به گزارش «کوریا هرالد»، «مجلس ملی کره جنوبی» ماه گذشته با تصویب قانونی جدید، برای نخستین‌بار در ۳۳ سال گذشته، انجام خالکوبی توسط افراد غیرپزشک را قانونی کرد. این اقدام، به گفته حامیان آن، زمینه حرفه‌ای‌شدن صنعت خالکوبی و افزایش ایمنی خدمات را فراهم می‌کند.

قانون جدید به افراد غیرپزشک اجازه می‌دهد به‌شکل رسمی خدمات خالکوبی ارائه کنند. این فعالیت سال‌ها، با وجود محبوبیت گسترده، در منطقه‌ای خاکستری از نظر حقوقی قرار داشت. این اتفاق بعد از سال‌ها مبارزه مدنی، شکل‌گیری اتحادیه‌های رسمی و غیررسمی، مطالبه‌گری و البته بهبود چشمگیر کیفیت هنر خالکوبی و در نتیجه، افزایش جذابیت آن برای شهروندان کُره و گردشگرانی رخ داده است که در نتیجه موج جهانی فرهنگ پاپ کره‌ای به این کشور سفر می‌کنند. حالا خالکوبی در کُره به‌شکل رسمی و قانونی «هنری سبز» تلقی می‌شود.

براساس رأی «دیوان عالی کره جنوبی» در سال ۱۹۹۲، خالکوبی نوعی «اقدام پزشکی» تلقی می‌شد و تنها پزشکان دارای مجوز حق انجام آن را داشتند. این محدودیت باعث شده بود هزاران هنرمند خالکوبی بدون حمایت قانونی و همواره در معرض پیگرد قضایی فعالیت کنند. حالا افرادی که در آزمون ملی پذیرفته شوند و مجوز رسمی دریافت کنند، می‌توانند به‌عنوان تاتوئیست حرفه‌ای فعالیت کنند.

این قانون همچنین مجموعه‌ای از الزامات بهداشتی و ایمنی را در نظر گرفته است. تاتوئیست‌ها باید دوره‌های آموزش بهداشت و ایمنی را بگذرانند و اطلاعات دقیق هر مراجعه‌کننده، از جمله تاریخ انجام خالکوبی، نوع و میزان جوهر مصرفی و محل خالکوبی روی بدن را ثبت کنند. خالکوبی افراد زیر سن قانونی بدون رضایت والدین نیز ممنوع است.

«ایم بو-ران»، رئیس «فدراسیون خالکوبی در کره»، در جشنی که صدها هنرمند جوان زیرزمینی در آن به‌رسمیت‌شناخته‌شدن آنچه را «هنر» می‌خوانند، گرامی داشتند، گفت: «امروز با افتخار حرفه‌ایِ شایسته خود، به مردم قول می‌دهیم خدماتی ایمن‌تر و باکیفیت‌تر ارائه کنیم و خالکوبی کره‌ای را به بهترین نمونه در جهان تبدیل کنیم. این آغاز این سفر بزرگ است.»

نقش شادی بعد از دهه‌ها آزار، ترس، تهدید و بازداشت

«سرویس جهانی بی‌بی‌سی» از جشنواره «بمب جوهری» که در آن ۹۰ هنرمند محلی خالکوبی زیرزمینی به‌طور علنی آغاز فعالیت رسمی خود را جشن می‌گرفتند، گزارشی تهیه کرده است. «کیم ته‌نام»، یکی از این جوانان، با اشک و لبخند به صحنه می‌رود و می‌گوید: «این اتفاق به‌خاطر تلاش‌های ما و عرق و اشک‌های شما ممکن شد.»

از مهم‌ترین دلایل تغییر دیرهنگام این قانون، همخوانی آن با هنجارهای اجتماعی محافظه‌کار در فرهنگ کُره بود که هنوز تصور عمومی آن را با جرایم سازمان‌یافته مرتبط می‌دانست.

