دموکرات‌ها با پیوند بحران‌ اقلیم و معیشت رأی گرفتند

دموکرات‌های طرفدار محیط‌زیست سه‌شنبه‌شب به قدرت رسیدند؛ موجی آبی کنترل سنا و مجلس نمایندگان را تغییر داد و چندین رقابت فرمانداری را به سود آن‌ها تمام کرد. رأی‌دهندگان به‌شدت بر هزینه‌های زندگی متمرکز بودند و کارشناسان می‌گویند دموکرات‌ها توانستند نگرانی درباره هزینه‌های زندگی را به افزایش قیمت انرژی، مراکز داده و تا حدی بحران اقلیمی پیوند بزنند. آن‌ها حتی ممکن است راهی برای شکل‌گیری «سیاست اقلیمی جدید» گشوده باشند.

نتایج انتخابات ضربه‌ای جدی به دونالد ترامپ بود؛ رئیس‌جمهوری که با آغاز جنگ با ایران، قیمت بنزین را در سراسر کشور افزایش داد و آسیب‌پذیری سوخت‌های فسیلی را آشکار کرد. این در حالی است که صنعت نفت آمریکا از زمان آغاز جنگ ۱۳۰ میلیارد دلار سود به دست آورده است. هزینه انرژی خانوارها نیز به دلایل مختلف، از جمله محدودیت‌های توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر، بلایای اقلیمی و رونق ساخت مراکز داده، به‌شدت افزایش یافت.

پیش از انتخابات، دموکرات‌هایی که به دیدگاه‌های «طرفدار اقلیم» شناخته می‌شوند، درباره چگونگی طرح این موضوع اختلاف نظر داشتند: آیا باید مستقیماً از تشدید بحران اقلیمی بگویند یا پیام خود را فقط بر هزینه‌های زندگی متمرکز کنند؟ برخی چهره‌های ارشد، از جمله گاوین نیوسام، درباره آنچه «سکوت اقلیمی» نامیده می‌شود هشدار داده بودند.

در نهایت، همان‌طور که یک تحلیل در روز چهارشنبه نشان داد، نتایج انتخابات بیانگر آن بود که «نامزدها می‌توانند با سیاست اقتصادی سبز پیروز شوند».

بر اساس تحلیلی که مؤسسه «اقلیم و جامعه» (Climate and Community Institute یا CCI) منتشر کرد، نامزدهای موفق «میان بحران هزینه‌های زندگی و بحران اقلیمی ارتباط برقرار کردند و نشان دادند همان بازیگران بد، از جمله شرکت‌های خدمات عمومی، شرکت‌های نفتی، مالکان بزرگ شرکت‌های مسکن و توسعه‌دهندگان مراکز داده، عامل هر دو بحران هستند.»

این تحلیل نشان داد نامزدهایی که بیشترین همسویی را با «سیاست اقتصادی سبز» داشتند، در ۳۹ مورد از ۵۶ رقابت فدرال مجلس نمایندگان و سنا که در آن‌ها شرکت کرده بودند، پیروز شدند؛ یعنی ۷۰ درصد رقابت‌ها. آن‌ها در سنا در ۶ مورد از ۷ رقابت و در مجلس نمایندگان در ۳۳ مورد از ۴۹ رقابت، معادل ۶۷ درصد، پیروز شدند. یوهانا بوزووا، مدیر اجرایی CCI، گفت: «نتایج نشان می‌دهد رأی‌دهندگان رهبرانی می‌خواهند که زندگی را مقرون‌به‌صرفه‌تر کنند، در برابر نخبگان از مردم زحمتکش دفاع کنند و اقلیم را بخش مهمی از این معادله بدانند.»

بیل مک‌کیبن، فعال محیط‌زیست و نویسنده، گفت اگرچه اقلیم در مرکز این انتخابات قرار نداشت، رأی‌دهندگان بر مسائل به‌هم‌پیوسته تمرکز کرده بودند. او گفت: «قیمت انرژی نقش مهمی داشت و جنگ در ایران هم همین‌طور؛ این دو به هم مرتبط‌اند. هر دو به راهبرد رئیس‌جمهور برای سلطه نفتی مربوط می‌شوند؛ راهبردی که مردم متوجه شده‌اند حماقتی پرهزینه است… [موج آبی] رد این تمرکز بر نفت به‌عنوان راه تأمین انرژی آینده بود.»

او افزود مراکز داده به یکی از مهم‌ترین محورهای خشم رأی‌دهندگان تبدیل شده بودند: «هیچ تردیدی نیست که این مهم‌ترین مسئله مشترکی بود که جمهوری‌خواهان، دموکرات‌ها و مستقل‌ها را به حرکت درآورد و آن‌ها را در یک جهت قرار داد.»

بحث درباره چگونگی صحبت از اقلیم در انتخابات ادامه خواهد داشت، اما اکنون توجه‌ها به این معطوف است که دموکرات‌ها پس از تشکیل کنگره جدید چگونه از موفقیت خود استفاده می‌کنند.

کنترل مجلس نمایندگان و سنا به دموکرات‌ها امکان می‌دهد تحقیقات را آغاز کنند و شاهدان و اسناد را احضار کنند. جرد هافمن، نماینده و ارشدترین دموکرات در کمیته منابع طبیعی مجلس نمایندگان، وعده داده است درباره افزایش سرسام‌آور سود شرکت‌های بزرگ نفتی در جریان جنگ با ایران تحقیق کند.

دموکرات‌های طرفدار اقلیم اکنون چندین مسیر برای پیشبرد برنامه خود دارند. ترامپ برای تصویب بودجه‌ها باید با دموکرات‌ها به توافق برسد و این موضوع به آن‌ها امکان می‌دهد مفاد اقلیمی را در بودجه بگنجانند. کنترل سنا نیز به دموکرات‌ها اجازه می‌دهد از انتصاب قضات فدرال، اعضای کابینه و مقام‌های رده‌پایین‌ترِ مخالف اقلیم جلوگیری کنند.

نتایج انتخابات ممکن است مذاکرات درباره لایحه بحث‌برانگیز اصلاح مقررات صدور مجوز را نیز تغییر دهد؛ لایحه‌ای که راه را برای پروژه‌های انرژی پاک و سوخت‌های فسیلی هموار می‌کند. با این حال، مک‌کیبن یادآوری کرد که نمایندگان تازه‌منتخب تا ژانویه کرسی‌های خود را تحویل نمی‌گیرند و بنابراین ممکن است این لایحه در رأی‌گیری ۹ نوامبر سنا به تصویب برسد.

مک‌کیبن از دموکرات‌ها خواست از اهرم بودجه برای بازگرداندن بودجه سازمان ملی اقیانوسی و جوی آمریکا (NOAA) و دیگر نهادهایی استفاده کنند که با کاهش شدید بودجه علوم اقلیمی روبه‌رو شده‌اند. او همچنین گفت شرکت‌های بزرگ نفتی برای تصویب قانونی تلاش می‌کنند که آن‌ها را از مسئولیت خسارت‌های اقلیمی مصون کند و دموکرات‌ها باید «سر و صدا به پا کنند و هر کاری از دستشان برمی‌آید برای متوقف کردن آن انجام دهند».

فعالان اقلیمی به مجلس نمایندگان راه یافتند

تعدادی از فعالان اقلیمی سه‌شنبه‌شب به کرسی‌های مجلس نمایندگان دست یافتند. در رقابتی نزدیک در حوزه ششم انتخابیه آریزونا، جوآنا مندوزا، نامزد دموکرات، پیروزی خود را در برابر خوان سیسکومانی، نماینده جمهوری‌خواه، اعلام کرد. سیسکومانی به پایان دادن به اعتبارهای مالیاتی انرژی پاک دوران بایدن رأی داده بود؛ در حالی که مندوزا در کارزار انتخاباتی خود بر سرمایه‌گذاری در انرژی پاک برای کاهش هزینه مصرف‌کنندگان برق تأکید می‌کرد. او همچنین از امنیت آبی، از جمله حفاظت از آب‌های زیرزمینی و پاک‌سازی مواد شیمیایی PFAS یا «مواد شیمیایی همیشگی» در آب آشامیدنی، حمایت کرده بود.

در رقابتی نزدیک دیگر در دره مرکزی کالیفرنیا، رندی ویگاس، استاد دانشگاه ۳۱ساله، پیروزی خود را در حوزه بیست‌ودوم انتخابیه کالیفرنیا در برابر دیوید والادائو، نماینده جمهوری‌خواه، اعلام کرد. ویگاس از رویکرد «همه گزینه‌ها روی میز» در حوزه انرژی حمایت می‌کرد؛ رویکردی که هم از مشاغل نفت و گاز پشتیبانی می‌کند و هم خواستار ایجاد مشاغل بیشتر در حوزه انرژی خورشیدی، زمین‌گرمایی و ذخیره‌سازی باتری است. ویگاس که فرزند مهاجران مکزیکی است، از تقویت حمایت‌های مربوط به گرما برای کارگران کشاورزی در شرایط افزایش دمای سالانه حمایت می‌کند. ترامپ پس از ورود به کاخ سفید، حمایت‌های فدرال از کارگران فضای باز در برابر گرما را متوقف کرد.

برَد لندر، دموکراتی که از حمایت بیشتر در برابر گرما برای کارگران فضای باز نیز پشتیبانی می‌کند، در حوزه دهم انتخابیه نیویورک، حوزه‌ای که به‌طور سنتی دموکرات است، پیروز شد. او با خط لوله گاز متان «نورت‌ایست ساپلای اِنهنسمنت» (Northeast Supply Enhancement) مخالفت کرده بود؛ خط لوله‌ای که کتی هوکول، فرماندار نیویورک، در دوران ترامپ پیگیری دوباره آن را آغاز کرد.

ویل لارنس، فعال اقلیمی ۳۶ساله و یکی از بنیان‌گذاران گروه محیط‌زیستی جوانان «سان‌رایز موومنت» (Sunrise Movement)، پیروزی خود را در یک حوزه انتخابیه رقابتی در میشیگان اعلام کرد. او در کارزار انتخاباتی خود از توقف موقت توسعه مراکز داده بزرگ در سطح ایالتی و فدرال حمایت کرده بود. با این حال، او اخیراً درباره پروژه‌های بزرگ انرژی پاک نیز ابراز تردید کرده است. به نوشته «گریست» (Grist)، سیاست‌های او از «معامله سبز نوین» که خواستار توسعه گسترده انرژی پاک بود فاصله گرفته و به سمت سیاستی رفته است که بر کنترل جوامع محلی بر پروژه‌ها تأکید دارد.

مک‌کیبن که در تمام طول کارزار انتخاباتی برای لارنس در خانه‌های مردم را می‌زد، گفت دیدن اینکه او از دل جنبش اقلیمی رشد کرده و توانسته است با وجود تبلیغات منفی چهارمیلیون‌دلاریِ کمیته‌های اقدام سیاسی وابسته به ترامپ پیروز شود، «واقعاً شگفت‌انگیز» بوده است.

لارنس در بیانیه‌ای نوشت: «رأی‌دهندگان در سراسر کشور پیامی روشن فرستادند: از سیاستمدارانی که شرکت‌ها را بر مردم ترجیح می‌دهند خسته شده‌ایم. ما در برابر دولت ترامپ که به آلاینده‌ها و شرکت‌های بزرگ فناوری امتیاز می‌دهد و هم‌زمان حمایت‌های اقلیمی را عقب می‌راند، خواهیم ایستاد. رأی‌دهندگان به دنبال رهبرانی هستند که برای حفاظت از زمین، هوا و آب ما مبارزه کنند و انرژی پاکی را پیش ببرند که قبض‌ها را کاهش دهد و از مصرف‌کنندگان برق حمایت کند. این کاری است که تمام دوران حرفه‌ای خود را برای آن ساخته‌ام و آماده‌ام در کنگره درباره آن قانون‌گذاری کنم.»

