خطرات داروهای لاغری؛

مصرف‌کنندگان جی‌ال‌پی‌-۱ با کمبود ویتامین B12 و مواد مغذی مواجه‌اند





مصرف‌کنندگان جی‌ال‌پی‌-۱ با کمبود ویتامین B12 و مواد مغذی مواجه‌اند

12 آبان 1405، 11:32

نتایج مطالعات جدید نشان می‌دهد که مصرف‌کنندگان داروهای لاغری و دیابت «جی‌ال‌پی‌-۱» علاوه بر کاهش وزن، با خطر جدی کمبود مواد مغذی حیاتی از جمله ویتامین B12، پروتئین، فیبر و ویتامین D روبه‌رو هستند.

شیوع کمبود مواد مغذی در مصرف‌کنندگان داروهای لاغری

به گزارش پیام ما به نقل از ایندیپندنت، حدود ۳۰ میلیون آمریکایی برای کاهش وزن و درمان دیابت از داروهای تزریقی «جی‌ال‌پی-۱» (GLP-1) استفاده می‌کنند. با این حال، بررسی‌های جدید انجام‌شده توسط متخصصان دانشگاه‌های هاروارد، کپنهاگ و سایر مراکز علمی نشان می‌دهد که کاهش اشتها ناشی از مصرف این داروها، بیماران را با کمبود مواد مغذی مواجه کرده است که این امر سلامت عمومی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

بررسی انجام‌شده در ماه اوت نشان داد که مصرف‌کنندگان این داروها با کمبود ویتامین B12 (محافظ اعصاب)، پروتئین (ترمیم‌کننده عضلات و اندام‌ها) و فیبر (حامی عملکرد دستگاه گوارش) روبه‌رو هستند. متخصصان تأکید کرده‌اند که با توجه به تجویز گسترده این داروها، گنجاندن رژیم تغذیه‌ای در روند درمان یک ضرورت فوری است. همچنین مشخص شد ۴۳ درصد از مصرف‌کنندگان پروتئین کافی دریافت نمی‌کنند و کمبود فیبر می‌تواند به عوارضی چون تهوع، نفخ و یبوست منجر شود.

تأثیر داروهای جی‌ال‌پی‌-۱ بر کودکان و سالمندان

این عوارض محدود به بزرگسالان نیست؛ میزان مصرف داروهای جی‌ال‌پی‌-۱ در میان کودکان زیر ۱۲ سال آمریکایی نسبت به هفت سال گذشته ۳۰۰ برابر شده است. مطالعه دانشگاه نورت‌وستسترن نشان داد که از هر شش کودک ۱۰ تا ۱۷ ساله مصرف‌کننده این داروها، یک نفر دچار کمبود مواد مغذی، به‌ویژه ویتامین D شده است.

بزرگسالان میانسال و سالمند نیز با خطرات مشابهی روبه‌رو هستند؛ بررسیسالانه نشان داد که ۱۳.۶ درصد از بیش از ۴۸۰ هزار بزرگسال مصرف‌کننده این داروها پس از یک سال درمان دچار کمبود ویتامین D شده‌اند که برای استحکام استخوان‌ها در سنین بالا ضروری است.

پیامدهای بالینی کمبود مواد مغذی

متخصصان کلینیک کلیولند هشدار می‌دهند که کمبود مواد مغذی ناشی از این داروها می‌تواند پیامدهایی فراتر از کاهش وزن به همراه داشته باشد. ضعف، خستگی، کاهش تمرکز، ریزش مو، خشکی پوست، عفونت‌ها و اختلالات استخوانی از جمله نشانه‌های اولیه این کمبودها به شمار می‌روند و انجام پژوهش‌های بیشتر در این زمینه ضروری است.

منبع:  ایندیپندنت

به اشتراک بگذارید:





نظر کاربران

نظری برای این پست ثبت نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *