در حاشیه طرح استمرار صلاحیت نمایندگان مجلس نهم / خزان بهارستان

متنی که اخیراً روی خبرگزاری های مختلف قرار گرفته خبر از پیشنهاد طرحی توسط برخی نمایندگان مجلس شورای اسلامی و تصویب آن با 125 رأی موافق، 54 رأی مخالف و 8 رأی ممتنع می دهد. طرحی که توسط محمدرضا پور ابراهیمی به نمایندگی از جمعی از همقطاران خود در مجلس مطرح کرده است.
مطابق این طرح«در صورت ثبت نام نمایندگان فعلی مجلس شورای اسلامی برای دوره بعد صلاحیت آنان برای نمایندگی استمرار می یابد؛ مگر آن که شورای نگهبان در جلسه رسمی خود تا 15 روز قبل از شروع تبلیغات انتخاباتی به استناد اسناد و مدارک معتبر عدم احراز را اعلام نمایند. بر این اساس سایر عوامل اجرایی یا نظارتی حق اظهار نظر در خصوص صلاحیت افراد را ندارند.»(سایت الف، 8 اردیبهشت 1394)
این خبر به ویژه ذکر نام دکتر پور ابراهیمی نماینده مردم کرمان و تأیید ایشان مبنی بر این که:«به این مصوبه رأی مثبت داده ام.» ( روزنامه پیام ما،15 اردیبهشت 1394) برای کرمانیان حائز اهمیت است.
پور ابراهیمی همان نامزد خوش زبان و سخنوری است که برای نمایندگی مجلس هشتم اعلام نامزدی کرد و با احاطه ای که بر مسائل اقتصادی و تسلطی که بر سند توسعه استان کرمان داشت و به خاطر منش دانشگاهی اش توانست طیف وسیعی از جوانان گروه های مختلف را جذب خود کند. سخنرانی هایی در قالب دیسکت در اطراف و اکناف شهرستان در سطح وسیع توزیع شد. سخنرانی های مهیج انتخاباتی که خبر از حضور نامزدی با چهره جدید و تفکری صرفاً اقتصادی در کرمان می داد. تفکری که نه از جانب اصلاح طلبان بلکه از سوی اصولگرایان مورد نقد شدید قرار گرفت. ادبیات اقتصادی پور ابراهیمی و جوانی و دکترای مدیریت مالی باعث شد که از او نامزدی دوست داشتنی ساخته شود و حتی برخی تحلیلگران او را با سیدحسین مرعشی مقایسه کنند. اما در شرایطی که می رفت هواداران او با تک رأی های خود عنوان جوان ترین نماینده مجلس را نصیب او کنند و در سن 37 سالگی بر کرسی های بهارستان بنشانند، با یک رد صلاحیت کاملاً غیر متعارف از صحنه رقابت ها حذف شد.
پور ابراهیمی پنج شنبه قبل از انتخابات در شرایطی که فرصت هیچ گونه اعتراضی نبود و کمتر از بیست و چهار ساعت به آغاز فرایند اتخابات باقی مانده بود رد صلاحیت شد تا طومار رؤیای هواداران او را در هم بپیچد و از دیگر سو با بازماندن دکتر فدایی از راه یابی به مجلس، ترکیب شگفت انگیز (کریمی- کرمی) نمایندگی مردم کرمان و راور را در اختیار بگیرد.
این در حالی بود که پور ابراهیمی از لحظه ثبت نام تا شب انتخابات بارها رد و تأیید صلاحیت شده بود. اما همین نامزد در دوره نهم انتخابات مجلس شورای اسلامی با تأیید صلاحیت از جانب شورای نگهبان با کسب بیش از 102 هزار رأی معادل 69/36 درصد آرا به همراه محمد مهدی زاهدی به مجلس راه یافت.
شنیدن این خبر که پور ابراهیمی یکی از نمایندگانی شده که استمرار صلاحیت خود را از شورای نگهبان بخواهند عجیب به نظر نمی رسد. چرا که او خود را قربانی نظارتی می بیند که چهار سال نمایندگی مجلس را از رزومه اش بازگرفته است. اما این که آیا نماینده مجلسی که باید از کیان ملت دفاع کند یا فقط در خصوص حق خود و گرفتن امتیاز بیش تر چانه زنی کند نکته ای است که باید به آن پرداخته شود.
طبق اصل نوزدهم قانون اساسی«مردم ایران از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوی برخوردارند». حال چه شده که نمایندگان ملت قانونی متفاوت و خلاف قانون اساسی را بر خود می پسندند؟ کاش این امکان وجود داشت تا از تک تک این 125 نماینده موافق طرح استمرار پرسید که چه دلیلی باعث تصویب این قانون تبعیض آمیز شده است؟
البته بخش دوم این پیشنهاد مبنی بر این که:«شورای نگهبان در جلسه رسمی خود تا 15 روز قبل از شروع تبلیغات انتخاباتی به استناد اسناد و مدارک معتبر عدم احراز را اعلام نمایند…» اشاره به حقی است که نه تنها در خصوص نمایندگان کنونی که در حق همه نامزدها باید اجرایی شود تا هم فرصت اعتراض به رأی شورای نگهبان باقی باشد و هم نامزد رد صلاحیت شده حد اقل متحمل ضرر مالی نشود.
اما تافته جدا بافته بودن و تقسیم قوانین به قانون «ما» و «دیگران» خلاف شرع و قانون اساسی و آرمان های انقلاب است و اگر این گونه رفتارها در مجلس ادامه داشته باشد، خدای ناکرده باید گفت:«خزان بهارستان» فرا رسیده است.