صبح چهارشنبه، کیت کانلی به‌عنوان پیروز رقابت حوزه هفدهم انتخابیه نیویورک، حوزه‌ای رقابتی در حومه شهر، معرفی شد. کانلی تغییر اقلیم را «بحران امنیت ملی» خوانده و وعده داده است برای سرمایه‌گذاری فدرال در انرژی خورشیدی، بادی و زمین‌گرمایی مبارزه کند و دولت ترامپ را برای بازگشت به توافق اقلیمی پاریس تحت فشار بگذارد.

کرسی‌های سنا به دموکرات‌های طرفدار اقلیم رسید

موج آبی، فعالان اقلیمی را به کرسی‌های سنا نیز رساند. در یکی از شدیدترین رقابت‌های انتخاباتی کشور، عبدال السید، نامزد دموکرات، مایک راجرز، جمهوری‌خواه، را در میشیگان شکست داد. السید از «معامله سبز نوین» حمایت کرده و خواستار حرکت به سوی استفاده ۱۰۰درصدی از انرژی‌های تجدیدپذیر شده است. او از توقف موقت توسعه مراکز داده در سطح ایالتی و محلی حمایت کرد و کارزار خود را بر مقرون‌به‌صرفه‌تر کردن زندگی و خارج کردن پول از سیاست بنا گذاشت. او از رقیب خود به‌دلیل دریافت کمک‌های مالی در گذشته از شرکت‌های بزرگ نفتی و «دی‌تی‌ای انرژی» (DTE Energy)، شرکت خدمات عمومیِ متعلق به سرمایه‌گذاران، انتقاد کرد؛ شرکتی که هزینه برق در میشیگان را افزایش داده است.

در اوهایو، شرود براون در رقابت سنا جان هستد، جمهوری‌خواه، را شکست داد. کارزار براون بر گسترش مراکز داده در این ایالت متمرکز بود؛ ایالتی که از نظر تعداد مراکز داده پیشنهادی و فعال، در رتبه چهارم آمریکا قرار دارد. هستد زمانی که معاون فرماندار اوهایو بود، با ارائه معافیت‌های مالیاتی به جذب مراکز داده کمک کرده بود. براون در تبلیغات خود هستد را «چهره مراکز داده» خواند و حمایت او از این صنعت را به افزایش قبض‌های برق مرتبط کرد؛ قبض‌هایی که از سال ۲۰۲۲ در اوهایو ۳۴ درصد افزایش یافته‌اند. جمهوری‌خواهان در یادداشتی که در ماه اوت به بیرون درز کرد، اذعان کرده بودند: «بیش از هر چیز دیگری در این رقابت، مراکز داده به سنگی آویزان به گردن هستد تبدیل شده‌اند.»

جیمز تالاریکو با شکست کن پکستون، جمهوری‌خواه، نخستین کرسی سنای تگزاس را در چند دهه اخیر برای دموکرات‌ها به دست آورد. تالاریکو زمانی از مدافعان صریح سیاست‌های اقلیمی بود، اما در پی حملات جمهوری‌خواهان که او را مخالف صنعت نفت و گاز معرفی می‌کردند، موضع خود را تعدیل کرده است. تالاریکو در سال ۲۰۲۲ گفته بود «سوخت‌های فسیلی در حال نابودی سیاره هستند» و در سال ۲۰۲۱ قانون «تگزاس کلایمت اکشن اَکت» (Texas Climate Action Act) را پیشنهاد کرده بود؛ قانونی که تصویب نشد، اما اهدافی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای تعیین می‌کرد. او اکنون از رویکرد «همه گزینه‌ها روی میز» در حوزه انرژی حمایت می‌کند؛ رویکردی که ضمن پشتیبانی از صنعت سوخت‌های فسیلی، در انرژی‌های تجدیدپذیر نیز سرمایه‌گذاری می‌کند.

