هوش مصنوعی به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی بسیاری از ما تبدیل شده است. هر بار پرسشی ذهنمان را مشغول می‌کند، از این دستیار هوشمند می‌خواهیم در منابع مختلف جست‌وجو کند و پاسخمان را بدهد. گاهی نیز از آن می‌خواهیم تصاویر و ویدئوهای مختلفی بسازد. هرکدام از این کارها شاید کمتر از یک دقیقه زمان ببرد و ما از اینکه وقت خود را هدر نداده‌ایم، خوشحال باشیم؛ اما آنچه نمی‌دانیم، آثار محیط‌ زیستی استفاده از این دستیار هوشمند است. گزارشی که سازمان ملل متحد به‌تازگی منتشر کرده، نشان می‌دهد هر دستور مجازی ما به هوش مصنوعی، پیامدهایی واقعی برای منابع انرژی، آب و حتی زمین دارد؛ آثاری که هنوز برای بسیاری از ما ملموس نیست، اما پیامدهای آن به‌شکل مستقیم و غیرمستقیم سراسر جهان را درگیر می‌کند.

همزمان با افزایش تقاضای برق ناشی از توسعه مراکز داده هوش مصنوعی، کارشناسان معتقدند این فناوری می‌تواند به ابزاری مؤثر برای افزایش بهره‌وری انرژی در صنعت، شبکه‌های برق و عملیات انرژی‌های تجدیدپذیر تبدیل شود؛ هرچند رشد مصرف برق مراکز داده همچنان چالش مهمی برای سیستم انرژی جهانی به شمار می‌رود.