تهران روز گذشته، جمعه ۱۲ تیر، با حضور نمایندگان، شخصیت‌ها و گروه‌های مردمی از حدود ۱۰۰ کشور، صحنه بدرقه جهانی رهبر شهیدی شد که پرچم مقاومت، عدالت‌خواهی و دفاع از مظلومان را فراتر از مرزهای ایران برافراشت.

به گزارش ایرنا، آیین رسمی وداع و ادای احترام به پیکر رهبر شهید انقلاب اسلامی از ساعت هشت صبح جمعه در تهران آغاز شد. رؤسای دولت‌ها و مجالس، وزیران امور خارجه، نمایندگان ویژه کشورها، رهبران ادیان، اندیشمندان، شخصیت‌های سیاسی و فرهنگی و گروه‌های مردمی از حدود ۱۰۰ کشور در این مراسم حضور یافتند تا با رهبری وداع کنند که نام و اندیشه او طی دهه‌ها با استقلال‌خواهی، وحدت مسلمانان، آزادی فلسطین و ایستادگی در برابر سلطه‌گران جهانی پیوند خورده بود.

این حضور گسترده، تنها اجتماع هیئت‌های رسمی یا آیینی متعارف در بدرقه یک رهبر سیاسی نبود. تهران در این روز به میعادگاه ملت‌ها، ادیان، فرهنگ‌ها و جریان‌هایی تبدیل شد که هر یک در سیمای رهبر شهید، بخشی از آرمان‌های دیرینه خود برای عدالت، آزادی، استقلال و رهایی از سلطه را می‌دیدند.

اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه، پیش از برگزاری مراسم اعلام کرده بود که آیین وداع و تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب اسلامی، نه‌تنها برای ملت ایران، بلکه برای مردم منطقه، مسلمانان و همه آزادگان جهان، رویدادی تاریخی و بسیار مهم به شمار می‌رود.

او گفته بود میهمانانی از حدود ۱۰۰ کشور، شامل شخصیت‌ها، رؤسای دولت‌ها، رؤسای مجالس، وزیران امور خارجه، نمایندگان ویژه دولت‌ها و گروه‌های متعدد مردمی، در این مراسم شرکت می‌کنند. حضور امروز این هیئت‌ها، ابعاد جهانی رویدادی را آشکار کرد که معنای آن فراتر از مرزهای جغرافیایی ایران امتداد یافته است.

در میان انبوه پرچم‌ها، چهره‌ها و زبان‌های گوناگون، یک پیام مشترک شنیده می‌شد: مردمی که برای عدالت می‌ایستند، رهبرانی را که در سخت‌ترین طوفان‌ها از حقیقت عقب نمی‌نشینند، فراموش نمی‌کنند. رهبرانی که قدرت را نه برای آسایش شخصی، بلکه برای دفاع از کرامت ملت‌ها می‌خواهند، در حافظه تاریخ می‌مانند و حتی شهادت نیز نمی‌تواند پیوند آنان با آزادگان جهان را از میان ببرد.

رهبر شهید انقلاب اسلامی در سال‌های رهبری خود، استقلال رأی را با وجود فشارها، تحریم‌ها، تهدیدها و جنگ‌های تحمیلی حفظ کردند. ایشان در دورانی که بسیاری از دولت‌ها در برابر اراده قدرت‌های بزرگ سر فرود آوردند، بر حق ملت ایران برای تعیین سرنوشت خود ایستادند و اجازه ندادند هیاهوی قدرت‌های سلطه‌گر، صدای استقلال و عزت یک ملت را خاموش کند.

این استقلال، تنها یک موضع سیاسی نبود؛ بلکه ریشه در اصالت اخلاقی و ایمانی داشت. از نگاه ایشان، حقانیت یک موضع با میزان رضایت قدرت‌های جهانی سنجیده نمی‌شد. معیار، عدالت، کرامت انسان و دفاع از حقیقت بود. همین استقلال رأی به گفتمان انقلاب اسلامی قدرتی بخشید که از محدوده ایران عبور کرد و در میان ملت‌های زیر فشار استعمار، تبعیض، اشغال و مداخله خارجی پژواک یافت.

حضور نمایندگان حدود ۱۰۰ کشور در تهران، نشانه‌ای از قدرت همین گفتمان‌سازی بین‌المللی بود؛ گفتمانی که جهان را به شرق و غرب، شمال و جنوب یا ملت‌های درجه یک و درجه دو تقسیم نمی‌کرد، بلکه مرز اصلی را میان عدالت و ظلم، استقلال و سلطه، مقاومت و تسلیم می‌دانست. | ایرنا