در کارولینای شمالی، روی کوپر با شکست مایکل ویتلی، لابی‌گر پیشین صنعت نفت و گاز، یک کرسی دیگر را برای دموکرات‌ها به دست آورد. کوپر در دوران فرمانداری ایالت، با وجود مخالفت مجلس قانون‌گذاری تحت کنترل جمهوری‌خواهان، سیاست‌های اقلیمی را پیش برد. او در این دوره انتخاباتی، ویتلی را به مسئله هزینه‌های زندگی پیوند زد و به سرمایه‌گذاری‌های او در «دوک انرژی» (Duke Energy)، شرکت خدمات عمومیِ متعلق به سرمایه‌گذاران، اشاره کرد؛ شرکتی که پیش از انتخابات از کمیسیون خدمات عمومی کارولینای شمالی درخواست افزایش نرخ کرده بود.

اد مارکی، یکی از نویسندگان «معامله سبز نوین»، در ماساچوست در رقابت سنا پیروز شد. از پیش شانس زیادی برای پیروزی این سناتور در نظر گرفته می‌شد. مارکی یکی از معدود سیاستمداران ملی بود که در کارزار انتخاباتی خود به‌صراحت بر سرمایه‌گذاری فدرال در انرژی پاک، ایجاد مشاغل سبزِ اتحادیه‌ای و پاسخ‌گویی اقلیمی تأکید کرد.

در همین حال، انتخابات میان‌دوره‌ای برای ایلان ماسک و شرکت‌های بزرگ نفت و گاز، انتخاباتی پرهزینه و ناموفق بود. به گزارش امیلی اتکینز از «هیتد» (Heated)، این صنعت دست‌کم ۱۸۲ میلیون دلار برای کمک به انتخاب جمهوری‌خواهان هزینه کرد.

نامزدهای طرفدار اقلیم در انتخابات فرمانداری پیروز شدند

دموکرات‌ها در چندین رقابت فرمانداری پیروز شدند و فرصت یافتند سیاست‌های اقلیمی را در سطح ایالت‌ها پیش ببرند. یکی از سرسخت‌ترین مدافعان اقلیم در میان آن‌ها، دب هالند، در انتخابات فرمانداری نیومکزیکو پیروز شد و به نخستین فرماندار زن بومی آمریکا تبدیل شد. او در دوران وزارت کشور در دولت جو بایدن، علوم اقلیمی و دانش بومی را در سیاست‌های این وزارتخانه ادغام کرد و کارگروهی اقلیمی برای تسریع توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر در اراضی عمومی ایجاد کرد. او از «معامله سبز نوین» حمایت کرده و با خط لوله «کی‌استون ایکس‌ال» (Keystone XL) مخالف بود.

در پیروزی‌ای غافلگیرکننده، جینا هینوجوسا در انتخابات فرمانداری تگزاس پیروز شد و جای گرگ ابوت، فرماندار جمهوری‌خواهی را گرفت که از سال ۲۰۱۵ در این سمت بود. پس از آنکه صدها نفر در جریان گردباد قطبی سال ۲۰۲۱ جان باختند، هینوجوسا از طرح اقلیمی تگزاس حمایت کرد؛ طرحی که هدف آن کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و جلوگیری از فجایع اقلیمی در این ایالت بود؛ ایالتی که بیشترین میزان انتشار کربن را در آمریکا دارد.

در جورجیا، کیشا لنس باتمز در انتخابات فرمانداری پیروز شد و به نخستین فرماندار زن سیاه‌پوست این کشور تبدیل شد. او در کارزار انتخاباتی خود وعده داده بود برای کاهش سرعت توسعه مراکز داده و بازنگری در آن، با هدف کاهش قبض‌های خدمات عمومی، اقدام کند. باتمز زمانی که شهردار آتلانتا بود، در کنگره درباره بحران اقلیمی شهادت داده و متعهد شده بود شهرش تا سال ۲۰۳۵ به انرژی پاک ۱۰۰درصدی برسد.

