راحیل حسینیان
روزنامه نگار
راحیل حسینیان
۲۴ آبان ۱۴۰۲
گچمهبافی، هنر دست زنان عشایر
استان کهگیلویه و بویر احمد به دلیل حضور عشایر، صنایع دستی متنوعی دارد که این روزها دیگر رونق گذشته را ندارد. صنایع دستی که با دستان هنرمند مردمان این منطقه ساخته میشود، بیشتر در خانهها ساخته میشود نه در كارگاههای توليدی صنايعدستی. فعاليت صنايع دستی نیز بیشتر در روستاها و بين عشاير اين استان مركزيت دارد. مردان در مراحل توليد این نوع صنايعدستی نقش پررنگی ندارند و بانوان و دختران سعی در زنده نگه داشتن هنرهای دستی دارند؛ هر چند برخی از این هنرها را فقط باید از مادربزرگها سراغ گرفت مثل «گچمهبافی» که این روزها سعی دارد به رونق گذشته بازگردد.
راحیل حسینیان
۱۷ آبان ۱۴۰۲
شیشهگری؛ دمیدنی که از نا افتاد
هنر شیشهگری سنتی از جمله فعالیتهایی است که با رشد صنعت، مانند بسیاری از هنرهای دستی از رونق افتاد. چنانکه کارگاههای شیشهگری یکی پس از دیگری تعطیل شدند. هر چند در گوشه و کنار برخی شهرها هنرمندانی هستند که دمی در کوزه میدمند، ولی چراغ شیشهگری دیگر جانی ندارد و هنر صنعت شیشهگری که در مسیر فراموشی است به ایدههایی برای احیا نیاز دارد.
راحیل حسینیان
۹ آبان ۱۴۰۲
چراغ خاموش «متقالبافی»
بسیاری از مشاغل سنتی و صنایع هنری ایران با آن قدمت چند هزار ساله که ریشه در آب و خاک و ذهن و قلب تکتک ما دارند، این روزها صدای نفسهای آخرشان را میشنویم و میروند تا برای همیشه در آلبوم خاطرات و تاریخ ایران جا پیدا کنند و فقط با فهرست طولانی از صنایع دستی فراموش شده ایران روبهرو شویم. به فهرست بلندبالای صنایع دستی رو به فراموشی که نگاهی بیاندازیم، انواع و اقسام پارچهبافی را میبینیم؛ از کارتبافی گرفته تا زریبافی. همگی هم یک علت اصلی یعنی ورود دستگاههای نساجی عریض و طویل و دهها علت فرعی دارند. هنر متقالبافی هم از این قاعده مستثنی نیست؛ هنر پارچهبافی از الیاف طبیعی که این روزها در مزایای پوشاک الیاف طبیعی بسیار میشنویم.
راحیل حسینیان
۲۱ شهریور ۱۴۰۲
«ماشته»، هنر از یاد رفتهٔ عشایر
راحیل حسینیان
۸ شهریور ۱۴۰۲
روزگار «گلابتون» طلایی نیست
راحیل حسینیان
۳۱ مرداد ۱۴۰۲
«زنجیربافی» هنری که از یادها رفت
راحیل حسینیان
۲۵ مرداد ۱۴۰۲
«کوب»، دستبافتهٔ هفتهزار ساله
راحیل حسینیان
۱۶ مرداد ۱۴۰۲
غبار فراموشی روی گلیم «متکازین»