!»
پسرم را دیدم که از خشم می خواهد منفجر شود و الآن است که بپرد روی سر یارو. بلافاصله رفتم توی سینه اش و کشیدمش کنار و ملایم بهش گفتم:«آخه پدر، من و تو از پراید پیاده شدیم و یه راست رفتیم سراغ گرون ترین ماشین نمایشگاه. معلومه طرف فکر می کنه داریم دستش میندازیم. بعدشم حق با اونه. من و تو این جا چی کار می کنیم؟!
باید بریم سراغ بنگاه‌های معاملاتی ماشین‌های دست دوم اما تو به خرجت نمیره، این دفعه اگه می‌خوای سراغ این نمایشگاه‌ها بری، لااقل پراید و 50 متر جلوتر یا عقب‌تر پارک کن.
-: غلط کرده مرتیکه پول‌شناس خدانشناس، من نشونش میدم ببین کی بهت گفتم، من اگه یه روزم از عمرم مونده باشه، بالاخره یکی از این ماشینارو می‌گیرم!
راستش دلم خیلی براش سوخت، سعی کردم آرومش کنم.
-: آخه پسرم از دیوار راست که نمی‌شه بالا رفت، پرادو خریدن برای خودمون غیرممکنه، آدم عاقل برای کار غیرممکن اعتبار خودشو خرج نمی‌کنه؟!
-: حالا می‌بینی که من غیرممکنو ممکن می‌کنم!
نمایشگاه بعدی برعکس خیلی مودب جوابمون رو داد: – والله این که جلو همه پارکه 350 قیمتشه، همین مدل ارزون‌ترشم داریم یه نمونه 250، یکی دیگه‌ام همین مدل داریم که قیمتش صد و هشتاده.
-: این همه تفاوت قیمت از کجا میاد؟
از تغییراتی که توی موتور و گیربکسشون داده شده و یا اطاق و تجهیزات داخلی، سمند خودمونو ببین سه چهار نوع مختلفه و هر کدوم یه قیمتی داره، پرادو هم همینطور.
خونه که برگشتیم، لازم دیدم که جدی باهاش صحبت کنم، گفتم: خب پسرجون معلوم هست توی چه وهم و خیالی داری سیر میکنی؟ چشماتو درست باز کن و واقعیتو ببین، پولامون از 20 میلیون بالا نمیره و تو دنبال ماشین 200 میلیونی هستی؟ اگه تو سرت به جایی خورده خواهشاً منو دنبال خودت نکشون که کم‌کم مضحکه غریب و آشنا میشیم!
حدود دو هفته‌ای دیگه سراغ من نیومد، اما مشخص بود که یه کارایی داره می‌کنه، اما چه کاری من نمی‌دونستم. یه روز عصر من از کار آمده و مشغول استراحت بودم که سراسیمه و هیجان‌زده وارد شد، سلامی به مادرش داد و باعجله گفت: بابا خوابه یا بیدار؟! مادرش جواب داد: تازه ناهار خورده و خوابیده، خسته بود، یواش حرف بزن بیدارش نکنی.
من توی خواب و بیداری حرفاشونو می‌شنیدم، پسرم خودش رو بالای سر من رساند و شروع کرد صدا زدن: بابا! بابا بیدار شو، کارت دارم.
هرچی مادرش مخالفت کرد دست بردار نبود! من که مشاجره اونارو می‌شنیدم به مادرش گفتم: من بیدارم، بذار ببینم چی می‌گه؟!
-: بابا دیدی می‌گفتی ما نمی‌تونیم پرادو بخریم مگه اینکه معجزه‌ای اتفاق بیفته، حالا اون معجزه اتفاق افتاده به شرط آنکه تو مخالفت نکنی!
– بشین درست حرف بزن، ببینم چی میگی؟!
-: غلام شاه میرزا قبول کرده باغ خودمون روتوی روستا 200 میلیون بخره، اینم پول پرادو، اما بابا تو رو خدا نه نگو.
– این آقای وکیل چه نقشه‌ای تو سرش داره؟ اون که تا چهار ماه پیش از 50 میلیون بالاتر نمی‌رفت، هرچند من هیچ‌وقت قیمتی روش نگذاشتم و فقط می‌گفتم نمی‌فروشم.
-: نشنیدی؟ همین سه ماه پیش حکم شش دانگ یک شهرک تازه تاسیس رو برای یکی از اربابای جیرفت گرفته در برابر 500 میلیون حق‌الوکاله.
حالا 200 میلیونشو میده بابت گسترش باغ جلوی ویلاش، هیچ میدونی اگه این یه هکتار باغ ما بخوره سر باغ چند هکتاری و ویلای خودش، دیگه غلام شاه میرزا نیست، شدادبن عاد میشه و باغش هم بهشت شداد؟!
-لابد ما هم میشیم عمله‌ی ظلم شداد؟!
-: بس کن بابا اون خریداره و ما هم فروشنده، او هم راضی به این معامله شده تا تنور گرمه نون رو بچسبون، راستشو بخوای من معتقدم خدا آرزوهای ما رو دیده و حالام یه گوشه چشمی بهمون انداخته، پس خواهشاً خرابش نکن.
-خرابش نمی‌کنم بابا، اما ما اونقدر سمن داریم که یاسمن توش گم میشه! یکیش همین مساله خونس، اگه این خونه کلنگی رو تعمیر کنیم بهتره یا ماشینی که چشم غریب و آشنا را به روی ما باز میکنه؟!
-: بابا خواهش میکنم، چیزی نگو، بذار یه بارم شده ما لذت سوار شدنِ یه ماشین شاسی‌بلند رو احساس کنیم، رحیم درویش کیخسرو می‌گفت، فلانی نمیدونی رانندگی با این پرادو چه کیفی به آدم میده، شاسی‌های بلندش طوری بهت ابهت میده که فکر میکنی سلطان جاده تویی، به هر ماشینی که میرسی به طور طبیعی خودشو کنار میکشه و بهت راه میده، آن هم نه از ترس، از روی احترام و تو آن بالا، پشت فرمان از غرور لبریز میشی.
ادامه دارد …