ایمی اکتون نیز پس از رقابتی که بر سر مراکز داده و قبض‌های خدمات عمومی شکل گرفت، در انتخابات فرمانداری اوهایو پیروز شد. اکتون وعده داده بود برای مراکز داده توقف موقتِ مشروطی اعمال کند و اعضای کمیسیون خدمات عمومی اوهایو را به‌گونه‌ای منصوب کند که بر کاهش هزینه‌های مصرف‌کنندگان تمرکز داشته باشند. او در این ایالت رقابتی از رویکرد «همه گزینه‌ها روی میز» در حوزه انرژی حمایت کرد؛ رویکردی که انرژی هسته‌ای، سوخت‌های فسیلی و انرژی خورشیدی را شامل می‌شود. با این حال، قانون محدودکننده SB52 در این ایالت توسعه انرژی خورشیدی را با محدودیت‌هایی روبه‌رو می‌کند.

پیروزی‌های اقلیمی در انتخابات

قبض‌های برق در این انتخابات، در شرایطی که نگرانی‌های گسترده‌تری درباره هزینه‌های زندگی وجود داشت، به موضوعی مهم تبدیل شد. در ۹ ایالت انتخابات مربوط به اعضای نهادهای تنظیم‌کننده خدمات عمومی برگزار شد؛ نهادهایی که بر قبض‌های انرژی و مراکز داده نظارت دارند. شاید یکی از زیرنظرگرفته‌شده‌ترین این رقابت‌ها در کمیسیون خدمات عمومی جورجیا بود؛ جایی که کنترل کمیسیون سه‌شنبه‌شب از جمهوری‌خواهان به دموکرات‌ها رسید. از سال ۲۰۲۲، متوسط قبض برق خانوارهای جورجیا ماهانه ۴۳ دلار، معادل ۵۱۶ دلار در سال، افزایش یافته است؛ افزایشی که بخشی از آن به رشد مراکز داده مربوط می‌شود.

چندین طرح مرتبط با اقلیم نیز سه‌شنبه‌شب در همه‌پرسی‌ها به تصویب رسید. رأی‌دهندگان در یوجینِ اورگن، طرحی با عنوان «صندوق انرژی پاک یوجین» را تصویب کردند که از شرکت‌هایی مانند آمازون و والمارت ۲ درصد عوارض می‌گیرد و درآمد آن را به حمایت از انرژی‌های تجدیدپذیر و آموزش برای مشاغل انرژی پاک اختصاص می‌دهد. انتظار می‌رود این طرح از سال ۲۰۳۰، یا زودتر، دست‌کم سالانه ۱۵ میلیون دلار درآمد ایجاد کند. این طرح بر پایه «صندوق انرژی پاک پورتلند» در سال ۲۰۱۸ طراحی شده است؛ صندوقی که تاکنون ۱.۷ میلیارد دلار در حوزه اقلیم و انرژی پاک در این شهر اورگن سرمایه‌گذاری کرده است.

در میشیگان نیز طرحی که عبدال السید از آن حمایت کرده بود به تصویب رسید. این طرح شرکت‌های خدمات برق و گاز تحت نظارت ایالت، از جمله DTE Energy، را از کمک مالی به نامزدهای سیاسی‌ای که بر فعالیت آن‌ها نظارت دارند، منع می‌کند. با این حال، طرح دیگری که هدف آن جایگزین کردن DTE، به‌عنوان یک شرکت خدمات عمومیِ متعلق به سرمایه‌گذاران، با یک شرکت خدمات عمومی دولتی بود، با اختلافی اندک شکست خورد. این طرح بخشی از جنبش گسترده‌تری با عنوان «قدرت عمومی» بود که هدف آن کاهش قبض‌های خدمات عمومی از طریق جایگزین کردن شرکت‌های خدمات عمومیِ متعلق به سرمایه‌گذاران با شرکت‌های خدمات عمومی دولتی است.