راحیل حسینیان
روزنامه نگار
راحیل حسینیان
۲۵ مرداد ۱۴۰۳
روزگار سپریشدۀ دفتینسازی
«دفتین» که حالا در گوشۀ صندوقچهها خاک میخورد و نسل جدید خانوادهها با آن و کاربریاش بیگانه هستند، روزگاری از سرمایههای یک بافندۀ فرش بود. در خانوادههایی که قالیبافی در آن موروثی بود، دفتینهای زیادی هم دیده میشد که برخی میراث پدربزرگ بودند. دفتینسازان هم هنرمندانی بودند که دفتین را با چوب و فلز و چاشنی صبر و دقت درست میکردند.
راحیل حسینیان
۱۷ مرداد ۱۴۰۳
روانداز خنک تابستانی
روانداز همیشگی روزهای بلند و کشدار تابستانی در خانۀ مادربزرگ، شمدهای رنگارنگ بود؛ رواندازی که حالا برای نسل جدید اسمی ناآشناست. شمد که بیشتر آن را بهعنوان یکی از صنایع دستی استان یزد میشناسیم، نوعی پارچۀ نازک است که در بافت آن، نخپنبه یا ابریشم مصنوعی ویسکوز به کار رفته است و بهعنوان روانداز تابستانی استفاده میشود.
راحیل حسینیان
۳ مرداد ۱۴۰۳
آجیدهدوزی؛ نقش زیبای دستدوز
صنایعدستی هر شهر سوغات همان دیار هم بود. البته تا قبل از اینکه پای چینیها به بازار صنایعدستی باز شود. مسافرانی هم که به کرمان سفر میکردند، با خود تکهای از هنر «آجیدهدوزی» را بهعنوان سوغات میآوردند. آجیدهدوزی، دوخت ریز و ظریف بر روی پارچهای دولایه با لایۀ نازكی از پنبه است که قدمت آن به روزگار هخامنشیان میرسد.
راحیل حسینیان
۲۷ تیر ۱۴۰۳
تنور خاموش تنورسازان
تنورسازی با تمام قدمتی که در گوشه و کنار کشور دارد، این روزها یک هنر فراموششده است؛ یک شغل خاکگرفته که هیچ طرفداری ندارد. عطر نان پختهشده در تنورهای گلی هم فقط در حافظۀ موسپیدکردهها مانده. پیش از این در خانههای روستایی، اتاق ویژۀ تنور و پخت نان قرار داشت و معمولاً هفتهای یكبار نان و كلوچه در این تنور پخته میشد.
راحیل حسینیان
۲۰ تیر ۱۴۰۳
رسم عاشقی
«علامتکشی» قزوین یکی از آیینهای مردمی ایام محرم و صفر است که بهتازگی در تقویم ملی رویدادهای گردشگری کشور ثبت شدهاست؛ اتفاقی که میتواند به رونق گردشگری در قزوین هم منجر شود. شیوههای سوگواری اقوام مختلف در ایام محرم و صفر، ارزشهای آیینی و ملی دارد که معرفی و ثبت آنها در تقویم گردشگری میتواند عاملی برای جذب گردشگران بهویژه گردشگران خارجی باشد.
راحیل حسینیان
۱۳ تیر ۱۴۰۳
آیین تعزیه، تنها مخاطب هنر زرهبافی
تا چند روز دیگر با آغاز ماه محرم، آیین تعزیه دوباره رونق میگیرد و میهمان مراسم تعزیه میشویم. هنر «زرهبافی» هم با مراسم تعزیه پیوند دیرینه دارد و یکی از بازارهای اصلی زرهبافی همین لباسهای تعزیه است. زره، تنپوشی از مفتولهای فلزی است که در زمان قدیم از سوی سربازان استفاده میشد و بعدها برای اجرای آیین تعزیه راه خودش را ادامه داد.
راحیل حسینیان
۶ تیر ۱۴۰۳
دستبافتههای ارغوانی
بافتههای چوبی به هر بخشی از این سرزمین که میرسد، خودش را با اقلیم همسو و سازگار میکند و اسمی متفاوت میگیرد. در همدان به «مرواربافی»، در گیلان به «حصیربافی» و در برخی دیگر از شهرهای شمالی به «بامبوبافی»، در شوش به «ترکهبافی»، در مراغه به «چمبافی» و در لرستان به «درجبافی» معروف است. در آذربایجان شرقی از درخت «موسون»، در مرند از ساقۀ گندم، در خراسان جنوبی از بید، بادامک و گز بافتههای چوبی تولید میشود. درختان خودروی ارغوان در منطقۀ هورامان کردستان سبب شده تا هنر ارغوانبافی با این دیار پیوند دیرینه داشته باشد.
راحیل حسینیان
۲۳ خرداد ۱۴۰۳
دستبافتههایی با ترکههای ارغوانی
هنر مرواربافی بیشتر به سبدبافی یا ترکهبافی شناخته میشود. مروارها یا همان بیدهای سرخی که در ملایر میرویید، وقتی زیر دستان هنرمند میرفت بهشکل انواع و اقسام سبد یا لوازم کاربردی دیگر درمیآمد. حالا اما هنرمندان مروارباف هم در روزگاری که با هنرهای دستی نامهربانی میشود، از این هنر دست کشیدهاند.