بنابراین، فعالان راه درازی را در پیش داشتند و علی‌رغم دستگیری، زندان، پرداخت جریمه و حتی خودکشی برخی از این هنرمندان، بر ادامه فعالیت استودیوهای غیررسمی که به‌مرور از زیرزمین به سالن‌های بدون تابلو در خیابان‌ها راه پیدا کردند، اصرار داشتند. فستیوال «بمب جوهری» در سال ۲۰۰۸ هم برگزار شده بود، اما پلیس با این رویداد برخورد کرد و بعد از آن هم همه رویدادهای مشابه را کنسل می‌کرد.

«جی هوبرای»، هنرمند باسابقه ۴۸ ساله‌ای که یک لاک‌پشت را روی ساعدش خالکوبی دارد، به «بی‌بی‌سی» می‌گوید: «قانون هیچ منطقی نداشت. هیچ‌کس برای تاتوکارشدن وارد دانشکده پزشکی نمی‌شود. هنرمندان کره‌ای برای ادامه این فرهنگ زیبای زیرزمینی خطرهای زیادی را به جان خریدند.»

اما تغییر قانون به همین سادگی هم نبوده است. اتحادیه‌های مختلف سال‌ها داوطلبانه به تاتوکاران خدمات حقوقی رایگان ارائه می‌دادند و آن‌ها را از جریمه و دستگیری محافظت می‌کردند. این حرفه چنان رشد کرد و فرهنگ محلی و سنتی آن با دید نو جهانی چنان تلفیق شد که شبکه‌های اجتماعی را پر کردند؛ تا جایی که براساس آمار دولت در سال ۲۰۲۱، تعداد هنرمندان غیررسمی خالکوبی به ۳۵۰ هزار نفر می‌رسید.

یکی از هنرمندان می‌گوید از اینکه عمری را با احتیاط و اضطراب کار کرده، خسته شده بود، اما حالا دیگر نیاز نیست نگران این موضوع باشد. غیررسمی‌بودن خالکوبی، هنرمندان را در موقعیت‌های آسیب‌پذیری قرار می‌داد و آن‌ها را در معرض باج‌گیری و آزار جنسی قرار داده بود؛ چراکه مشتریان آن‌ها را به گزارش‌دادن کسب‌وکارشان تهدید می‌کردند. اکثر این قربانیان زنان هنرمند بودند که طبق اعلام «اتحادیه خالکوبان»، از ترس متهم‌شدن جرئت گزارش به پلیس را نداشتند. چندین زن به‌دلیل مبارزات حقوقی سخت و طولانی دست به خودکشی زده بودند. شوک ناشی از این فقدان‌ها باعث شد فعالان دست به مبارزه مدنی بزنند و در بستر «حق ایمنی در کار» برای آن مطالبه‌گری کنند.

آن‌ها همچنین کیفیت کار خود را چنان افزایش دادند که ستاره‌های سینما و موسیقی پاپ مجذوب آن شدند و از این هنر حمایت کردند. به‌مرور تابلوهای استودیوها آشکار و پنجره‌ها شیشه‌ای شدند و سبک خالکوبی کره‌ای هنری جهانی شد. قانون سخت، حالا چاره‌ای جز خم‌شدن نداشت.

بااین‌حال، انگ اجتماعی خالکوبی هنوز به‌طور کامل از بین نرفته است. داشتن خالکوبی می‌تواند بر تصویری که در مصاحبه‌های شغلی یا محافل رسمی از افراد شکل می‌گیرد، تأثیر منفی بگذارد. برخی باشگاه‌های ورزشی و سوناها نیز همچنان «مناطق بدون خالکوبی» دارند، زیرا معتقدند بعضی خالکوبی‌ها «بیش‌ازحد ترسناک هستند و ممکن است موجب ناراحتی سایر مشتریان شوند.»

با استقامت نسل‌های مختلفی از هنرمندان و طرفداران، حالا به قول یکی از آن‌ها، «بالاخره همه‌چیز به جای درست خود بازگشته است». صبری که هر سال نقش‌ونگاری جدید بر بدنِ کشورِ در حال تغییرِ کُره ترسیم کرد.